De Waarheidsvriend cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van De Waarheidsvriend te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van De Waarheidsvriend.

Bekijk het origineel

Arbeidsvreugde

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Arbeidsvreugde

COLUMN

2 minuten leestijd

T ot de schatten die Adam en Eva uit de Hof van Eden meekregen wordt meestal niet gerekend dat ze ook buiten het paradijs mochten blijven werken. Velen ervaren hun dagelijks werk eerder als een noodzakelijk kwaad dan als een gave die in de scheppingsordening is gegeven.

Nu het daadwerkelijk lichamelijke bewerken van de aarde steeds meer uit ons dagelijks beeld verdwijnt, lijken we ook het besef kwijt te raken dat de mens pas dan tot zijn recht komt als hij zijn opdracht verstaat de aarde te bewerken. In Genesis worden twee redenen genoemd waarom de aarde in den beginne woest en ledig was: God had het niet doen regenen en er was geen mens geweest om de aardbodem te bebouwen. En zelfs toen het paradijs geplant was, was daar kennelijk werk aan de winkel. God nam immers de mens en zette hem in de hof om die te bebouwen en te bewaren.

De verbinding die in de eerste hoofdstukken van de Bijbel gelegd wordt tussen Gods scheppingswerk en het werk van de mens zou aanleiding mogen zijn om in de christelijke gemeente wat nadrukkelijker stil te staan bij de betekenis van ons dagelijks werk. Het protestantisme kent, in tegenstelling tot de Rooms-Ka-

tholieke Kerk, eigenlijk geen sociale leer en dat lijkt mij een gemis.

Ook in ons werk zijn we beelddra-

ger van God. God bracht door Zijn scheppend handelen ordening aan waar woestheid en ledigheid heersten. Zo worden ook wij geroepen met ons werk orde te brengen waar die ontbreekt of zou kunnen verdwijnen. Orde aanbrengen is misschien wel de meest heldere en universele karakterisering van zinvol mensenwerk.

De vreugde die een mens aan zijn werk mag beleven kan worden getemperd omdat het werk zwaar kan vallen en soms doornen en distels voortbrengt in plaats van bloemen.

Dat we desondanks vreugde aan ons werk mogen beleven hangt samen met die andere schat die Adam en Eva uit het paradijs mochten meenemen: de zevende dag. Zonder zondag wordt mijn dagelijks werk tot een bijna ondraaglijke last. Het zou toch mogelijk moeten zijn ook onze niet-gelovige medeburgers van de waarde van deze schat te overtuigen?

F.A. van der Duyn Schouten

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van donderdag 4 november 2010

De Waarheidsvriend | 24 Pagina's

Arbeidsvreugde

Bekijk de hele uitgave van donderdag 4 november 2010

De Waarheidsvriend | 24 Pagina's