Blijmoedig en ernstig

Ik kom hier als gast om eens te kijken hoe zo’n cursus gaat. Ik ga voor de HGJB in Brabant werken.’ ‘Leuk’, is mijn reactie, ‘jij wordt dus een nieuwe collega.’ Inwendig word ik nerveus. Ik heb van hem gehoord. In het zuiden komt een theoloog. En hij komt bij mij kijken hoe het moet? Veel later zullen we er samen hartelijk om lachen als Wout bekent: ‘Ik had ook pijn in m’n buik en dacht: ‘Moet ik dit gaan doen?’’

Hart voor jongeren
Op 25 november 1976 wordt ds. Dankers bevestigd tot predikant voor het jeugdwerk in de classis Heusden, tegelijk ook werkzaam in de kleine gemeente Doeveren. Zag hij een jaar tevoren nog tegen dit werk op, het omgaan met jongeren gaat hem gemakkelijk af. Hij organiseert niet alleen van alles, hij heeft hart voor de jongeren en dat merken ze. Ook in het geheel van de HGJB wordt Wout Dankers al snel betrokken bij verschillende stukken werk. Hij komt in de redactie van het blad Leiding, schrijft zelf artikelen en denkt grondig mee in allerlei werkgroepen en in de stafvergaderingen. Hij is geliefd bij ons als collega’s. Zijn gulle lach schalt regelmatig door het centrum Silvosa in Bilthoven en tegelijk hebben we diepe en ernstige gesprekken met deze jonge broeder. Ook in de kleine gemeenschap Doeveren gaat het goed.

Op het lijf geschreven
Het in 1956 opgezette blad voor een brede kring van leidinggevenden in het jeugdwerk Leiding is de eerste jaren vooral gevuld met instructieve en bezinnende artikelen, later ook met bijbelstudiemateriaal. Dit blad, onder de sterke leiding van ds. H.J. Smit uitgegroeid tot een niet meer weg te denken uitgave, krijgt versterking in de persoon van ds. Dankers. Hij werkt er hard aan. De vele bijdragen getuigen daarvan. Het is hem op het lijf geschreven. Als Leiding 25 jaar bestaat schrijft ds. Dankers: ‘Het blad ‘Leiding’ is voor velen in het jeugd- en jongerenwerk een leidraad geweest en voor meerderen een leidraad geworden. Met dankbaarheid erkennen en herkennen we daarin de hand van de trouwe God, Die ons door Woord en Geest heeft willen leiden.’

De gemeente in
In 1979 vertrekt ds. Dankers naar Heteren. Hij geeft zich daar voluit aan het gemeentewerk. Het gaat er goed, maar een kleine kring van vrienden weet dat hij er ook veel innerlijke worstelingen kent. Menig keer heeft hij onder grote spanning de preekstoel beklommen. Zijn prediking kenmerkt zich door de rechtvaardiging van de goddeloze alleen door Jezus Christus. Tegelijk legt hij grote nadruk op het werk van de Geest, die mensen vernieuwt, wat hier en nu zichtbaar is. Na Heteren volgt in 1983 Ermelo. Een grote, veelkleurige gemeente. Hij voelt zich er thuis en kan zijn vleugels uitslaan. Midden in de vaderlandse kerk staan en tegelijk hecht verbonden zijn met de gereformeerde traditie. Zo wil hij werken. Opnieuw wordt hij binnen de HGJB actief, nu als tweede voorzitter. Veel, heel veel heeft hij op die post betekend.

Houvast
In 1986 openbaart zich een ernstige ziekte. Een tijd van hoop en vrees breekt aan. Maar het blijkt een ongelijke strijd. Op 6 mei 1987 overlijdt Wouter Dankers op de nog zo jonge leeftijd van 35 jaar. Bij het memoreren hiervan past soberheid. Het beste kunnen we citeren uit De Waarheidsvriend, waarin twee van zijn beste vrienden, prof.dr. F.G. Immink en ds. W.G. Sonnenberg, een ‘In memoriam’ schrijven.

Uit een catechismuspreek (Zondag 22, vraag en antwoord 57), die ds. Dankers hield de week voordat hij voor het eerst werd opgenomen in het ziekenhuis: ‘Waar de Geest werkt ontstaat leven. Uit het niets. En omdat diezelfde Geest zijn werk afmaakt, mag je het toch geloven. Hij herschept, ook uit het niets. Van mijn lichaam blijft niet veel over. (…) Mijn enig houvast is dat ik met lichaam en ziel het eigendom ben van Jezus Christus. (...) Hetzij dat wij leven, hetzij dat wij sterven, we zijn des Heren. En daar kan de dood niet tussen komen!

---
Ds. W. Dankers werd geboren in 1951. Hij was predikant in de classis Heusden ( jeugdwerk) in combinatie met de gemeente Doeveren (1976), waarna hij de gemeenten Heteren (1979) en Ermelo (1983) diende. Ds. Dankers overleed in 1987.
---
Kerels
In deze serie passeerden vier ‘kerels’. Heel verschillend. Vurig, bedachtzaam, gelijkmatig, blijmoedig. Geen krachtpatsers in zichzelf, wel tot zegen van velen.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen