De Waarheidsvriend cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van De Waarheidsvriend te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van De Waarheidsvriend.

Bekijk het origineel

GLOBAAL BEKEKEN

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

GLOBAAL BEKEKEN

4 minuten leestijd

Tijdens de openingsbijeenkomst van de Nationale Synode in de Grote Kerk te Dordrecht liet de remonstrantse dr. E. P. Meijering enkele stemmen uit het verleden horen.

• Wat de beleving van het christelijk geloof betreft verklaarde de zo tragisch jong overleden remonstrantse theoloog K.H. Roessingh, wiens invloed tot ver buiten de Remonstrantse Broederschap reikte, over bekering en wedergeboorte:

‘Voor mij is de bekering en de wedergeboorte onlosmakelijk verbonden met Christus. In Christus versta ik pas het geweldige van Gods eisen, zie ik pas dat bekering niet maar is een kleinigheid, maar: aan onszelf sterven. Christus breekt mijn optimisme, mijn blijmoedig pogen, maar in Christus leer ik ook verstaan, wie God is… Ik geloof dat een mens die niet meer in noch uit weet, die het uit zichzelf niet meer halen kan en die niet de kracht heeft zijn leven aan God te geven, moet trachten te verstaan wie Christus is… Wie dan ook eenmaal iets van Christus en dan ook meer van God heeft verstaan, zal kunnen overgeven en vertrouwen en daarmee bereiken wat hij niet meende te zullen bereiken: de centralisatie van zijn leven in God; hij zal zijn een wedergeborene, een nieuwe schepping.’

• De belangrijke gereformeerde dogmaticus Herman Bavinck, die in reformatorische kringen nog steeds een groot gezag heeft, zegt over onze neiging tot sektarisme:

‘Er is geen algemeen christendom boven, maar wel in de geloofsverdeeldheid aanwezig. Evenmin als één enkele kerk, hoe zuiver ook, met de algemene kerk samenvalt, mag één belijdenis, hoe ook naar Gods Woord gezuiverd, met de christelijke waarheid zich vereenzelvigen. Elke sekte, die eigen kring voor de enige kerk van Christus houdt en uitsluitend in het bezit der waarheid zich acht, kwijnt en sterft weg, als een tak die van zijn stam is gescheurd. (…)’

• Oepke Noordmans, tijdens zijn leven een dorpsdominee, maar door velen beschouwd als de belangrijkste Nederlandse theoloog van de vorige eeuw, en iemand die boven de partijen stond, zegt over onze neiging tot ketterjagerij:

‘In mijn eigen geestelijke ontwikkeling heb ik deze ontdekking gedaan: naarmate ik overtuigder, innerlijker ‘orthodox’ werd, naar die mate leerde ik uiterlijke ketterjacht (voorheen mijn vaardig bedrijf ) meer en meer schuwen en verstaan dat dit ijveren veelal voorkomt uit traagheid van geest.’

*** Uit de toespraak van prof. dr. H.G.L. Peels (chr. geref.) een fragment: ‘Ten eerste dit. Wij erkennen dat er tussen ons als protestanten reële verschillen zijn, dat moet je niet goedkoop willen wegpoetsen. Hoe groot zijn die verschillen echter, als je ze vergelijkt met het geding tussen Rome en de Reformatie, de verschillen tussen het protestantisme en het rooms-katholicisme? En hoe groot zijn díe verschillen precies, als je ze vergelijkt met het echte diepe schisma in de geschiedenis van Gods volk: de kloof tussen de kerk en Israël? Als de apostel Paulus het over dit laatste heeft, zegt hij: ik heb een voortdurend hartzeer. Dat hartzeer wensen we elkaar van harte toe, een heilige onrust over de verdeeldheid van Gods kerk op aarde. Verschillen? Ja, maar vanuit welk perspectief weeg je ze?

Daar komt een tweede punt bij. Dat onmiskenbaar, dwars door alle kerkelijke gescheidenheid heen, er ook eenheid onder christenen is. Niet een abstract idee, maar een tastbare werkelijkheid overal waar kleine mensen onder het beslag raken van die grote God die in Jezus Christus ons zo nabij is gekomen. En aan de basis wordt dit beleefd, meer en meer. De vonk springt zomaar over, in een zomerse campingdienst waar je samen met die anderen Gods lof zingt. Studenten, die komend langs velerlei kerkelijke wegen, in hun bijbelkring in gebed gaan. Christenpolitici en wetenschappers, mensen uit de wereld van de media en het bedrijfsleven, huismoeders in een gespreksgroep – ze zoeken elkaar op, en herkennen elkaar, waar ze over het hart van het Evangelie beginnen. Over die ene Herder, die immers maar één kudde heeft.’

v.d.G.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van donderdag 23 december 2010

De Waarheidsvriend | 24 Pagina's

GLOBAAL BEKEKEN

Bekijk de hele uitgave van donderdag 23 december 2010

De Waarheidsvriend | 24 Pagina's