De Waarheidsvriend cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van De Waarheidsvriend te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van De Waarheidsvriend.

Bekijk het origineel

Zwijgen of spreken?

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Zwijgen of spreken?

4 minuten leestijd

Waarom mag er steeds door niemand gesproken worden als Jezus Zijn heerlijkheid openbaart? (Mark.9:9)? Waarom is de bezetene in Gardara (Mark.5:19) hierop de uitzondering? ‘Keer terug naar huis en vertel wat grote dingen God aan u gedaan heeft.’

Uw vraag voor deze rubriek kunt u mailen naar geref.bond@tiscali.nl of per post naar Apeldoorn sturen.

J ezus is de Messias, de Christus. Zo wordt Hij door de christelijke gemeente van alle tijden en plaatsen beleden. Zo heeft Petrus Hem beleden (Mark.8:29). Direct in aansluiting aan die belijdenis lezen we in Markus 8:30: ‘En Hij gebood hun streng dat zij het tegen niemand zouden zeggen over Hem.’ (zie ook Matth.16:20, Luk.9:21). Ook in de geschiedenis van de verheerlijking op de berg, waar Jezus door hemelse heerlijkheid omstraald wordt en de stem uit de hemel zegt: ‘Dit is Mijn geliefde Zoon, luister naar Hem!’, horen we dat de drie leerlingen niemand mogen vertellen wat zij gezien hebben (Mark.9:9).

Waarom steeds dat verbod? Waarom mag er door niemand gesproken worden als Jezus Zijn heerlijkheid openbaart, terwijl de bezetene te Gadara juist de opdracht krijgt te vertellen welke grote dingen God aan hem gedaan heeft? Is dat niet in tegenspraak met het gebod om te zwijgen?

Inwijden

Evangeliën zijn geen dogmatische verhandelingen. We moeten van de woorden van de evangelisten dan ook

geen systeem maken. Naast de zogenaamde zwijgteksten staan teksten waarin gezegd wordt dat het gerucht over Jezus wijd verbreid wordt (bijv. Luk.7:17, de geschiedenis van de opwekking van de jongeman te Naïn). Het verbod om bekend te maken wie Jezus is, heeft alles te maken met de weg die Jezus gaat. Op de belijdenis van Petrus volgt de aankondiging van Zijn lijden, Zijn verwerping door de leiders van het volk, Zijn dood en Zijn opstanding. Nu Petrus Hem openlijk als Messias beleden heeft, gaat Jezus Zijn leerlingen als het ware inwijden in de weg die Hij als Messias van Israël gaat. Joden en heidenen zullen Hem verwerpen.

De Zoon des mensen is tevens de lijdende Knecht van de Heere (Jes.53). Hij moet overeenkomstig Gods heilsplan gekruisigd worden. Zo gaat Hij Zijn koninkrijk van vrede en heil vestigen. Het opschrift boven het kruis is duidelijk: Als de gekrui-

sigde Messias is Jezus koning (Mark.15:26). Even hebben drie van Zijn volgelingen een glimp van Zijn messiaanse heerlijkheid mogen zien: Jezus in hemels licht. Maar die heerlijkheid zal Hem ten deel W

vallen in de weg van het lijden. Pas als het Pasen geworden is, mogen zij dat publiekelijk bekendmaken.

Geen valse verwachting

Dat de Christus moest lijden stond haaks op de Joodse Messiasverwachting. Ook Petrus wist er geen raad mee. De Messias zou voor hun besef een glorieuze gestalte zijn die Israëls vijanden zou vernietigen. In de dagen van Jezus waren de politieke verhoudingen in Israël zeer gespannen. Messiaanse bewegingen zorgden voor onrust. Niet zelden ging dat met geweld gepaard. Tegen deze verzetsbeweging werd dan weer hard opgetreden door de Romeinse bezetter. Welnu, Jezus wil door het zwijggebod voorkomen dat mensen Hem op één lijn zouden stellen met deze rebellen. Hij wil onder Zijn eigen volk geen voedsel geven aan een valse verwachting. Geen glorie zonder kruis, maar glorie door het kruis. Het is de weg die door het lijden naar de heerlijkheid gaat (Luk.24:26).

Van hieruit wordt dan ook verklaarbaar dat Jezus, als Hij als gevangene voor het Sanhedrin staat, het zwijgen doorbreekt. Dan antwoordt Hij bevestigend op de vraag van Kajafas of Hij de Messias, de Zoon van de Gezegende is (Mark.14:61-62). Op de Pinksterdag horen we Petrus zeggen dat heel Israël moet weten dat God Jezus tot Heere en Christus

heeft gemaakt (Hand.2:36).

Heidens gebied

In Markus 5, de genezing van de bezetene van Gadara, hebben we een andere situatie. We zijn dan buiten de grenzen van Israël in een

overwegend heidens gebied, beïnvloed door de Griekse cultuur. Grieken zouden de titel Messias niet begrepen hebben. Christos, gezalfde, werd gebruikt voor een persoon die zich ingesmeerd had met zalf. Neochristos betekende ‘nieuw bepleisterd’. In een heidense omgeving sprak men van ‘goden’ en ‘heren’ (vgl. 1 Kor.8:5, 6). Daarom gold hier het Messiasgeheim niet en was er geen aanleiding om over het werk wat God in en door Jezus doet te zwijgen. Vandaar de opdracht die de genezen man meekrijgt om Gods grote daden te verkondigen.

A. Noordegraaf

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van donderdag 14 oktober 2010

De Waarheidsvriend | 24 Pagina's

Zwijgen of spreken?

Bekijk de hele uitgave van donderdag 14 oktober 2010

De Waarheidsvriend | 24 Pagina's