Vrije schoolkeuze
column
R ecent hoorde ik in Engeland een bericht dat de Britse overheid de mogelijkheid creëert voor ouders om zelf een onafhankelijke, door de staat gesubsidieerde school te stichten. Een school stichten vanuit een bepaalde levensovertuiging behoort daarbij tot de mogelijkheden. Honderden docenten hebben al aangegeven hierin graag mee te gaan. De plaatselijke overheid, die altijd een flinke rol speelde, komt daarbij buitenspel te staan; de kwaliteitcontrole blijft onveranderd in de handen van de inspectie.
De achterliggende gedachte is om zo de kwaliteit van de scholen een impuls te geven. Veel Britse ouders zijn ontevreden over en teleurgesteld in het huidige onderwijs.
Tot dusver kennen alleen Zweden en de Verenigde Staten een dergelijk systeem. De vrijheid van onderwijs die wij hebben, is overigens volstrekt uniek. Opmerkelijk is de sterke betrokkenheid van de Britse ouders op de prestaties van hun kinderen. Uit verschillende
interviews kwam naar voren dat ouders vonden dat de kinderen zelf te weinig deden en de school hen te weinig tot werken aanzette.
Strenger optreden naar de jeugd wordt steeds vaker als onvermijdelijk gezien. Dat ook ouders zich daarbij in positieve zin sterk betrokken weten op de prestaties – en inspanningen! – van hun kroost, is een eerste vereiste. Positieve uitzonderingen daargelaten, had de laatste groep examenkandidaten in ons voortgezet onderwijs er best een schepje bovenop kunnen doen. Er wordt niet echt veel aan huiswerk gedaan. Een schoolleider repte zelfs over een Jan Saliegeest.
Toch speelt er mijns inziens nog een aspect. Een Hongaarse collega vertelde me dat wij in Nederland de vrijheid van onderwijs wel heel vanzelfsprekend zijn gaan vinden. Wij en onze leerlingen hoeven nauwelijks voor onze overtuiging uit te komen. In landen waar alle leerlingen naar een staatsschool gaan, is het christen zijn vaak een kwestie van offers brengen of zelfs gediscrimineerd worden.
Zijn wij in Nederland niet erg veel dingen in het dagelijks leven normaal gaan vinden, ook de vrije schoolkeuze? De genoemde collega opperde de gedachte dat het wegvallen van deze vrijheid onze afhankelijkheid zou kunnen doen toenemen. Laten we hopen en bidden dat we onze onderwijsvrijheid mogen behouden. Het is immers een onopgeefbaar groot goed. Tegelijkertijd wordt het ons steeds duidelijker dat deze vrijheid puur genade is.
Onze vrijheid van onderwijs is volstrekt uniek
J. van Wijk
Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt
voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen,
vragen, informatie: contact.
Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing.
Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this
database. Terms of use.
Bekijk de hele uitgave van donderdag 19 augustus 2010
De Waarheidsvriend | 24 Pagina's
Bekijk de hele uitgave van donderdag 19 augustus 2010
De Waarheidsvriend | 24 Pagina's