Vaarwel, vaarwel

'Uw angst en smart die mijn blijdschap en de vreugde van mijn hart enigszins verstoren, zijn de reden dat ik u thans schrijf, zowel tot uw vertroosting als tot de mijne. Ik zeg met name ‘tot uw vertroosting’, daar u mij altijd met een zeer vurige toegenegenheid hebt liefgehad, en het de Heere nu behaagt dat zich een scheiding tussen ons beiden voltrekt; in deze scheiding gevoel ik uw hartzeer meer dan het mijne. (…) ‘

Onder zulke overpeinzingen bleef ik geheel terneergedrukt door mijn gedachten, totdat ik mijn geest hoger had opgeheven om de voorzienigheid van God te overdenken. (…) Al deze overwegingen maakten en maken nog steeds mijn hart zeer vrolijk en bereidwillig. En ik bid u, mijn dierbare en getrouwe gezellin, om u met mij hierover te verblijden en deze goede God te danken voor wat Hij heeft gedaan. Ik ga voor u uit, en wanneer het de Heere behagen zal, zult u mij volgen. Het zal niet voor altijd zijn dat de scheiding zich voltrekt. De Heere zal ook u inzamelen om ons tezamen te verenigen met ons Hoofd, Jezus Christus. Hier is de plaats van onze woning niet, zij is in de hemel; het is hier de plaats van onze vreemdelingschap.

Ik bid u dan, mijn zeerbeminde, dat u zich troost in de overdenking van deze dingen. Denk ernstig na over de eer die God u verleent, omdat Hij u een man heeft gegeven die niet alleen een dienaar is van de Zoon van God, maar die ook zodanig door God wordt geacht en gewaardeerd, dat Hij hem verwaardigt de martelaarskroon deelachtig te zijn. Dit is zulk een eer, dat God zelfs aan Zijn engelen geen dergelijke eer bewijst. Ik ben verblijd, mijn hart is vrolijk; er ontbreekt mij niets in mijn verdrukkingen. Ik ben vervuld met de overvloed van de rijkdommen van mijn God. Ja, ik ben zo vertroost dat ik genoeg heb voor mij zelf en voor al degenen tot wie ik zou mogen spreken. (…) Ik breng nu in praktijk wat ik zo vaak aan anderen gepredikt heb. En voorzeker, ik moet dit bekennen, namelijk dat toen ik preekte, ik sprak als een blinde over kleuren ten opzichte van dat wat ik nu in de praktijk ervaar. Ik heb meer profijt gehad en geleerd sinds ik gevangen ben, dan gedurende heel mijn leven; ik bevind mij in een zeer goede school; de Heilige Geest drijft mij voortdurend en Hij leert mij de wapens te hanteren in deze strijd. (…)

Daar het dus zodanig met de zaken gelegen is, zo bid ik u, mijn lieve zuster en getrouwe echtgenote, u in mijn verdrukkingen te vertroosten in de Heere en uzelf en uw zaken aan Hem over te geven. (…)

Vaarwel, vaarwel, Catherine, mijn zeer geliefde vriendin. Ik bid mijn God dat Hij u zal willen vertroosten en u tevredenheid schenken met Zijn heilige wil. Ik hoop dat God mij de genade zal schenken u meer te schrijven, zo het Hem behaagt, om u te vertroosten zolang ik nog in deze ellendige wereld zal zijn. En bewaar mijn brief ter gedachtenis aan mij; hij is heel slecht geschreven, maar het is gelijk ik kan en niet gelijk ik wil.'

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen