Belijdenis met een opdracht

Harm Peter Keizer (20), Arjanne Slijkhuis (19) en Reinette de Weerd (22) zijn alle drie trouwe kerkgangers en actief in het jeugdwerk. In het voorjaar deden ze belijdenis. Goed bekend met de NGB waren ze eerst niet. Maar dit is inmiddels aan het veranderen. De plaatselijke predikant ds. J. Boer behandelt de NGB in de avonddiensten. Arjanne: ‘De taal is moeilijk. Ik vind de NGB lastig geschreven. Maar door deze diensten ga je er meer van begrijpen.’ Harm Peter: ‘In de NGB is alles heel uitgebreid beschreven, zeker als je het vergelijkt met de apostolische geloofsbelijdenis.’ Reinette: ‘Dat uitgebreide is ook prettig. Je vindt er daardoor heel wat in. De NGB is een goed naslagwerk, een uitgebreide samenvatting van het geloof. Dit geeft je meer woorden en inzichten.’

Artikel 2 (Het kennen van God)
Wij kennen Hem (…) door de schepping, onderhouding en regering van de hele wereld (…); al deze dingen zijn voldoende om de mensen te overtuigen en hun alle verontschuldiging te ontnemen.

Harm Peter: ‘Ik geloof dat God bij het laatste oordeel rekening houdt met hoeveel je geweten hebt. Dat staat in de Bijbel. Mensen die het wel geweten en niet gedaan hebben, zullen zwaarder gestraft worden.’
Reinette: ‘Mensen die niet gehoord hebben van het Woord van God moet je eigenlijk kennis laten maken met het Evangelie. Maar in hoeverre doe ik dat? Artikel 2 is voor óns geen verontschuldiging. Aan de hand van de schepping kun je de goede boodschap wel laten zien, maar dat gaat niet alleen daardoor. Je moet ook uitleg geven.’
Arjanne: ‘Ik denk dat niet-christenen uit zichzelf niet zien dat alles om ons heen van God is.’

Artikel 5 (Het gezag van de Heilige Schrift)
Wij geloven zonder enige twijfel alles wat de (bijbel) boeken bevatten. De Heilige Geest geeft ons er getuigenis van dat ze van God zijn. En zij hebben ook het bewijs daarvan in zichzelf.

Reinette: ‘Ik ben het ermee eens. Tegelijk zeg ik: Het is wel een heel ding om er volledig in te geloven. Soms heb je toch wel eens je twijfels of je snapt iets niet.’
Harm Peter: ‘De Bijbel is geloofwaardig omdat bepaalde teksten terugkomen op eerdere voorzeggingen. Denk aan de profetie van Jesaja dat de Messias zou komen. Daar komen de evangelisten op terug. Het gaat dan om heel verschillende mensen in heel verschillende tijden. Het is dus niet maar zo een verzinsel.’

Artikel 13 (De voorzienigheid van God)
Wij geloven (…) dat God alle dingen (…) overeenkomstig Zijn heilige wil zo bestuurt en regeert dat in deze wereld niets gebeurt zonder Zijn beschikking.

Harm Peter: ‘God wil soms door iets negatiefs toch tot iets goeds leiden.’
Reinette: ‘Als er iets verkeerd is gegaan, kun je zien dat Hij toch weer voor je zorgt. Dat geeft dan troost. Hij is er ook echt altijd bij in je leven. Soms ervaar je dat eerst niet. Kijk je later terug, dan zie je dat Hij elke keer de dingen geeft die je nodig hebt. Ook al doet God dat op Zijn eigen manier. Het is elke keer weer een beproeving.’
Arjanne: ‘Als iets in mijn leven niet was zoals het moest zijn, denk ik: ‘Na het zure komt het zoet.’ Dat geeft Hij.’ Reinette: ‘Heel veel mensen hebben moeite om te aanvaarden dat God negatieve gebeurtenissen toelaat. Want waarom eigenlijk? Als Hij zegt dat de dingen ons niet schaden. Dat Hij voor ons zal zorgen.’
Arjanne herkent het. ‘Dit hoor je ook van veel niet-christenen. Als iemand een erge ziekte krijgt, dan krijg je als christen te horen: ‘Die God van jullie is zo goed, maar waarom laat Hij dit gebeuren?’’
Harm Peter: ‘Ik kan het niet echt een moeilijke belijdenis vinden. God heeft er toch altijd een bedoeling mee. In Openbaring zie je alles wat moet gebeuren tot het einde er is.’ En zo’n tsunami in Japan bijvoorbeeld? ‘Toen ik ervan hoorde, dacht ik: We zijn er weer een stapje dichterbij.’

Artikel 27-32 de kerk en de regering ervan
Niemand behoort op zichzelf te blijven. De kerk moet geregeerd worden in overeenstemming met de geestelijke orde die onze Heere ons in Zijn Woord geleerd heeft (…)

Als christen kun je niet zonder de kerk, denkt Arjanne. ‘Elke zondag is er een preek. Je leert van anderen op clubs en catechisatie. Door anderen word je er ook bijgehouden. Zelf kan ik niet zonder de kerk.’
Reinette: ‘De kerk is een plek voor de gemeente, om elkaar te ontmoeten en te bemoedigen. Je hebt aan elkaar steun om christen te zijn. En ook het Woord dat wordt verkondigd, is heel belangrijk. Soms heb je een bepaald denkbeeld ergens over. Dan kan een predikant door een voorbeeld of uitleg je soms net weer op andere gedachten brengen. De prediking geeft helderheid.’
Harm Peter: ‘Mee eens. Toch zou ik niet durven zeggen dat iemand die niet in de kerk komt, geen christen zou kunnen zijn. Ik denk wel dat echte christenen op een gegeven moment het verlangen hebben om samen te zijn, samen te groeien, samen bezig te zijn met Gods Woord, Hem te loven en te prijzen, ook door te zingen.’ Je hebt veel naamchristenen, stelt hij vast. ‘Maar ik heb geen lef om te zeggen dat die mensen allemaal verloren gaan. Wel heb ik mijn vraagtekens bij wat die mensen nou echt voor zichzelf geloven.’

Wat als je het op een bepaald punt niet eens bent met het beleid van de kerkenraad?
Een andere gemeente opzoeken, doe je niet één, twee, drie. Daar zijn deze jongeren het snel over eens. Reinette: ‘Je hebt toch je plekje in je gemeente en in een andere gemeente moet je ook weer inburgeren.’
Arjanne: ‘Als je het op een bepaald punt niet eens zou zijn met het beleid dan moet je het aangeven bij de kerkenraad. Ik denk dat het helpt. Ook als je dat als jongere doet.’
Reinette: ‘Als een verandering maar van tevoren wordt aangegeven en erover wordt nagedacht dan ben je al een stap verder. Dat je wordt gehoord als gemeentelid, dat is belangrijk.’
Arjanne geeft een voorbeeld. ‘Dat we hier in het nieuwe winterseizoen de Herziene Statenvertaling willen gaan lezen, is eerst op een gemeenteavond besproken.’ Reinette: ‘Het is goed dat er verschillende ouderlingen zijn. Die kunnen in de kerkenraad ook meer visies vertegenwoordigen. Door middel van die ouderlingen kan de gemeente tot één visie komen. Zo kun je de gemeente besturen.’

Artikel 37 (Het laatste oordeel)
(…) dan zullen voor deze grote Rechter alle mensen persoonlijk verschijnen (…)

Reinette vindt artikel 37 over de wederkomst troostvol. ‘Er is iets om naar uit te kijken. Maar lees ik in Openbaring, dan denk ik wel eens bij mezelf: ‘Oe, wat gaat er allemaal nog komen?’ Die combinatie is het.’
Arjanne: ‘Je denkt bij jezelf: ‘Ben ik er al wel klaar voor? Wat moet ik allemaal nog doen? En als het einde komt, kan ik dan wel voor Hem verschijnen?’’
Reinette: ‘Je komt voor God te staan en God zal dan ook oordelen. Je kijkt ernaar uit. Maar er zijn ook de mensen om je heen.’
Arjanne: ‘Ik moet altijd aan de tijd van Noach denken. Toen de hele wereld onder water kwam te staan, stonden de mensen eerst zo te lachen. Dat gebeurt straks misschien ook wel. Dat is toch wel om te huiveren.’
Harm Peter: ‘Voor mezelf vind ik het niet om te huiveren. Maar je weet inderdaad ook wat er met andere mensen gaat gebeuren. Je zou hen het Evangelie willen vertellen. Als mensen niet willen of kunnen geloven dan voel je je klein en onmachtig.’
Reinette: ‘Eigenlijk is er voor ons nog veel werk te doen. God geeft ons nog steeds de opdracht de kerk uit te breiden.’

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen