Jeruzalem en Nederland

D e groep bestaat uit de CDA’ers Henk van Rietschoten en Rens van Doeselaar, de CU’ers Peter Blokhuis en Roosmarijn Veldstra en de SGP’ers Johan van Berkum en Jacques Rozendaal.

Op het programma staan 38 gesprekken en ontmoetingen. Om veiligheidsredenen is het beter niet alle namen en plaatsen te noemen.

De reis brengt mij, als voorlopig voorzitter van de werkgroep Israël van het CDA, tot de conclusie dat er geen goede oplossing voor alle partijen te bedenken is. Tegelijk is duidelijk dat de oplossingen die de Nederlandse en internationale politiek voorstaan, historisch onjuist zijn en een gevaar voor het voortbestaan van Israël vormen.

Wij mogen slechts hopen en bidden dat de Heere Zijn weg zal gaan met Zijn volk en met de Palestijnen.

‘Doch over het huis van Davids en over de inwoners van Jeruzalem, zal ik uitstorten den Geest der genade en der gebeden.’ (Zach.12:10)

Vrijdag 30 april

Na landing reizen we naar Nazareth en brengen een bezoek aan de berg waar Jezus volgens Lukas 4:29-30 van de berg zou worden geworpen. ’s Avonds een diner met een Israëlische Arabier die goede zaken doet en de toekomst zonnig inziet. Bij een rooms-katholiek kerkgebouw in Nazareth hangt een groot spandoek voor Allah, wat niemand durft weg te halen, omdat er dan grote problemen komen.

Zaterdag 1 mei

We brengen een bezoek aan Nazareth Village, waar huizen en synagoge zijn nagebouwd naar Jezus’ tijd. We spreken met een evangelist die werkt in een stad met een nu overwegend islamitische bevolking.

Hij moet voorzichtig opereren om geen veiligheidsrisico te lopen. Hij ziet dat christenen vanwege de voortdurende dreiging vanuit de islam hun biezen pakken. Hij merkt ook dat het openlijk uitdragen van het christelijk geloof niet mogelijk is. Dat kan alleen indirect, via diaconale werkzaamheden. Doordat er veel armoede is lukt dit laatste wel.

Na een rondrit langs de Libanese grens en de Golanhoogvlakte rijden we langs het Meer van Tiberias door de Jordaanvallei naar Jeruzalem.

Zondag 2 mei

We wonen een dienst bij in de Christ Church, in het oude deel van Jeruzalem. Tijdens de lunch een gesprek met een christen-Arabier, die werkzaam is bij een bijbelgenootschap.

Hij vertelt een verhaal van dezelfde strekking als de evangelist die we gisteren spraken. ’s Middags brengen we een bezoek aan opgravingen uit de tijd van koning David. In de avond spreken we tijdens het diner met een Messiasbelijdende Jood.

Deze ziet op korte termijn geen mogelijkheden voor een oplossing voor Israël, omdat de Arabische wereld Israël ten diepste niet accepteert en de kennis en voorspoed van het land hen tot jaloezie wekt. Iran ziet hij als een groot gevaar. Het westen vindt hij zwak; het neemt te weinig de eigen stevige grondslag van vrijheid en democratie als norm en uitgangspunt.

Maandag 3 mei

We voeren gesprekken met minister Bennie Begin en de burgemeester van Ma’leh Adumin, een voorstad van Jeruzalem. Ook Begin ziet geen oplossing voor de Israëlproblematiek. Hij denkt dat de Arabieren pas zullen rusten als Israël totaal verdreven is. De grote toename van de Arabische bevolking binnen Israël is een groot probleem voor het behoud van de Joodse staat.

Dan door de veiligheidsmuur naar gebied dat onder het gezag van de Palestijnse Autoriteit staat. Je krijgt het gevoel dat je een gevangenis binnengaat. Wat doen twee broedervolken elkaar toch aan? Wel is sinds de oprichting van de veiligheidsmuur rondom de Palestijnse gebieden het aantal zelfmoordaanslagen binnen Israël drastisch gedaald. Een baptistenpredikant wacht ons op en brengt ons naar het huis waar zijn gemeente samenkomt. Alle ramen achter tralies en aan de weg twee hoge hekken met sloten. Ook zijn alle deuren van ruimten waar je niet noodzakelijk hoeft te zijn op slot. In tien jaar tijd is in zijn stad de christenbevolking teruggelopen van een absolute meerderheid naar nu nog geen 10 procent. Christenen trekken weg door de geweldsconfrontaties en bedreigingen.

Op het stadhuis in Jeruzalem spreken we met Hillek Bar, locoburgemeester van Jeruzalem, en zijn staf. Hij wenst een ongedeelde stad voor alle religies. Dat is echter moeilijk, omdat de Arabische inwoners zich niet wensen in te laten met een ‘zionistische overheid’. Doen ze dit wel, dan worden ze vanuit eigen kring bedreigd.

De avond en nacht zijn we te gast bij een chassidisch orthodox Joods gezin in de orthodoxe wijk van Jeruzalem. De mensen leven in soberheid en vooral uit de vreugde van de wet. Tot middernacht spreken we eerst met de vrouw, daarna met de man over hun geloof en gewoonten. Volgens hem zal Israël sterk zijn als het maar het vertrouwen in de Allerhoogste blijft stellen. Doet ze dit niet, dan zal het evenals in de Bijbel slecht met het volk aflopen. De afgelopen oorlogen zijn niet door eigen kracht, maar door de hand van God gewonnen.

Dinsdag 4 mei

We spreken met Knessetleden en topambtenaren van diverse ministeries. Daar wijst een lutherse theologe ons erop dat het Kairosdocument, dat eind december in Utrecht is gepresenteerd en dat binnen de Protestantse Kerk veel stof deed opwaaien, niet is geschreven door leidinggevende Palestijnse christenen, zoals beweerd, maar door christenen die volledig de Palestijnse zaak aanhangen. Voor mij een zaak om dit verder te onderzoeken. De eerste contacten zijn ervoor gelegd.

Woensdag 5 mei

Naar de grens van Gaza, waar de Hamas zijn raketten afvuurt op Israël en Israël deze beantwoordt. De stad Ashkelon heeft al enige jaren hieronder geleden, met als gevolg grote financiële schade en een bevolking die voor een deel ernstig is getraumatiseerd. Momenteel is het rustiger, omdat Israël onmiddellijk terugvuurt als er één granaat wordt geschoten.

We bezoeken rabbijn Brodman, in Nederland vooral bekend van de EO. Hij probeert (seculiere) Joodse kinderen op zijn instituut de Joodse leefregels en de gewoonten te onderwijzen. De aanvragen die hij krijgt zijn groter dan het aantal kinderen dat het instituut kan plaatsen. Brodman vertelt ons ook over zijn zienswijze van de Joodse wetten en de daaruit voortvloeiende leefregels.

’s Avonds naar een hotel in Ariël, in de zogenaamde betwiste gebieden. Bij het hotel is met steun van Amerikaanse christenen een bijbeltuin aangelegd. Na het diner krijgen wij hier nog het verhaal van een man die een zelfmoordpleger heeft geliquideerd en daarbij ook zelf zwaar gewond raakte. Aangrijpend en schokkend.

Donderdag 6 mei

Een bezoek aan de Westbank in een kogelvrije bus. We spreken met settlers (kolonisten), die hun kant van de medaille naar voren brengen. De dag brengt meer vragen dan antwoorden.

Vrijdag 7 mei

We bezoeken Yad Vashem, het Israëlmuseum en de Klaagmuur. Yad Vashem roept ook weer de vraag op dat hoe de Holocaust zo vernuftig kon plaatsvinden, zonder ook maar enige tegenstand. Er is maar één conclusie: dit nooit weer.

In het Israëlmuseum zien we de oude boekrollen van de Bijbel. Voor een theoloog een niet te missen deel van Israël. Hierna bezoeken we het deel dat op Madurodamgrootte Jeruzalem in de tijd van Jezus weergeeft. Vooral de tempel is prachtig.

De Klaagmuur is op sabbatavond zeer druk bezet. Vooral de grote menigte Joodse mannen die dansend tot God gaat is een zeer bijzonder gezicht.

Zaterdag 8 mei

Een bezoek aan de Heilige Graftuin, nadat we eerst een dienst in de Hurva Synagoge bijwonen. Deze synagoge is in 1948 opgeblazen door de Jordaniërs, net als de rest van de oude Joodse wijk. Ondanks protest uit de Arabische wereld is dit gedeelte in Oost Jeruzalem prachtig in de oorspronkelijke staat teruggebracht.

Hierna wacht ons het vliegveld en de terugreis naar Nederland.

L. van Doeselaar

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen