Kwaad wordt goed genoemd

E ngeland en Nederland – het zijn de West-Europese landen waar het christelijk geloof nadrukkelijk zijn stempel gezet heeft op het volksleven. Vanuit het land aan de overkant van de Noordzee is het puritanisme naar ons overgewaaid. De puriteinen vormden geen kleine, betekenisloze stroming in het religieuze landschap van Groot-Brittannië, maar hadden grote invloed op het volksleven.

Als we letten op wat voor ons de erfenis hiervan is, zien we bij voorbeeld dat de verkiezingen in beide landen nog altijd doordeweeks gehouden worden. In onder meer Duitsland, België en Frankrijk gaan ook de christenen op zondag naar de stembus.

Moslim bij de BBC

Het is aangrijpend te zien hoe het karakter van de Engelse samenleving verandert. De agressieve wijze waarop resten van het christelijk geloof uit de samenleving geweerd worden, is schokkend. Na de aanslagen van juli 2005 verenigden atheïsten zich om religie uit het publieke leven te weren. De ene keer lezen we over de atheïstische busreclame, de andere keer over de honderdduizenden Britten die hun doop ongedaan wil-len maken. Vervolgens treft het nieuwsfeit dat de Britse omroep BBC een moslim benoemde tot hoofd van de afdeling Religieuze programma’s, een functie die jarenlang ingevuld werd in overleg met de Anglicaanse Kerk. De nieuwe functionaris staat bekend als iemand die moslims meer zichtbaar wil maken in de media. En wat is een volgend wapenfeit? Vorige maand werden op de Britse televisie voor het eerst reclamespotjes voor abortusklinieken uitgezonden.

Dienstverlening?

Ooit waren abortusklinieken illegaal en kon degene die meewerkte aan abortus provocatus vervolgd worden. Na de aanvaarding van wetgeving op het terrein van abortus weten we van het bestaan van de klinieken, van het verschrikkelijke kwaad dat daar plaatsheeft, maar worden we er niet actief mee geconfronteerd. Nu zijn we weer een trede verder: reclame voor deze zonde! Het eerste wat opvalt, is de taal die gekozen wordt. ‘Vrouwen hebben informatie en advies over hun seksuele gezondheid en toegang tot diensten nodig.’ Wie in een abortuskliniek werkt, verdient zijn brood dus in de dienstverlenende sector. Terecht wees de organisatie Life erop dat abortusklinieken mogen adverteren alsof het om auto’s of waspoeder gaat.

Kwaad en goed

Is dat verhullende taalgebruik geen onderstreping van wat Jesaja in hoofdstuk 5 aan de kaak stelt? ‘Wee hun die het kwade goed noemen, en het goede kwaad; die duisternis tot licht stellen, en licht tot duisternis; die het bittere tot zoet stellen, en het zoete tot bitterheid.’ Dat is niet zomaar een constatering van de profeet. Hij verkondigt dat het verachten van de wet van God de toorn van de Heere opgewekt heeft. Het oordeel zal gaan over een volk dat Zijn stem veronachtzaamt. ‘Dan zal men de aarde aanzien, maar ziet, er zal duisternis en benauwdheid zijn.’ De aangrijpende woorden van Jesaja raken ons als we de realiteit onder ogen zien dat er jaarlijks in Engeland en Wales bijna 200.000 ongeboren levens in de moederschoot gedood worden. Voor ons land is 33.000 het cijfer – al mag je niet over cijfers spreken als het om leven gaat.

Slotervaartziekenhuis

Begin deze maand kreeg het Amsterdamse Slotervaartziekenhuis een vergunning om een abortuskliniek te openen. De drie artsen – een arts is iemand die gerechtigd is geneeskundige (!) handelingen te verrichten – verwachten per jaar drie duizend abortussen uit te voeren. Ook hier hebben we te maken met verhullend taalgebruik, omdat gesproken wordt over ‘abortushulpverlening’. Het is nodig om daar oog voor te houden, vooral in de toerusting van jonge mensen die opgroeien in een wereld waarin het kwade volstrekt normaal gevonden wordt.

Onze ontferming

De duizenden abortussen in ons land stellen allereerst een vraag aan onszelf, aan christenen die bewogen en betrokken van onze samenleving deel uitmaken. Waarom gaan zoveel ongewenst zwangere vrouwen naar het Slotervaartziekenhuis of andere abortusklinieken? Waarom komen ze niet bij ons, zoeken ze niet onze hulpverlening, weten ze niet van onze ontferming en van Gods geboden die hun welzijn beogen? Die vraag komt naar ons toe, ondanks dat we dankbaar zijn voor het feit dat de Vereniging voor de bescherming van het ongeboren kind (VBOK) vorig jaar via gastlessen voorlichting gaf aan 30.000

leerlingen, dat ze twintig jonge vrouwen in het opvanghuis in Gouda herbergden en duizenden mannen en vrouwen enige vorm van hulpverlening ontvangen hebben.

Dit voorjaar bestond de stichting Schuilplaats dertig jaar, een leeftijd die verwijst naar de abortusdiscussie in Nederland uit 1980. Konden christenen ‘een barricade opwerpen tegen abortuspraktijk’, zoals beoogd? Nee, maar het is bijzonder goed dat er professionele hulpverlening kwam op bijbelse basis, waarin zorg en aandacht voor de door God geschapen medemens centraal staat. Het is een taak van kerken en christenen om organisaties als de VBOK, Schuilplaats en Schreeuw om Leven aandacht te blijven geven.

Boodschappen

Dat wat niet normaal is in Nederland normaal gevonden moet worden, blijkt ook uit een recent nummer van het blad Boodschappen, dat elke liefhebber van koken maandelijks uit allerlei supermarkten kan meenemen. Het blad interviewt de familie Keetman. Vader Paul: ‘Mijn man Wim en ik wilden heel graag kinderen. Gelukkig was een familielid bereid eicellen te doneren en wilde een vriendin van ons de kinderen dragen. Overigens zijn wij wel een heel normaal gezin, hoor. De kinderen noemen mij ‘papa’ en Wim ‘pappie’– daar is geen enkele verwarring over.’

Wat is er gebeurd, in ons land en in Engeland, dat het leven niet meer beschermd wordt, dat de scheppingsordeningen waardoor God de wereld structureerde en onderhield terzijde geschoven worden? Dit, dat de geest van het Evangelie uit het huis van ons volk geweken is. Jezus spreekt daarom over een verdorven geslacht (Matt.12:45).

Wie zich tegen Hem verzet en Zijn Koninkrijk afwijst, komt in een nog ergere situatie terecht dan waarin hij tevoren verkeerde. Onreine geesten nemen in grotere aantallen hun intrek, waardoor een liefdeloos klimaat ontstaat.

De gerechtigheid dienen

Gode zij dank dat de omgekeerde richting ook gegaan wordt, zoals Paulus verwoordt in de brief aan de gemeente van Rome. ‘Want zoals u uw leden slaafs beschikbaar gesteld hebt aan de onreinheid en van de ene wetteloosheid tot de andere wetteloosheid, stel zo nu uw leden beschikbaar ten dienste van de gerechtigheid tot heiliging.’ Wie de gerechtigheid dient, kent de wet van God als in dankbaarheid aanvaarde leefregel. Wie de zonde van abortus als reclameboodschap in het publieke leven uitdraagt, dient de zonde, die over hem of haar heerst. Hier ligt de tegenstelling met het dienen van Christus. En waar het dienen van Hem tegenover het dienen van de zonde staat, plaatst Paulus de gerechtigheid tegenover de wetteloosheid. Slaaf van de gerechtigheid van God, dat is de levenshouding van een christen, aangevochten in onze cultuur, maar heilzaam met het oog op dit en het toekomende leven. Daar hoort de verkondiging van het Evangelie met ons leven bij, opdat door woord en wandel van christenen in Engeland en Nederland ook anderen gaan belijden: ‘’k Lag machteloos gebonden… Gij komt en maakt mij vrij.’

P.J. Vergunst

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen