De Waarheidsvriend cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van De Waarheidsvriend te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van De Waarheidsvriend.

Bekijk het origineel

GLOBAAL BEKEKEN

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

GLOBAAL BEKEKEN

4 minuten leestijd

In Kompas, kerkbode van Rotterdam-Delfshaven, schreef ds. P.L. de Jong over het plotseling overlijden van ds. J.D. Wuister in Schiedam op de leeftijd van 81 jaar.

(…) Wel mooi dat je een dienaar van het Woord begraaft en spontaan zo met elkaar praat over de kennis van het Woord die hij had. Ds. Wuister had zijn passie voor met name de Hebreeuwse Bijbel en de Hebreeuwse taal van dr. Friedrich Weinreb (overl. 1988). (…). Regelmatig zag ik hem met zijn vrouw onder de kansel zitten. Onwillekeurig werd ik daar wat zenuwachtig van, al helemaal als een tekst uit het OT aan de orde was. ‘Heb je het wel goed nagekeken? ’ ging dan door me heen. Na afloop kwam hij me altijd complimenteren. Maar dan volgde ook meteen een fijnzinnige aanvulling bij de tekst die ik me bijna allemaal nog goed herinner omdat ze er echt toe deden. Zijn uitleg had iets heel letterlijks en heel mystieks. Hij had zo kunnen voorgaan op een bijeenkomst van oud-gereformeerde dominees met hun niet herziene Statenvertaling. Zeker met die zwarte hoed op en dat diepe respect voor de Schrift was niemand opgevallen dat hij misschien in een andere regio was gelegerd.

Op een keer nodigde ik hem uit op onze NBV-leeskring. We hadden Deuteronomium helemaal gelezen, niet selectief. En ook Jozua. En we liepen helemaal vast met al dat geweld. Is er in God geweld? Waarom moeten al die Kanaänieten en Amalekieten over de kling gejaagd worden? Zelfs de kinderen? We vroegen aan ds. Wuister of hij ons eens kon helpen. Dat kon hij, al vond hij de NBV natuurlijk afschuwelijk. In de consistoriekamer van de Oude Kerk legde hij ons – groep van ca. 15 jonge, slimme mensen – uit dat Kanaäniet betekent koopman. En die Kanaäniet in ons aller hart moest echt uitgeroeid worden. Ja, ook die kleine en zeker die kleine Amalekietjes, want die waren nog wel zo gevaarlijk. (…)

Dat was helemaal ds. Jan Wuister. Aan het graf vertelde ds. Treuren dat ds. Wuister eens zei dat hij op een kerkhof graag stenen zag en geen ander materiaal. Het Hebreeuwse woord voor steen is nl. Eben (denk aan ons gebouw Eben-Haezer, steen van hulp). ‘Weet je, zei ds. Wuister, dat is een woord waarin twee woorden met elkaar verbonden zijn. Het woord ab (= vader) en ben ( = zoon). Een grafsteen herinnert eraan dat niet vader en zoon gescheiden worden, maar verbonden blijven.

*** In het nummer van 1 juli gaf ik aandacht aan een stuk dat Bert Klei ooit schreef over de oud-journalist Henk van der Molen. Van Van der Molen ontving ik een artikel dat hijzelf in 1998 schreef over zijn vader, de christelijke gereformeerde ds. S. van der Molen. Dertien jaar stond hij in Rotterdam-Centrum (1930-1943), waar bij de bombardementen in 1940 zijn kerkgebouw werd verwoest:

In de volgende maanden moest dan hier dan daar kerk worden gehouden, onder andere in het kerkgebouw van de gereformeerde gemeente aan de Boezemsingel.

Ds. Van der Molen: ‘Daar waren wij het liefst, maar die kerk was veel te groot voor ons. Ze wilden er absoluut geen vergoeding voor hebben. (Zulks in tegenstelling tot de Gereformeerde Noorderkerk in de Tollensstraat. – v.d.M.) Een keer belde ds. G.H. Kersten mij op. ‘Zeg Van der Molen’, zei hij, ‘wij hebben dan en dan Avondmaal; als jullie dat ook willen houden, dan kan het avondmaalsstel blijven staan.’ Dat hebben we toen gedaan. Het ging zelfs zo: ik moest een keer een paartje trouwen. Alles was in die tijd in de war met auto’s. Ds. Kersten had ook een trouwerij en die mensen kwamen te laat.

Kersen kwam naar mij toe en zei: ‘Van der Molen, jij trouwt ze even goed om vier uur, hoor.’ Dat andere paartje heeft hij toen getrouwd zonder preek. Hij heeft een paar woorden gesproken, het formulier gelezen en in twintig minuten was alles achter de rug.’

v.d.G.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van donderdag 19 augustus 2010

De Waarheidsvriend | 24 Pagina's

GLOBAAL BEKEKEN

Bekijk de hele uitgave van donderdag 19 augustus 2010

De Waarheidsvriend | 24 Pagina's