De Waarheidsvriend cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van De Waarheidsvriend te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van De Waarheidsvriend.

Bekijk het origineel

Hij werd mij

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Hij werd mij

Het verbond [8, slot, de Middelaar]

6 minuten leestijd

Jezus heet de ‘Middelaar Gods en der mensen’. Is Hij Iemand die bemiddelt tussen God en ons? Iemand die beide partijen een beetje naar elkaar toe beweegt?

Spreken over het verbond is diep verankerd in het bijbelse denken. Op de manier van een verbond gaat de heilige God om met mensen. Blijkbaar is dat Zijn manier van doen. God handelt vol genade. Daarom spreken we ook over een (eeuwig) verbond van genade. Die genade is de draagkracht, is het geheim van wat God ons toezegt in Zijn verbond: ‘Ik zal u tot God zijn.’ We spreken dan niet over een vage en nietszeggende relatie, maar over een wezenlijke verhouding van daadwerkelijke liefde en betrokkenheid. God Zelf houdt Zich Zijn verbond. Hij is waarachtig en betrouwbaar en recht door zee.

Het gaat om Hem
Gods verbond met ons is geen zakelijk contract of een optelsom van belofte en eis. Het is een band van wederkerige liefde en trouw. God Zelf legt die band. Zijn handelen, Zijn keuze staat aan het begin. Spreken we over verbond, dan theoretiseren en fi losoferen we niet. We leven ervan, van wat God belooft. Gods volk wordt in de Bijbel aangeduid als de vrouw van God, de bruid van Christus, de eerstgeboren zoon van God of de kinderen van God. Leven in het verbond is niet leven met een contract, maar leven met God, in liefde en vertrouwen. Het maakt ons rijk, verwonderd, stil dat de Allerhoogste op die manier met ons wil omgaan. Want het gaat niet om het verbond, maar om Hem, om Zijn omgang met ons.

Geen bemiddeling
Wat bedoelen we nu als we Jezus ‘Middelaar’ noemen? Is Hij Iemand die bemiddelt tussen enerzijds God – heilig en rein, licht en zuiver – en anderzijds mensen – onheilig, onrein, donker, zondig? Is Jezus Iemand die telkens tussen beide partijen heen en weer pendelt? Iemand die vindt dat beide partijen een punt hebben en probeert de afstand steeds een beetje kleiner te maken? Laten we met dat beeld eens en voorgoed afrekenen. Alsof God water bij de wijn van Zijn heiligheid zou kunnen doen. Alsof wij met wat lichte of sterke aandrang wel in Gods richting bewegen. Jezus, de Middelaar, bemiddelt dus niet!

Dragen
Het Evangelie legt ons uit: ‘Het Woord is vlees geworden.’ God is mens geworden. In de persoon van Jezus ontmoeten wij God die neerdaalt om ons gebroken en schuldig bestaan te dragen, te delen. Hij draagt onze schuld, onze ellende. Wie zou dat anders kunnen dan Hij? Niemand, want het gewicht van de zonde is voor iemand anders werkelijk te groot. Dit kan ik niet met droge ogen beamen, zonder mij ervoor te schamen. Dit gaat ook over mij. Tegelijk reikt de liefde hier ver. ‘Niemand die ons meer bemint dan Hij…’

Over de kloof
Dan dat andere kernmoment waar Paulus van schrijft: ‘Er is maar één middelaar tussen God en mensen: de mens Jezus Christus’ (1 Tim.2: 5). Ja, de mens Jezus! Dat is Hij. Het Woord raakte niet even aan ons bestaan, God scheerde er niet langsheen. Hij werd vlees, mens! De Middelaar tussen God en mens, de Middelaar van het verbond staat helemaal aan Gods kant, neemt ons kwaad zo ernstig dat er voor betaald moet worden. Beter gezegd: dat Hij onze gebrokenheid en schuld draagt. De Middelaar is tegelijkertijd helemaal onzer Eén. Tot op de kern gezegd: ‘Hij werd mij.’ Hij nam de gestalte van mij aan. Zo is onze Heere Jezus Middelaar. Helemaal aan de kant van de Vader, helemaal aan onze kant. Hier is van geen bemiddelen sprake. God Zelf komt over de kloof, komt in onze diepten van ellenden. En in bitter lijden en sterven betaalt deze Middelaar onze schuld, brengt Hij verzoening. Hij maakt Hij het onmogelijke mogelijk. Een relatie met God in Hem, door Zijn verzoening. Zonder die verzoening geen relatie. Zonder Middelaar geen verbond. De klemtoon komt dus niet op het verbond, maar op de Middelaar. Dat is het geheim van het verbond in de oude bedeling en in de nieuwe bedeling. Verzoening!

Klemtoon
Heil van God is genade. Heil van God voor ons is verdiend door onze Heere in Zijn lijden en sterven. Dat geldt ook van de verbondsverhouding, dat God met mij wil omgaan op deze wijze van een verbond, van trouw, van liefde, van genade. Dat volle heil is door onze Heere, verworven. De klemtoon valt op Hem. Zonder de verzoening die Hij bracht was er geen verbondsrelatie. Bovendien is er ook dat woord uit Hebreeën 8:2, waar Christus ‘een Dienaar in het heiligdom en in de ware tabernakel’ wordt genoemd. Onze Heere deelt de gaven van Zijn werk ook uit. In de theologie spreken we over Jezus als Middelaar van verdienste. Hij heeft alles verdiend. Hij is ook Middelaar van toepassing. Met die oude woorden bedoelen we: Hij deelt, door de gave van zijn Geest, Zijn zegeningen ook uit. De zegeningen van genade, van trouw, van vertrouwelijke omgang. En Hij schrijft door Zijn Geest Gods geboden nu in onze harten. Gods verbond werkt niet automatisch, vanzelfsprekend. Nee, dat ligt vast in de dood van Jezus. Al deze gaven die horen bij Gods verbond zijn door Jezus verdiend. Zo gaat Gods verbond voor me leven als een eeuwig verbond van genade. Dat de hemelse Vader naar mij vroeg. Dat de Zoon voor me wilde lijden, dat de Geest alles wat ik van de Vader heb, alles wat ik in Christus heb, aan mij toe-eigent, in mijn hart uitschrijft. Daar is niks vanzelfsprekends aan. Daar staat altijd het kruis achter. Dat roept verootmoediging op, het brengt me tot belijden van schuld. Het roept verwondering op, aanbidding.

In Christus
Dan is er nog dat enigszins vreemde woord uit Jesaja 42:6, waar over de Knecht van de HEERE staat: ‘Ik, de HEERE, (…) zal U stellen tot een verbond voor het volk.’ Kernachtiger kan het niet. Heel Gods verbond met ons wordt in Christus gepersonifieerd. Hij is het hart, in Hem is het volle heil. Zonder Hem kunnen we ons Gods verbond met ons niet indenken. Gelovigen uit de volkeren mogen nu ook ‘kinderen zijn van Abraham’, ingelijfd in Gods verbond en beloften. De muur die scheiding maakte is weggebroken. God heeft Zijn beloften vervuld en Hij vervult ze voortdurend onder Israël en onder ‘al de volken’. Door Jezus, de Middelaar Gods en der mensen.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van donderdag 22 september 2011

De Waarheidsvriend | 24 Pagina's

Hij werd mij

Bekijk de hele uitgave van donderdag 22 september 2011

De Waarheidsvriend | 24 Pagina's