Groetwoord

D at groeten is een goede bijbelse gewoonte. De brieven in het Nieuwe Testament, zo zij er niet mee beginnen dan eindigen ze toch in ieder geval met een hartelijke groet, uitgesproken door de schrijver aan zijn lezers. Er spreekt verbondenheid uit zo’n bijbelse groet. Ook al ken je elkaar niet, of niet allemaal persoonlijk, je bent met elkaar verbonden als broeders en zusters in de ene Heer.

Zo zijn wij ook in de kerk met elkaar verbonden. Als broeders en zusters die elkaar lang niet allemaal persoonlijk kennen. Als broeders en zusters ook met een verschillende achtergrond. Maar met alle verschillen die er zijn, zijn wij toch innig met elkaar verbonden. Kinderen van één Vader, zegt het kinderliedje dat ik lang geleden leerde.

Oude rechten

Graag groet ik u dus namens het moderamen van de generale synode. U hebt als een van de modalitaire organisaties binnen onze kerk heel oude rechten. Al meer dan honderd jaar staat de Gereformeerde Bond pal voor de kerk.

Pal voor schrift en belijdenis, is goed om daaraan ook toe te voegen. Uw Gereformeerde Bond is een trouw bewaker van de traditie en daar past een woord van onze welgemeende dank voor. Traditie is immers letterlijk datgene wat je doorgeeft. En als kerk leef je bepaald niet bij de waan van de dag. Als kerk leef je met datgene wat het voorgeslacht je aanreikt.

Statenvertaling

Een van die rijkdommen die het verleden ons geeft is de Statenvertaling. Bijna 400 jaar oud staat zij als een eerbiedwaardige eik in de kerkgeschiedenis. Een vertaling die velen voor het leven gestempeld heeft. Die de taal spreekt waarin ons het geloof is overgeleverd. Maar de Statenvertaling is ook een monument in de uniformisering van de Nederlandse taal. Zonder Statenvertaling zouden wij een heel ander Nederlands spreken.

Toch ontwikkelt taal zich. En zo ontstond de behoefte aan een herziening van de Statenvertaling. Op 4 december aanstaande wordt die gepresenteerd. Ik wil op dit moment ook graag stilstaan bij een van uw leden die daaraan – op bestuurlijk niveau – een belangrijke bijdrage heeft geleverd. Ik heb het over onze collega ds. B.J. van Vreeswijk. Veel te vroeg is hij ons ontvallen. Wij gedenken vandaag met eerbied en dankbaarheid wat hij voor de kerk gedaan heeft. Als gemeentepredikant, want dat was hij met hartstocht.

Als een van mijn voorgangers ook, als preses van de generale synode van de Nederlandse Hervormde Kerk. Maar zeker ook gedenken wij hem als voorzitter van de commissie die de Statenvertaling herziet. Wij herinneren ons hem als een gedreven predikant, aan wie wij als kerk zeer veel verschuldigd zijn.

Verwachting

Terugkerend naar de Herziene Statenvertaling, ik zie daar reikhalzend naar uit. Ten eerste geeft datgene wat wij tot nu toe als proeven gezien hebben, mij het vertrouwen dat wij te maken hebben met een herziening die van zeer hoge kwaliteit is. Ik ben er zelf erg enthousiast over. En ik heb het gevoel dat deze Herziene Statenvertaling ook wel eens een bijzondere plek in zou kunnen gaan nemen. Ik spreek vandaag de verwachting uit dat de Herziene Statenvertaling wel eens ingang zou kunnen gaan vinden bij gemeenten bij wie die oude Statenvertaling niet op de kansel lag. Als dat zo zou zijn, dan dient zij precies tot datgene waartoe wij volgens de kerkorde vertalingen vrijgeven voor gebruik in de eredienst, namelijk om de eenheid van de kerk te bevorderen. Moge het zo zijn.

Ten tweede leeft bij ons als moderamen de overtuiging dat het bij de HSV niet gaat om een nieuwe vertaling, maar om een echte herziening. Gevolg daarvan is dat die niet het hele traject hoeft te gaan van beproeving en uiteindelijke aanwijzing. De Herziene Statenvertaling is een herziening van de Statenvertaling en is onzes inziens dan ook al vrijgegeven voor gebruik in de eredienst. Nu, hoe dit ook zij, ik zie met verlangen uit naar 4 december.

Hoede

Daarmee wil ik dit groetwoord ook beëindigen. Ik doe dat maar in het voetspoor van de briefschrijvers van het Nieuwe Testament. Want ik wil u niet alleen groeten, maar ook afsluiten met het uitspreken van het besef dat wij allen leven onder de hoede van de Heer. Wij bidden dan ook om Zijn zegen. Voor de landelijke kerk. Voor de kerk overal in het land. Voor de Gereformeerde Bond. En voor elk van ons persoonlijk.

P. Verhoeff

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen