Gebrek aan toewijding

Het lijkt of prof. De Vries, ouderling in de hervormde gemeente van Papendrecht en ook lid van het hoofdbestuur van de Gereformeerde Bond, het net aan de andere zijde uitwerpt. Boeken en programma’s over God zóeken zijn er in overvloed, maar hij komt met een boek over God vinden.
‘Inderdaad, er wordt veel gesproken over het zoeken van God. Hennie Huisman zoekt God en Catherine Keyl zoekt God. Maar ze vinden Hem niet, al lijkt het soms alsof ze emotioneel dicht in de buurt komen. Als ze Hem zouden vinden, zou dat ook meteen het einde van de serie zijn en dat moet dus in elk geval niet te snel gebeuren. Het zoeken lijkt vaak een doel in zichzelf. Twijfel is ‘in’ en zekerheden zijn in onze postmoderne tijd verdacht.’

Geëigende weg
‘Ik heb het boek God vinden genoemd, omdat ik wil laten zien dat het zoeken van God langs een daartoe geëigende weg door Hem gezegend wordt en ook leidt tot vinden. Evangelisatie wordt vleugellam als we eraan twijfelen of God Zich wel wil laten vinden door wie Hem oprecht zoeken. Er is in het verleden gesproken over Godsverduistering en Godsverberging, alsof het aan God ligt dat wij Hem niet vinden. Dat ís gewoon niet zo. God wil niet liever dan gevonden worden. Dan moeten we Hem natuurlijk wel zoeken met het doel om Hem te vinden, en niet alleen om het zoeken zelf.’

U gaat na of God te vinden is in de wetenschap, de geschiedenis, de natuur. Was dat toen u begon met schrijven een open vraag, of werkt het boek eigenlijk in een rechte lijn naar de conclusie toe dat de Heere in Zijn Woord en in de gemeente te vinden is?
‘Het boek is van meet af aan geschreven vanuit de overtuiging dat het Woord van God onmisbaar is om God te vinden, ook wanneer we Hem zoeken langs de weg van de wetenschap. Er wordt wel eens gezegd dat je om zoekers en twijfelaars te kunnen helpen ook zelf de twijfel door moet. Het lijkt inderdaad heel sympathiek en solidair als je vlak naast iemand gaat staan die zich in het drijfzand van de twijfel bevindt. Maar om iemand uit het drijfzand te helpen, kun je beter op vaste bodem blijven staan en vanaf die veilige positie een touw toegooien waarmee je hem of haar er uit kunt trekken.’

Vaste grond
‘Wel moet je je inderdaad in de positie van zo iemand proberen in te leven om te kunnen inschatten hoe die persoon zal reageren op jouw reddingspogingen. Ik probeer in het boekje mensen te laten zien dat er niet alleen drijfzand is, maar ook plaatsen waar je vaste grond onder de voeten hebt en dat het de moeite waard is om je daar te laten brengen. De manier waarop God Zich in Zijn Woord en in de gemeente openbaart, is zo ontzettend indrukwekkend en alleszins waard om je in te verdiepen. Daar kunnen die andere zoekwegen niet tegenop. Nergens is God zo machtig, zo heilig, zo liefdevol en zo genadig als in Zijn Woord. Dat Woord spreekt over Hem met zo’n zekerheid dat je naar twijfel niet meer hoeft terug te verlangen.’

Waarom relativeert u het werk van wetenschappers? Hoe helpend is dit voor medechristenen die in de wetenschap werken?
‘Relativeren staat tegenover verabsoluteren. Dat laatste gebeurt in onze tijd vaak met wetenschap. Als wetenschappers, en dan vooral natuurwetenschappers, zich ergens over uitgesproken hebben, is dat voor velen een absolute waarheid. Wetenschappers zelf weten, als het goed is, dat zij geen feiten produceren, maar theorieën. Dat is een heel waardevolle activiteit, want met die theorieën kunnen we de werkelijkheid om ons heen vaak beter begrijpen en we kunnen er ook nuttige toepassingen van bedenken. Maar wetenschappelijke kennis is naar zijn aard mede bepaald door overtuigingen en dus niet waardevrij.’

Waarde van de wetenschap
‘Je zou juist van christenen verwachten dat ze zouden inzien dat ze hun overtuigingen, ook die van het geloof, niet achter zich kunnen laten als ze wetenschap bedrijven. Het is daarom opmerkelijk dat in het boekje Geloof in de wetenschap, een bundel interviews met wetenschappers, uitgegeven door ForumC, het juist de niet-christelijke wetenschappers zijn die zeggen een relatie tussen levensovertuiging en wetenschap te zien, meer dan de christen-wetenschappers.
Het feit dat die relatie er is, maakt wetenschappelijke theorieën in zekere zin kwetsbaar. Dat is niet erg, want het hoort bij wetenschap als menselijke activiteit. Dat ontneemt ons wel de grond om wetenschap te verabsoluteren. Dat moeten we dus niet doen. We moeten de waarde van wetenschap beseffen en er vanuit gaan dat wetenschappers naar eer en geweten hun werk doen, uitzonderingen als prof. Stapel in Tilburg daargelaten.’

Ontzag voor God
‘Tegelijk moeten we erkennen dat wetenschappelijke theorieën geen absolute waarheden bevatten. Dat zou zowel christenen en nietchristenen helpen om meer profijt te hebben van wetenschap, want een overschatting kan verblindend werken, waardoor je de echte waarde niet goed meer ziet. De Amish willen hun kinderen niet laten studeren, want ze menen dat studeren leidt tot hoogmoed. Dat is ook een overschatting van wetenschap. Als je op de juiste wijze wetenschap beoefent, kan wetenschap juist leiden tot ootmoed en ontzag voor God. Dan wordt wetenschap pas echt waardevol.’

Waarom richt u zich vooral op christenstudenten? Zijn het niet juist de dertigers en veertigers die de kerk verlaten?
‘Dat laatste is zeker waar. Maar de studenten van vandaag zijn de dertigers en veertigers van morgen. Er is in onze tijd een schreeuwend gebrek aan toewijding aan de Heere. Wij zijn te vaak druk met carrière maken, zodat we een groter huis kunnen kopen. En dat terwijl de Heere er alles aan gedaan heeft om ons voor Zich te kopen, zodat we als Zijn eigendom naar Zijn wil zouden verlangen te leven.’

Christenstudenten
‘Dat gebrek aan toewijding kan al beginnen wanneer we ons in de studie laten imponeren door de kracht van wetenschap en vergeten de Heere te erkennen als Degene die Zich in de werkelijkheid openbaart. Daarom kun je ook in de studie niet dicht genoeg bij de Heere leven. Laat er in de gemeente veel gebed zijn voor christenstudenten, want die hebben het vaak niet gemakkelijk.’

Ziet u veel jongeren de kerk verlaten die niet als een verloren zoon de wereld intrekken, maar aangeven niet tot overgave te kunnen komen?
‘Overgave is een kwestie van onze wil. Veel jongeren laten tegenwoordig hun wil leiden door emotie. Ze ervaren dan in de kerk te weinig emotie om tot overgave te komen. Vaak zoeken ze die emotie dan eerst nog in de evangelische beweging en als ook dat niet voldoende oplevert, stoppen ze met zoeken. We kunnen onze wil echter ook laten beïnvloeden door ons verstand. Weet hebben Wie God is en hoe Hij Zich te kennen geeft, kan ons ertoe bewegen ons aan Hem over te geven. Daarom mogen we Hem best zoeken met ons verstand. Wie Hem zo leert kennen, komt vanzelf ook emotioneel onder de indruk van Zijn grootheid en Zijn genade. Dan gaat overgave over in toewijding.’

Wanneer is ‘God vinden. In gesprek met zoekers’ niet tevergeefs verschenen?
‘Het boekje is wat mij betreft een succes als God erdoor aan Zijn eer komt, doordat het jongere en oudere mensen helpt om zelf God te vinden of anderen te helpen Hem te vinden. Al zou het er maar één zijn, dan is er al reden voor feestvreugde bij de engelen in de hemel.’

N.a.v. Dr. Marc J. de Vries, ‘God vinden. In gesprek met zoekers’, uitg. Groen, Heerenveen; 160 blz.; € 12,50.

Volgende week in De Waarheidsvriend een bespreking van ‘God vinden’.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen