Aquila en Priscilla, evangelisten

A quila is bezig met het maken van sandalen en riemen. Een tentenmaker, zoals hij in de Bijbel heet, kan ook gewoon leerbewerker zijn, dat is zelfs heel waarschijnlijk. Sinds twee jaar is deze Jood samen met zijn vrouw Priscilla – haar afkomst is onbekend – uit Rome vandaan in Korinthe komen wonen. De keizer heeft een edict uitgevaardigd (Hand.18:2) dat alle Joden uit Rome moeten vertrekken. Per boot zijn ze in de havenstad Korinthe aangekomen.

Het gesprek zal algauw over de vervulling van Gods beloften in Christus gegaan zijn. Paulus trekt bij het echtpaar in en in hun leven schijnt spoedig het licht van Gods genade. Doordeweeks aan het werk en op de sabbat in de synagoge, luisterend naar de uitleg van de Schriften, vooral zoals Paulus steeds aan de hand van het Oude Testament de weg van God tot op Christus laat zien.

Meetrekken

Wanneer Paulus daar achttien maanden werkt, wil hij verder trekken. Het echtpaar trekt met hem mee. Het moet heel wat voor hen zijn om zo telkens alles op te breken. Kennelijk heeft het Evangelie diep wortel gekregen in hun leven.

Korinthe ligt bij een landengte die het zuidelijke schiereiland met het vasteland verbindt. Aan de ene kant neem je de boot richting Italië aan de andere kant, 10 kilometer naar het oosten, begint de oversteek naar Klein-Azië. Ze doen eerst Efeze aan.

Geen meeloper

Het valt op dat Lukas in Handelingen 18:18 de naam van de vrouw nu vooropzet. Ook Paulus wisselt de volgorde in zijn brieven. Het zegt iets over de betrokkenheid van Priscilla. Zij is maar niet een meeloper, maar is zelf actief in het werk van Gods Koninkrijk. Meer ook dan een gastvrouw. In het Oosten is de gastvrouw van die tijd slechts op de achtergrond aanwezig, dienend. Dat is bij Priscilla niet het geval, ze is geen achtergrondfiguur.

Apollos

Op een sabbat horen ze er een bijzondere spreker, Apollos. Iemand die veel weet van de Schriften, zelfs tot aan het werk van Johannes de Doper. Iemand die geloofde dat God Zijn beloften van de Messias vervuld heeft, maar kennelijk nog niet weet van kruis en opstanding. Aquilla en Priscilla nemen hem tot zich.

Zij, die eenvoudige handwerkers, schamen zich niet om deze geleerde en welsprekende man in alle eenvoud te vertellen hoe God Zijn heil in Christus heeft geopenbaard. Als echte evangelisten ontpoppen ze zich. Het gebeurt allemaal in een periode dat

Paulus tijdelijk verder is getrokken. Zij zijn zelf voldoende onderlegd om het getuigenis uit te dragen. Ze hebben geen kritiek op het gebrek aan kennis van Apollos, ze lopen niet weg, maar vertellen hem met liefde alles van de Heere Jezus. Het is hun liefde voor Christus die hen dringt Apollos dat geheim te onthullen. En niet alleen hem. Aan het slot van de Romeinenbrief laat Paulus hen in het bijzonder groeten: groet Priscilla en Aquilla, mijn medewerkers in Christus.

Voorbeeld

Ze zijn dan weer terug in Rome, de kust is weer vrij. Als Paulus ervan getuigt dat zij zelfs hun hals gewaagd hebben voor het leven van Paulus (Rom.16:3), dan wijst dat op een intensief evangelisatiewerk. Of dit op een bepaalde gebeurtenis wijst is onbekend. Het geeft wel aan dat er meer gebeurd is dan alleen het gesprek over de Heere Jezus. Wellicht duidt het op de vijandschap die er in Rome, ondanks dat ze mogen terugkeren, nog steeds heerst en weer sterker wordt. In ieder geval zijn ze als echtpaar een levend voorbeeld voor velen.

M. Aangeenbrug

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen