‘Everzwijngeloof’ is nodig

Vaak ben ik bang dat wij tegenwoordig een liflafjesgeloof belijden. We zoeken op wat lekker smaakt. Jezus als de grote therapeut voor alle problemen waar we mee zitten of waar we onszelf mee opzadelen. Uit je dak gaan voor Jezus en vervolgens terugkeren naar een leven waarin het niet te zien is dat het verschil uitmaakt dat we Jezus kennen. Liflafjes zijn het, die de honger niet stillen. Geef mij maar everzwijn!
Ik denk dat er maar weinig dingen zijn die ons zo aan een ‘everzwijngeloof ’ kunnen helpen als stil te staan bij de bijbelse oproepen om te lijden met Christus.
Laten we kijken naar 1 Petrus 4:12- 19: ‘Geliefden, laat de hitte van de verdrukking onder u, die tot uw beproeving dient, u niet bevreemden, alsof u iets vreemds overkwam.
Maar verblijd u naar de mate waarin u gemeenschap hebt aan het lijden van Christus, opdat u zich ook in de openbaring van Zijn heerlijkheid mag verblijden en verheugen. Als u smaad wordt aangedaan om de Naam van Christus, dan bent u zalig, want de Geest van de heerlijkheid en van God rust op u. Wat hen betreft wordt Hij wel gelasterd, maar wat u betreft wordt Hij verheerlijkt.
Maar laat niemand van u lijden als een moordenaar of dief, of kwaaddoener, of als iemand die zich met de zaken van iemand anders bemoeit. Als iemand echter als christen lijdt, laat hij zich daarvoor niet schamen, maar God in dit opzicht verheerlijken.
Want nu is het de tijd dat het oordeel begint bij het huis van God; en als het eerst bij ons begint, wat zal het einde zijn van hen die het Evangelie van God ongehoorzaam zijn? En als de rechtvaardige nauwelijks zalig wordt, waar zal de goddeloze en de zondaar verschijnen? Daarom, laten ook zij die lijden naar de wil van God, hun zielen aan Hem, als de getrouwe Schepper, toevertrouwen in het doen van het goede.’

Gods bedoeling
Kort samengevat komt het hier op neer: lijden is goed voor je. Dat is niet iets wat we graag horen. Het is iets wat we graag ontkennen. Lijden kan toch nooit Gods bedoeling zijn? Fout. Lijden kan wel Gods bedoeling zijn.
Vraag één is: Wat is lijden? Lijden, dat hoort toch niet bij christenen?
God houdt toch van ons, en wil toch alleen maar fijne dingen voor ons? Lijden, dat is toch het werk van de satan, dat we met Gods hulp overwinnen? Dat soort beweringen zit er net naast. Het is belangrijk voor ons om te weten welke rol lijden met Christus speelt in het leven van een christen.

Gewoon
Ten eerste: lijden is gewoon. ‘… laat de hitte van de verdrukking onder u, die tot uw beproeving dient, u niet bevreemden.’ (v.12) Petrus legt niet eens uit waarom lijden niet iets vreemds is. Zo vanzelfsprekend is het.
Hij heeft het wel moeten leren.
Toen de Heere Jezus aankondigde dat Hij zou lijden en sterven, zei Petrus nog: ‘Dat zal u zeker niet gebeuren!’
Maar hij heeft geleerd dat niet alleen Christus, maar ook iedere christen zijn kruis op moet nemen.
Of het nu Pakistan of Noord-Korea is, of dat het Nederland gaat worden: het is heel gewoon dat christenen lijden om hun geloof.

Eén met Christus
Ten tweede: lijden is één zijn met Christus. Er staat: ‘… naar de mate waarin u gemeenschap hebt aan het lijden van Christus’ (v.13b).
Ons lijden is een deelhebben aan het lijden van Christus. We horen bij Hem. Wij zijn bij Zijn lijden in besloten. En we mogen een stukje met hem mee-lijden. Dat is een voorrecht, want dat verenigt ons met Christus. Als Hij alles voor ons geworden is, dan is alles wat ons dichter tot Hem brengt, een voorrecht. Efeze 5:30 zegt: ‘Wij zijn Zijn vlees en benen.’ Zozeer zijn wij verbonden met Christus, één met Hem. Juist in het lijden voor Hem wordt die eenheid beleefd.

Geluk
Ten derde: lijden is geluk. ‘Als u smaad wordt aangedaan om de Naam van Christus, dan bent u zalig’, oftewel gelukkig (v.14a) Als je uitgelachen wordt, achteruitgezet, het moeilijk hebt, vervolgd wordt vanwege je geloof, dan ben je gelukkig. Want de Heilige Geest is dan met je.
Dat is een ruimschootse compensatie voor het lijden. Als je het verlangen hebt om vervuld te worden met de Heilige Geest, dan heb je hier het recept: lijden om Christus’ wil.

De wil van God
Ten vierde: lijden is de wil van God. ‘… zij die lijden naar de wil van God’, staat in vers 19a. Het lijden om het geloof komt bij God vandaan.
Christenen in de lijdende kerk realiseren zich dat. Ze bidden dan ook zelden of nooit voor het ophouden van de vervolging, heb ik me laten vertellen.
Natuurlijk speelt de duivel een rol in het lijden om het geloof. In het volgende hoofdstuk wordt dat lijden gekoppeld aan het rondgaan van de duivel als een briesende leeuw. Maar we moeten oppassen dat we niet een te kleine God overhouden. Hij regeert, ook dwars door de plannen van de satan heen.

Verdedigingslinie
Onze verdedigingslinie tegen het voorspoedgeloof is dus: lijden om Christus’ wil is gewoon; het is een voorrecht; het maakt ons één met Christus; en het is de wil van God. Als we ons die bijbelse gedachten in Nederland eigen maken, dan winnen we twee dingen als de speelruimte in de maatschappij voor christenen kleiner wordt gemaakt.
Ten eerste zal het ons helpen niet verongelijkt te doen. Dat is een groot goed, want verongelijkte christenen zijn onaantrekkelijke mensen en een verongelijkte kerk is een onaantrekkelijke kerk.
Ten tweede zal het ons helpen geen compromissen te sluiten met de wereld. Niemand kan ons dwingen ongehuwd samenwonen te accepteren.
Niemand kan ons dwingen alle godsdiensten gelijk te achten. Niemand kan ons dwingen de normen van de maatschappij ook in de kerk te accepteren. Het enige wat we nodig hebben om onder die dwang uit te komen, is de bereidheid om te lijden. Dat is een bevrijdende gedachte.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen