De Waarheidsvriend cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van De Waarheidsvriend te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van De Waarheidsvriend.

Bekijk het origineel

Ds. F. Stevens (1953-2011)

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Ds. F. Stevens (1953-2011)

4 minuten leestijd

Frederik Stevens werd op 21 september 1953 te Hoogeveen geboren. Een zoon van het Drentse land was hij en bleef hij. Hij bezocht er de scholen, werkte er bij de Belastingdienst en bij de gemeente Hoogeveen, tot hij verhuisde naar Huizen.

Niet alleen zijn werk bracht hem in het Noord-Hollandse. Het was vooral de studie theologie in Utrecht die hem ertoe trok. Immers, er was iets gegroeid in zijn hart, een diepwortelend verlangen naar de verkondiging, ‘de proclamatie’, van een Naam Die onder de hemel werd gegeven tot zaligheid. In zijn eigen woorden: het verlangen om ‘te vertellen van Die ene Naam, Christus, en dat alles buiten Hem geen waarde heeft’. In 1988 kwam het tot de bevestiging in het ambt. Zegveld was de eerste gemeente, in 1993 volgde Lunteren. De pastorie in een (wijk)- gemeente werd in 1997 verwisseld voor een werkkamer in de gevangenis te Zwolle. Tot voor enkele maanden was hij daar werkzaam in het gevangenispastoraat. Daarnaast verrichtte hij pastoraal werk in Doornspijk.

Gevangenis
Bij zijn werk in Zwolle voelde hij zich in zijn element. Zelf verwoordde hij het zo: ‘In de gevangenis ben ik pas écht predikant geworden. Je hebt hier te maken met mensen uit de goot van de samenleving. Zij hoeven hun stand niet meer op te houden. Zij zijn onbevangen.’ Met veel zorg en inspanning en studie zocht hij met name in de prediking – ‘eenvoudig en eerlijk’ – het hart en het geweten van zijn hoorders in de bajes. ‘Neem de geschiedenis van Jakob, die zijn vader en broer bedriegt. Dat kun je hier onder de gevangenen zo handen en voeten geven.’ Enkele jaren geleden openbaarden zich ernstige longproblemen. Het kwam zover dat hij een transplantatie moest ondergaan in Groningen. Niet minder dan negentien uren duurde de ingreep, maar uiteindelijk zonder het gewenste gevolg. Op 9 augustus stierf Freek Stevens. Maandag 15 augustus hebben we hem begraven te Hoogeveen, waar hij de laatste jaren van zijn leven woonde. De HEERE maakt de gevangenen los, zo hoorden we vanuit Psalm 146.

Wendingen
De loop van zijn persoonlijke en ambtelijke leven kende schokkende wendingen. Stormachtige dagen ontbraken niet. Vanuit het ziekenhuis in Groningen, wachtend op zijn transplantatie, schreef hij een bericht naar de gemeenteleden van Doornspijk. ‘God was zo afwezig, zo ver, oneindig ver…. erger nog, ik wou het niet denken, maar ik dacht het toch: is Hij er wel echt?’ De Martinitoren in zijn omhoog wijzen riep gedachten op: ‘Ik dacht aan Hem, Hij is gisteren en heden dezelfde, en tot in eeuwigheid.’

Samenhang?
Geschokt door de tijding van het sterven van ds. Stevens kwam een vraag bij me op. Zou er niet een samenhang zijn geweest tussen zijn liefde voor het werk tussen de bajesklanten en de overwegingen en verlangens en moeiten van zijn eigen hart? De enige Naam verkondigend onder de gevangenen voelde hij zich in zijn element. ‘Zonde en genade worden daar soms heel concreet.’ Raakte hem dat omdat hij in zijn eigen leven zoveel strijd en aanvechting kende? Aanvankelijk met schroom, in zo’n heel andere omgeving dan Zegveld en Lunteren, wilde hij Hem verkondigen Die gevangenen vrijheid uitroept. Wist de prediker niet zelf iets van ketenen en banden? Opmerkelijk, hij die in het dagelijks leven zo op zijn vrijheid gesteld was – wat rebels soms – wist tegelijk wat het is gebonden te zijn voor Gods aangezicht. Van de kant van goddelozen met hun zonden en wonden daagt geen uitkomst. Psalm 146 noemt de weg tot vrijheid: de HEERE (!) maakt los...

Het is er allemaal geweest: aanvechting, strijd, angst, duisternis, eenzaamheid. ‘Ik heb geen zakken vol geloof.’ Maar ook was er het bedelen om genade. De hoop op ontferming in Christus. De vreugde als zijn preek harten raakte. Zelfs als de HEERE Zich verbergt achter het masker van de boze (Luther) maakt Hij gevangenen los. Dat doet Hij in en door Hem Die Zich liet binden, de Knecht van God. Wat rijst Hij hoog boven alle dominees uit. We mogen geloven dat Hij 9 augustus een zwerver thuisbracht.

Van harte bid ik de kinderen en kleinkinderen Gods heil toe. In een pastorie opgroeien kent naast het mooie soms ook het intens moeilijke. Zoek de Heere! Verder denk ik aan de ouders, de verdere familie, aan allen die verdriet hebben over zijn sterven.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van donderdag 18 augustus 2011

De Waarheidsvriend | 24 Pagina's

Ds. F. Stevens (1953-2011)

Bekijk de hele uitgave van donderdag 18 augustus 2011

De Waarheidsvriend | 24 Pagina's