Dominee wordt te duur
Kleine gemeente voelt zich vaak weinig gehoord
Het snijdt diep in het vlees en de ziel van de gemeente als de vraag op tafel ligt: kunnen wij onze dominee over drie jaar nog wel betalen? Wat doet de landelijke kerk voor de kleine gemeente?
Een jaar of twee geleden werd ik uitgenodigd door de hervormde gemeente van Everdingen om te praten over haar situatie en de problematiek van een kleine gemeente in de Protestantse Kerk. We spraken over het lage traktement van de predikant, over de hoge aanslag van de centrale kas, over de gemiddeld te lage bijdrage aan de actie Kerkbalans en over het betrekken van de plaatsgenoten die geen kerklid zijn bij zaken van algemeen belang, zoals het verenigingsgebouw en de kerk op het dorp. Het was een indringend én geestelijk gesprek: hoe kunnen we in deze tijd de Kerk van onze Heer Jezus Christus dienen?
Weinig gehoord
Kleine gemeenten voelen zich dikwijls te weinig gehoord als het gaat over de problemen die zij ervaren. Krijgen we van het Regionale College Behandeling Beheerszaken nog wel toestemming voor het beroepen van een predikant? De vraagstukken zijn uiteindelijk gericht op de opbouw van Gods gemeente, maar in de praktijk geldt dat veel zaken vanuit het verstand een belangrijke rol spelen. Ik moet daarbij denken aan de evangelist Markus, die zegt dat we God moeten dienen met ons gehele hart, met onze gehele ziel, met al onze kracht én met geheel ons verstand.
Feiten
Om goed zicht op de feiten te krijgen, zet ik een aantal gegevens op een rij. Zo is het een gegeven dat de bijdrage die van gemeenten voor de solidariteitskas wordt gevraagd de afgelopen zes jaar niet is gestegen. In 2005 bedroeg ze 5 euro per lid en dat doet ze in 2011 nog steeds, terwijl er in dezelfde periode sprake is van meer dan tien procent prijsinfl atie. Verder is het kerkelijk quotum geleidelijk verlaagd van 4,6 naar 4,3 procent: elke gemeente draagt van haar inkomsten dus iets minder af aan de landelijke kerk. Dat betekent zeker een miljoen euro minder inkomsten voor de landelijke kerk. Tegen de gemeente die het predikantstraktement als een last ervaart, wil ik graag zeggen dat het correcte inkomen van een predikant vergelijkbaar is met dat van een vwoleraar. De traktementen in de kerk bewegen mee met die van rijksambtenaren. Feit is ook dat de Protestantse Kerk zich gedwongen ziet de landelijke dienstenorganisatie te laten inkrimpen. Hierbij is het de bedoeling dat het aantal arbeidsplaatsen in Utrecht in vijf jaar met een kwart vermindert. De kerk voelt op dit niveau de strakkere broekriem mee.
Ontkerkelijking
Het is een gegeven dat we te maken hebben met de ontkerkelijking. Deze problematiek gaat de gereformeerde gezindte niet voorbij. Het antwoord daarop is wat mij betreft de missionaire gemeente. Staan wij open voor anderen, die niet opgevoed zijn in onze gemeente? Naast ontkerkelijking speelt de demografische ontwikkeling dat er minder jongeren en meer ouderen zijn. Dat is een probleem dat de kerk niet kan oplossen.
Kandidaatsgemeente
In kleine gemeenten hoor je kerkrentmeesters mopperen dat er geen ‘goedkope’ dominees meer bestaan, omdat de kandidaatsgemeente is afgeschaft. Ik moet zeggen: zou zijn afgeschaft. De kandidaatsgemeente heeft namelijk nooit bestaan. Wel is het zo dat het oude, hervormde systeem van traktementen was vastgelopen en er een nieuwe regeling moest komen. Deze opnieuw aanpassen is op dit moment geen optie. De norm van één voltijdpredikant per 1000 leden is afhankelijk van de betrokkenheid van de leden, van hun kerkgang en bijdrage in inhoudelijke en fi nanciële zin. Dat vraagt een belangrijke plaats voor kinderen, jongeren en jonge gezinnen in de gemeente. Intussen is het goed om een predikantsplaats zo lang mogelijk in stand te houden. Daarbij mag de gemeente op een open wijze om offers worden gevraagd.
Samenwerking
Als de solidariteitskas het antwoord voor de kleine gemeente is, dan vraagt dat op termijn wel een verhoging van 5 naar 7,50 euro per belijdend lid. Toch kunnen niet alleen fi nanciën een brug naar de toekomst slaan. Een belangrijke oplossing is meer samenwerking in de regio. Laten kleine gemeenten daarom de kansen en mogelijkheden wat dit betreft reëel en tijdig benaderen. Isolement is immers geen oplossing.
Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt
voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen,
vragen, informatie: contact.
Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing.
Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this
database. Terms of use.
Bekijk de hele uitgave van donderdag 7 april 2011
De Waarheidsvriend | 24 Pagina's
Bekijk de hele uitgave van donderdag 7 april 2011
De Waarheidsvriend | 24 Pagina's