‘THGB gaf me voldoende theologische basis mee’

Wat bewoog u een studie te gaan volgen bij de THGB?

‘Het was een persoonlijke roeping. Ik kwam op m’n 24e jaar tot geloof en vanaf die tijd kwam er een stem die zei: ‘Verkoop alles wat ge hebt en volg Mij.’ Ik wist niet wat ik er mee aan moest. Totdat ik op m’n 28e jaar geroepen werd tot ouderling in de hervormde gemeente van mijn geboorteplaats Oud-Beijerland. De stem bleef en ik voelde de drang om te gaan studeren. Maar ik had slechts vier jaar voortgezet onderwijs genoten en wat specialisatie in mijn vak.’

Welke studie volgde u? ‘Ik heb onder meer via het LOI deelcertificaten vwo Nederlands, geschiedenis, Engels en Duits behaald en ben via gesprekken met ds. H.J. de Bie en ds. C. den Boer aan de hbo-opleiding godsdienst pastoraal werker (gpw) begonnen. Hun pastorale betrokkenheid is mij tot op heden bijgebleven.’

Hoeveel jaar deed u erover? ‘Het was een lang traject, maar ik had dat nodig om te groeien. Gods Geest is kennelijk in staat om die verstandelijke vermogens in je te stimuleren en te motiveren dat je je van vmboniveau (destijds lbo) naar academisch niveau kunt ontwikkelen. Bovendien moest het allemaal gebeuren in deeltijd. Mijn vrouw Marjan en ik hadden vier zoons, die we door de pubertijd heen moesten begeleiden. Ik had een drukke baan als hovenier, met een boomkwekerij achter ons huis.

In 1991 begon ik aan de THGB in Ede. Ik deed vier jaar over de gpw-opleiding, vervolgens drie jaar over de opleiding godsdienstleraar tweede- en eerstegraads, daarna twee jaar aan de Universiteit van Amsterdam voor het doctoraal klassieke theologie en ten slotte twee jaar voor de kerkelijke opleiding (ko) aan de Universiteit van Leiden. Inmiddels had ik de natuurlijke wijngaard als hovenier-boomkweker omgewisseld voor de geestelijke wijngaard als pastoraal werker. Van 1994 tot 2002 ben ik pastoraal werker geweest.’

Wat fascineerde u het meest? ‘De vierjarige studie gpw. Hier ben ik theologisch gevormd. Verrassend vond ik Universiteit van Amsterdam. Via het hbo naar het academisch niveau was voor mij de juiste weg. Vanuit de meegekregen basis in een open en een onbevooroordeeld contact te komen met de theologie van Barth, Breukelman en Miskotte, fascineerde mij. Dit vormde mij verder in de theologische doordenking. De THGB had me voldoende theologische basis meegegeven om het ‘goede’ van de ‘Amsterdamse school’ posi-

tief te laten integreren in mijn vorming en het ‘kwade’ in de hoofdstad achter mij te laten.

Daarna waren de twee jaren aan de kerkelijke opleiding in Leiden onvergetelijk. Met een groep studenten vertrokken we met onze Amsterdamse bul op zak naar Leiden, bepaald geen theologische vriendjes, maar nood breekt wetten. Naast de GB-docenten Verboom en Van den Brink denk ik met waardering terug aan de hoogleraren De Kruijf, Den Dulk en de in 2008 overleden Kune Biezeveld.’

Hoogtepunten?

‘Het behalen van het doctoraal examen in Amsterdam bij prof.dr. Deurloo en het behalen van het kerkelijk examen in Leiden met een vette acht. Je kunt dan zo intens dankbaar en verwonderd zijn jegens onze Heere God, van Wie ik dit allemaal heb mogen doen. Inmiddels mag ik al drie jaar in m’n tweede gemeente Schoonhoven als dienaar van het Woord werkzaam zijn. Woorden van verwondering en dank schieten mij te kort.’

Dieptepunten?

‘Een studie op latere leeftijd verloopt niet vlekkeloos. Eén daarvan kwam al snel, mijn eerste cijfer voor ethiek aan de THGB was een 3, 3. Docent Van der Voet vroeg wel niveau om de beginselen der ethiek te kunnen doorgronden, maar om mij als geroepen agrariër met zo’n bizar laag cijfer naar de Zuid- Hollandse eilanden terug te sturen, demotiveerde mij. In de herkansing behaalde ik een 9, 2 en dat gaf de burger moed. Een ander dieptepunt was de overgang van de eerstegraads GL naar de universiteit. Niet qua niveau of theologische sfeer, maar organisatorisch liep dat niet soepel. Ik overwoog ermee te stoppen; maar de roeping van God bleef en bracht me verder.

Ten slotte: je doet de theologiestudie niet alleen. Onderweg doe je vrienden en medereizigers op. Jaarlijks komen we drie dagen samen als een intervisiegroep Leidse ko-studenten uit de gehele breedte van de kerk. Ondanks de verschillen heb je wat met elkaar gekregen en voeren we het gesprek over de meest wezenlijk items van de Schrift. Dit open gesprek in de breedte van kerk geeft werkelijk diepte. Je komt tot verantwoording van je geestelijke wortels, na eerst die ander gehoord te hebben. Zo mag en wil ik predikant zijn: staande in de gereformeerde traditie in de Protestantse Kerk in Nederland. Soli Deo Gloria!’

kernpunten in verband met de identiteit in een samenwerkingsovereenkomst zijn vastgelegd met de CHE’, verklaart de voorzitter van het stichtingsbestuur van de THGB, dr. C. van Sliedregt, die ook predikant in deeltijd van de hervormde wijkgemeente van bijzondere aard te Soest is. ‘Wij zijn medeverantwoordelijk voor het theologisch onderwijs dat wordt verzorgd aan de CHE. Belangrijk is dat je de kernnoties van het gereformeerd belijden inbrengt in het theologisch onderwijs dat onder de vlag van de CHE wordt gegeven. Ik voel aan de ene kant een stukje bescheidenheid en anderzijds dapperheid. Binnen de theologie heb je allerlei stromingen en opvattingen. In dat grote geheel proberen wij de noties van het gereformeerd belijden, zoals zonde en genade, verkiezing en verbond, Gods-, mens- en zelfbeeld, hun plek te laten behouden.’

Zoutkorrel

De zoutkorrel die de THGB wil zijn, heeft niet aan kracht ingeboet sinds 1985?

‘De THGB wil geen water in de wijn doen en gaat voor het tota Scriptura (het geheel van de Schrift). Tegelijkertijd staat zij open in het contact met de andere participanten binnen de CHE. Er is een samenwerkingsbijeenkomst en die wordt van tijd tot tijd geëvalueerd. Binnen dat kader probeert de THGB haar mannetje te staan. Wij vertrouwen dat de THGB binnen het college van bestuur van de CHE voluit haar identiteit kan naleven. Veel waardering is er voor de contacten met dr. C.P. Boele, met de directeur van de THGB, prof.dr. J. Hoek, en met de directeur van de Academie voor Theologie, drs. L van Hoorn, en via hen met docenten en studenten.’

De identiteit ligt de THGB na aan het hart, besluit dr. Van Sliedregt. ‘Die willen we in Ede graag boven water houden.’

Marie Verheij

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen