Wij tegenover zij

Wij zijn gewend in het publieke domein God maar heel bescheiden ter sprake te brengen. Er gebeurt zó veel onbegrijpelijks in de wereld. Waar merk je nu overtuigend dat God regeert?

Elia gaat minder omzichtig te werk. Hij zet 450 priesters van Baäl zonder scrupules voor schut. Hij tart hen. Roep nog eens wat luider naar uw god, we kunnen niet uitsluiten dat hij zijn siësta houdt. Ook Jesaja drijft graag de spot met afgoden. Je kapt een boom. Je zaagt planken. Je brengt het naar een vakkundige timmerman. Die maakt in opdracht een god voor jou. Het overtollige hout gebruikt hij om het vuur aan te steken. Hij warmt zich aan het vuur. Jij warmt je aan je god. Je hebt inmiddels het beeld naar de goudsmid gebracht, die het beeld overgoten heeft met goud. Een blinkende god. Hij moet wel goed vastgetimmerd worden: voor je ’t weet valt hij om (Jes.40: 19; 41:7,29; 44:6-20; 46:1-13; Hand.17:29). Op die toon durven wij niet goed de goden en machten van deze eeuw te tarten. Je hebt je handen vol aan jezelf, om je geloof in God gaande te houden. Het werkelijke probleem is: wij zien zo weinig van God. Wij merken er zo weinig van: dat de HÉÉRE leeft en dat de goden ‘nietsen’ zijn.

Verantwoording
Israël merkte er helemaal niets van: dat God de HEERE is. Israël zit in ballingschap. Ver van de heilige tempel, de plaats die de HEERE verkozen heeft om daar te wonen. Israël leeft midden tussen het heidendom. Dan zing je wel een toontje lager.

Maar de HEERE roept de goden van de heidenen tegenover zich. Breng eens voor ons naar voren (zegt de HEERE) wat er in de loop van de geschiedenis is gebeurd, wat die dingen te betekenen hebben. De zin van de geschiedenis: waarom ging het zo? Als je het kunt uitleggen, zullen wij het ter harte nemen. Maak ons bekend wat de toekomst in zich heeft. Dan zullen wij weten dat u goden bent. De HEERE daagt hen uit: laat eens iets zien. Doe tenminste iets, hetzij goed, hetzij kwaad.

Het wonder-heerlijke is: God zegt ‘wij’. Wij: Ik en Israël, Israël en Ik. In het geding met de goden vereenzelvigt Hij zich met Israël. Dat is het verrassende, het ongedachte. De HEERE verklaart dat Hij de levende en enige God is. God van Israël. Die de geschiedenis leidt van a tot z. Die het ‘waarom’ van de dingen kent, ook van de ballingschap. Die het tot een goed einde brengt met deze wereld. Via Israël, via de Messias van Israël. Ook wij leven midden tussen vitaal heidendom. Het dringt zich oppermachtig op. Spottend wordt ons gezegd: de HEERE? Wie is dat? Die God van de Bijbel? Hij doet geen goed en Hij doet geen kwaad (Zef.1:12). We hebben geen probleem met Hem, geen last van Hem, en geen interesse in Hem. Het brengt je in verwarring. Een psalmist roept: word wakker, HEERE, waarom slaapt U? Ziet U niet dat wij vergaan? (Ps.44:24; Mark.4:38). Het is alsof je de Baälpriesters op de Karmel hoort roepen...

Vastgrijpen
Wat merk je van de HEERE? Ja, daar is geloof voor nodig. Geloof: je vastgrijpen aan dat ‘wij’ van God. Door dat ‘wij’ schaart Hij zich aan onze kant. God-met-ons, in Christus. Hij regeert vanaf het kruis. Aan het kruis zet Hij de machten openlijk te kijk (Kol.2:15). Sta Christus toe dat Hij ‘wij’ zegt.

In alle ballingschapsituaties, tegen de goden en machten in. Laat Christus ‘wij’ zeggen. Niet: Ik alleen. Maar: Ik, – én (!) de kinderen die God Mij gegeven heeft. Wij. Dat geldt tot in de dood, zelfs tot in het oordeel. Als je in dat geloof leeft, mag je best spotten. Dood, waar is je angel? Graf, waar is je overwinning? Zonde, wat zoek je nog bij mij? Ik ben het eigendom van Christus. Wij zijn samen. ‘Wij’, zegt Hij.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen