Dr. A. Noordegraaf (1933-2011)

‘Je bekijkt de zaak, maakt een schets en zet je aan het schrijven. En dan komt het: alles wat je neerschrijft klinkt je gek in de oren. Gevolg: doorhalingen, overnieuw beginnen met als eindresultaat: ’ s Zaterdagsnachts half twaalf klaar; en een onbevredigd gevoel. Dan ga je ’s Zondagsmorgens preken en al prekend onderga je de verrassing dat je toch een machtige boodschap hebt door te geven! En er ontstaat tijdens de dienst dat ondefinieerbare, maar toch wezenlijke contact waarin je samen met je gemeente betrokken bent bij het Woord. Dat geeft je weer moed en vreugde om aan een nieuwe preek te beginnen.’ Dit is een citaat uit een brief die ik begin juni 1960 kreeg van mijn vriend en collega Ab Noordegraaf, predikant te Daarle, zijn eerste gemeente.

Pastor en theoloog
Al vroeg wist hij dominee te willen worden. Na het gymnasium volgde zijn studie in Utrecht. Omdat hij begiftigd was met een helder verstand en veel werklust, verliep de studie succesvol. Na een leervicariaat bij ds. W. de Bruin in Ermelo nam hij het beroep aan naar de hervormde gemeente te Daarle (Ov.). Op 12 mei 1959 trouwde hij met zijn jeugdvriendin Anna de Jong, het begin van een liefderijk en gelukkig huwelijk, waaruit twee dochters en een zoon werden geboren. Ab was een toegewijd pastor. Hij besteedde veel werk aan zijn preken, zoals bovenstaand citaat treffend laat zien. Na Daarle ging zijn weg naar Oldebroek (1963), Ede (1968) en Utrecht (1973). In 1978 werd Noordegraaf docent aan de Gereformeerde Sociale Academie ‘De Vijverberg’ te Ede en in 1985 hoofddocent Praktische Theologie (diaconaat en gemeenteopbouw) aan de Rijksuniversiteit Utrecht. In 1983 promoveerde hij tot doctor in de Godgeleerdheid op de dissertatie Creatura Verbi, gemeentegroei volgens Handelingen der Apostelen.

Delen
Dr. Noordegraaf deelde zijn grote kennis en ervaring graag met anderen, allereerst via zijn preken, maar ook in lezingen, meditaties, boeken en artikelen. Een complete bibliografie zou stellig honderden titels bevatten, niet meegerekend de ontelbare boekbesprekingen. Ook bestuurlijk was hij actief, zoals in de Willem de Zwijgerstichting, de IZB en de Stichting Rotterdam. Publicaties van zijn hand verschenen tot zeer kort voor zijn overlijden in allerlei tijdschriften, waarvan ik noem: De Waarheidsvriend, Christelijk Weekblad, Wapenveld, Kontekstueel en Theologia Reformata. Van de redactie van laatstgenoemd tijdschrift was hij vele jaren werkzaam lid. Hij was ook lange tijd supervisor van de werkgroep voor de prediking, die elk jaar de Postille uitgeeft. Supervisor was hij ook van de Nieuwe Bijbelvertaling. Hij kon op hoog theologisch niveau schrijven, maar had tevens de gave moeilijke begrippen helder uiteen te zetten voor gemeenteleden. Velen hebben profijt gehad van zijn adviezen op allerlei gebied. Noordegraaf was niet alleen in theologie en pastoraat georiënteerd, maar ook in de brede samenleving, literatuur en kunst, vooral klassieke muziek. Hij bezocht graag en vaak concerten samen met zijn vrouw. Zijn favoriete componist was Johann Sebastian Bach, over wie hij menig artikel schreef.

Einde of nieuw begin
Na zijn emeritaat (1998) bleef Ab Noordegraaf actief. Preekte en publiceerde tot in zijn laatste levensjaar, gaf alle aandacht aan zijn kinderen, kleinkinderen en achterkleinkind. De laatste twaalf jaren van zijn leven troffen wij elkaar wekelijks in de studio van de Lokale Omroep Ede in ons programma ‘Kerkvenster’. Meer dan honderd keer heeft hij gasten geïnterviewd en zorgde hij geregeld voor passende muzikale en vocale intermezzo’s. Hij genoot van dit radioteamwork. Hij was opvallend mild in zijn oordeel over mensen en geschriften. Altijd zag hij naast schaduwzijden lichtpuntjes. Dat tekende ook zijn karakter: Ab was een opgeruimd en optimistisch mens. Toen hij ziek werd, werden onze gesprekken intiemer. Wat hij de jaren door verkondigd had, was als een diep persoonlijke overtuiging in hem vastgehecht. Hij wist: ik leef van genade alleen. In de moeilijke en pijnlijke slotfase van zijn leven vond hij moed en troost in Schriftwoorden. Want Albert Noordegraaf woonde in het Woord als in een huis. Maar voelde zich ook thuis in het gereformeerde belijden, al kende hij daar ook de zwakke plekken van. Nooit zal ik vergeten hoe we samen, met Anna, ongeveer een week voor zijn sterven, zondag 1 van de Heidelberger opzeiden. In leven en in sterven het eigendom van Christus. Ja, dat was hij. ‘Ik kijk ernaar uit dat ik Hem mag zien’, zei hij. Op 1 augustus ontsliep hij. Een nieuw begin voor Albert Noordegraaf, geliefde man en vader, verbi divini minister, kind van God.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen