De Waarheidsvriend cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van De Waarheidsvriend te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van De Waarheidsvriend.

Bekijk het origineel

Globaal bekeken

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Globaal bekeken

4 minuten leestijd

In hun nieuwsbrief vertellen Maarten en Marita Dekker, in Nazareth werkzaam voor het zogeheten deputaatschap voor Israël van de Gereformeerde Gemeenten, over een bezoek aan Egypte:

We mochten getuige zijn van de doop van een ex-moslim, een jonge vrouw van 26 jaar. B. had via de evangelisatiewebsite van George (de Arabische voorganger waar de Dekkers kerken, v.d.G.) alle bijbelcursussen bestudeerd en met goede cijfers afgerond. Ze had per email iedere keer veel vragen voor George, die hij dan beantwoordde. Nu wij in Egypte waren, kwam ze bij ons op bezoek. Ze moest er 10 uur voor reizen met de bus. Ze was twee dagen bij ons, waarin ze veel gesproken heeft met George. (…) In alle Egyptische kerken zitten spionnen van de regering. De kerken zijn ook bang om zich met ex-moslims te bemoeien. Haar ouders hebben haar verstoten toen ze vertelde dat ze christen was geworden. Ze heeft haar werk verloren omdat ze christen geworden was en woont nu in haar eentje in Cairo, op zoek naar werk en op zoek naar christelijke vrienden. Ze zit soms met andere ex-moslims achter in een kerk. (…) Het bleek dat B. in Egypte nergens gedoopt kon worden. Dominees die ex-moslims dopen, komen in de gevangenis terecht. En zo werden we getuige van een doopplechtigheid in de Rode Zee. We liepen in het donker tussen de hotels door om bij het strand te komen. Er was een wacht aan het begin van het weggetje, maar toen we bij het strand kwamen, hebben we eerst goed gekeken of er geen politiecontrole was. Het strand bleek helemaal verlaten en maar schaars verlicht. We voelden het als Gods voorzienigheid dat er niemand te zien was. In het donker ging George met haar het water in en doopte haar in de Naam van een Drie-enig God. Boven het geluid van de golven klonk in het Arabisch: B, ik doop je in de Naam van de Vader en van de Zoon en van de Heilige Geest! Ontroerend! Direct na de doop liepen we terug naar het hotel. Buiten het hotel stapte B. weer in de bus, terug naar Cairo. Menselijkerwijs gesproken zien we haar niet meer. Maar we mogen haar in het gebed de Heere opdragen. Wij zijn geen hartenkenners, maar de Heere doet wat Hem behaagt. Hij werkt, ook in Egypte, ook onder moslims!

Een opmerkenswaardig verhaal in De Oogst, uitgave van Tot heil des volks.

Met zijn vele ringen, armbanden, zwartleren jack, baseballcap, lange haren en zijn rode Dirk van den Broek-tas, is Dirk een opvallende verschijning. ‘Ik hou van sieraden’, legt hij uit. ‘Ik snuffel graag bij de sieradenkraampjes op het Waterlooplein en de Nieuwmarkt.’ Dirk is een trouw kerkbezoeker. Vrijwel elke zondag bezoekt hij de zendingspost van de Gereformeerde Gemeenten (‘Bij Simon de Looier’) en de Diensten met Belangstellenden in de Engelse kerk aan het Begijnhof. ‘Ik hou ervan als de Bijbel in heldere taal wordt uitgelegd. Bij Simon de Looijer krijg je de preek zelfs mee op papier.’ (…) Zelf is hij als biker lid van de christelijke motorclub ‘Psalm 23’. ‘Op motorevenementen vertellen we andere bikers over het Evangelie. We houden ook wel eens een kerkdienst met bikers. Da’s een bijzonder gezicht, al die mannen met zwartleren jacks bij elkaar in de kerk. Het is een echt mannenwereldje, hoewel er ook vrouwen zijn die motorrijden. Bij de dienst komen zo’n tachtig mannen en vijf vrouwen.’ Is het niet apart om als christen duister klinkende metalmuziek te luisteren? ‘Dat vragen ze mij in de gereformeerde gemeente ook wel. Ik heb er geen problemen mee. Jaren geleden zag ik in een christelijk café een punker met zo’n hanenkam. Ik zei: ‘Hé, het is hier een christelijk café en geen punktent.’ Maar hij bleek christen te zijn. Doordeweeks was hij postbode. Dat kan dus ook, christen zijn en punker. Nu is hij al jarenlang een vriend van me.’

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van donderdag 21 april 2011

De Waarheidsvriend | 24 Pagina's

Globaal bekeken

Bekijk de hele uitgave van donderdag 21 april 2011

De Waarheidsvriend | 24 Pagina's