Ten voorbeeld strekken

Onze samenleving roept scholen regelmatig op meer aandacht te besteden aan allerlei zaken waarover de maatschappij zich zorgen maakt. Dan gaat het niet zozeer om teruglopende taal- en rekenvaardigheid of gebrekkige kennis van de geschiedenis, maar over zaken als burgerschapszin, obesitas en het omgaan met diversiteit. Onlangs werden weer twee nieuwe suggesties aan deze lijst toegevoegd.

Het Nibud attendeert ons erop dat onze kinderen slecht met geld kunnen omgaan. De gulden regel dat je niet meer kunt uitgeven dan je in kas hebt, zit kennelijk slecht tussen de jonge oortjes. Ik meen mij te herinneren dat ik pas op de middelbare school voor het eerst met negatieve getallen werd geconfronteerd. Maar dat is natuurlijk rijkelijk laat in een maatschappij waarin ‘rood staan’ de gewoonste zaak van de wereld is. Volgens het Nibud ligt hier een taak voor de scholen.

In diezelfde week werd aandacht gevraagd voor de afnemende vaardigheid bij kinderen tot het aangaan en onderhouden van duurzame relaties. Kennelijk zijn kinderen niet goed in staat vriendschappen aan te gaan die tegen een stootje kunnen. Opnieuw kijkt men naar scholen om ook deze uitdaging op te pakken.

Niemand zal ontkennen dat het hier om belangrijke competenties gaat. Maar het gemak waarmee men scholen voor al deze karren spant, is verontrustend. Kennelijk vinden we het normaal dat kinderen allerlei cruciale vaardigheden voor hun functioneren in de maatschappij niet meer vanzelfsprekend van huis uit meekrijgen. Terwijl toch het gezin de plaats bij uitstek is waar wordt geleerd dat we in een onleefbare samenleving terecht komen als we ons primair laten leiden door eigen emoties en verlangens.

Als vader en moeder hun taak in dezen niet meer verstaan, komen scholen, hoe goed de betrokken docenten ook zijn, voor een onmogelijke opdracht te staan. Ouders spannen zich tegenwoordig tot het uiterste in de beste school voor hun kinderen te selecteren. Kosten noch moeiten worden daarbij gespaard. Maar als ze zich niet realiseren dat ze zelf via hun voorbeeldfunctie de meeste invloed op de vorming van hun kinderen uitoefenen, dan is al die moeite niet meer dan een doekje voor het bloeden.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen