De Bijbel letterlijk delen

Ik ben José. Mijn echte naam en verblijfplaats kan ik niet vertellen om de voortgang van mijn werk niet in gevaar te brengen. Ik ben zeven jaar geleden door de GZB uitgezonden en woon nu in een klein bergdorpje in een land dat officieel islamitisch is, maar waar ook veel volksreligie is. Ik zal vertellen hoe gemeentestichting gaat in een land waar zending verboden is. Ik begin met evangelisatie in persoonlijk contact. Verschillende mensen hebben op deze manier God leren kennen, bijvoorbeeld via een Alphacursus die ik één-op-één met hen deed. Als er een aantal mensen tot geloof is gekomen, is het belangrijk hen te vertellen over de noodzaak van een gemeente: wat is een gemeente, wat zijn haar taken en waarom vindt God het belangrijk dat er gemeentes zijn? ‘

Studie
Als er vertrouwen gaat groeien en mensen gaan inzien dat een gemeente belangrijk is en dat ze zelf ook een gemeente nodig hebben, kunnen ze de stap zetten om samen bijbelstudies te doen. Ik probeer de mensen er zoveel mogelijk op te wijzen dat zij elkaars handen en voeten zijn. Heel concreet betekent dit dat ik hen zo snel mogelijk zelf laat bidden. Dat ik hen laat vertellen wat ze die week thuis gelezen hebben en wat het voor hen betekent. Dat ze zelf de liederen uitzoeken. Dat een van hen – en niet ik – de leiding heeft als we vergaderen. Zelf ben ik nog wel eens sturend als het gaat over wat we bestuderen. Behalve dat is het belangrijk dat ze gaan inzien dat een gemeente ook andere taken heeft dan bijeenkomsten houden. Dat omzien naar elkaar, omzien naar de mensen om je heen en het doorgeven van het Evangelie óók taken van een gemeente zijn. We bespreken met elkaar hoe we dit kunnen vormgeven in ons dorp waar veel armoede is.

In twee stukken
Ik maak veel mee dat mensen die tot geloof gekomen zijn, te maken krijgen met afwijzing en soms zelfs met vervolging. Sommigen kunnen niet meer thuis komen. Het is belangrijk dat er dan een ‘nieuwe familie’ om hen heen staat die niet altijd in alles kan voorzien, maar die wel kan ondersteunen en bemoedigen. Het eerste meisje dat ik tot de Heere Jezus heb mogen leiden, was een dochter van een familie bij wie ik destijds in huis woonde. Zij was zo vol van haar geloof dat het haar gedrag op school beïnvloedde.

Haar klasgenoten vroegen zich af waardoor ze zo was veranderd. Ze vertelde het hun en ook een vriendin kwam tot geloof. Ze deelden samen een Bijbel, en toen haar vriendin verhuisde deelden ze deze Bijbel letterlijk door deze in twee stukken te scheuren. Inmiddels heeft ze een belangrijke taak in haar eigen gemeente: ze leidt evangelisatiekinderkampen en de zondagsschool van haar gemeente.’

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen