Boekbespreking

J. den Admirant
De Herder en de Tempel. Uitg. Jeruzalem of Rome, Assen; 301 blz., € 19,90.
De auteur – voorheen hervormd predikant en volgens de flaptekst van het boek sinds 1994 ‘prediker van het Evangelie van het koninkrijk, landelijk werkzaam’ – biedt in dit boek het tweede deel uit de serie van drie, waarin de actuele situatie in Nederland in verbinding wordt gebracht met de bijbelse profetieën. Je kunt het wellicht beter andersom zeggen; vanuit de heilsgeschiedenis zijn concrete lijnen te trekken naar het politieke en culturele leven in Nederland in de 21e eeuw. Zo is de stellige overtuiging van de auteur. Hoofdlijn van dit boek is het voortdurende appèl om Gods grote daden uit het verleden door te vertellen aan het nageslacht. Daarbij beklemtoont de schrijver de waarde van het gezin, waarin vaders en moeders de hun door God gegeven plek innemen. Het is duidelijk dat er dan kritiek te leveren valt op de tijdgeest, omdat de benodigde kaders waarbinnen de overdracht van de magnalia Dei plaats moet vinden (ook onder ons!), meer en meer onder druk komen te staan. Toch is het geen negatief boek, integendeel. De lezer wordt meegevoerd in een uitvoerige beschrijving van Gods daden, te beginnen bij de moederbelofte tot aan het koningschap van David. Bij dit laatste ligt ook het hoogtepunt van het boek, en van daaruit worden de concrete lijnen getrokken naar de situatie nu en vandaag. Het is helder wat de auteur voor ogen staat. Een typerende zin: ‘Alles wat ons volk nodig heeft, is de stem van de Goede Herder te horen.’ Daar schort het in land en kerk nogal aan, en precies daar ligt het huiswerk dat dit boek ons wil meegeven. Ik las het als een bewogen en indringend appèl in de stijl van Psalm 78. De stijl van het boek is overigens niet altijd even goed te doorgronden; ze is mijns inziens soms wat associatief. Het betoog en de toepassing lopen wat door elkaar heen. Je kunt vragen hebben over bepaalde uitleggingen, zoals bijvoorbeeld de aardse realisatie van het Loofhuttenfeest en het daarmee verbonden duizendjarig vrederijk (112), maar dat doet niet af van de waardering en instemming voor wat door de auteur te berde wordt gebracht. De voortdurende klemtoon op enerzijds Gods machtige daden en anderzijds het doorgeven daarvan doet weldadig aan en vraagt erom dat we dit niet alleen met woorden, maar ook met de daden zelf bewijzen. In land, kerk, gemeente en gezin. Opdat wij en onze kinderen onze hoop op God zouden stellen.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen