Geen plaats voor romantiek

Als leerling in de klas zitten, dat is nog wel te doen. Je kunt rustig luisterend de dingen op je af laten komen, zonder dat er verder veel van je gevraagd wordt. Zelf voor de groep staan is heel iets anders, zeker als je geen onderwijservaring hebt.

Waren de discipelen van Jezus eerst voornamelijk toeschouwers, nu moeten ze zelf in woord en daad het Koninkrijk der hemelen bekend gaan maken.
Wat een verandering tussen het eerste en het tweede vers van Mattheüs 10. In vers 1 gaan de twaalf nog als discipelen door het leven, een vers later heten ze plotseling apostelen. Nou ja, plotseling…
Tussen leerling en uitgezondene zit wel een ontmoeting met Jezus.
Zijn macht, Zijn Geest, gaat met hen mee als ze door het land gestuurd worden. Dat is essentieel, want je moet niet denken dat het in de tijd van Jezus allemaal veel gemakkelijker was en de mensen toen veel meer open stonden voor de boodschap.

Brug te ver
Denken wij vaak niet (stiekem) dat het onverdunde evangelie anno 2012 nauwelijks meer aan de man te brengen is? Mensen helpen, prima! Een diaconale actie, daar krijg je de handen van de buitenwereld nog wel mee op elkaar, maar komen met de prediking van het Koninkrijk en zeggen dat daar ook bekering, concrete levensverandering bij hoort? Nou, dat lijkt toch echt drie bruggen te ver.
De prachtige, flitsende missionaire methoden van vandaag de dag ken ik en ik waardeer ze ook wel. Maar ondanks dat voel ik me toch vaak in mijn hemd staan met de boodschap van het evangelie. Als ik al wat zeg, dan stamel ik vaak maar wat, en lang niet altijd onverdund.
Hoe nu verder?

Niet wegdromen
Het is opvallend dat Jezus tijdens de ‘briefing’ voorafgaande aan de uitzending van de twaalf de zaken niet rooskleuriger voorschotelt dan ze zijn. Er is daar geen plaats voor romantiek en wegdromen.
Nee, Jezus vergelijkt hun werksituatie met schapen die onder de wolven worden gestuurd. Je zult allerlei vormen van tegenstand ontmoeten onderweg. Je moet echt niet denken dat alle deuren zomaar voor je open gaan. Maar je moet wel aankloppen. Waarom? Vanwege die blik van Jezus en Zijn hart vol liefde daarachter.
Jezus is met ontferming bewogen.
Velen zijn afgedwaald, afgehaakt, vermoeid. Gedoopte kinderen en volwassenen van de gemeente. Is het geen tijd om nog eens op hun deuren te kloppen? Ik weet dat het een van de moeilijkste groepen is om te benaderen, want juist bij hen zit vaak de meeste weerstand.
Maar moeten we hen dan maar afschrijven: schapen van de kudde die zichzelf willen laten uitschrijven maar door hun hemelse Vader nog lang niet uit Zijn bestand zijn gehaald?

Beginnen met groet
We zijn vaak zo bang uitgevallen. Binnenkomen is al heel wat. Moet ik dan ook nog eens over het evangelie beginnen? Ja. Begin met een groet van vrede, de gekwalificeerde vrede, de sjaloom van het Koninkrijk. En als je onderweg gaat, denk dan aan de ontferming van Jezus.
En houd dan ook in gedachten dat Jezus iets aan die verdwaalde schapen wilde doen en niet jij. Vergeet niet dat het Zijn zaak is waar Hij je voor inschakelt. Jij als instrument mag dus een beroep doen op Zijn sturende en helpende hand.
Veel mogen de apostelen van Jezus onderweg niet meenemen. We lezen daarover in de verzen 9 en 10. Het is nog minder dan de reisuitrusting van de essenen van Qumran. Bij Flavius Josephus lezen we dat de leden van deze ascetisch levende sekte een wapen bij zich mochten dragen, om zich onderweg te verdedigen. Dat mogen de discipelen van Jezus niet. Een van de uitleggers merkt hierover op dat dit echt onder het noodzakelijke minimum is.

Voortdurend vragen
Is dat toevallig, of zou het kunnen zijn dat je onderweg voor het Koninkrijk standaard te weinig bij je hebt? Die positie brengt namelijk met zich mee dat je voortdurend moet vragen en in alles aangewezen bent op de zorg van je hemelse Vader.
Nee, in je hemd staan zal nooit gemakkelijk voelen. Maar wat nu als God daar met opzet voor gekozen heeft. Jij in je hemd, opdat Hij je van Bovenaf kan bekleden met alles wat voor je lichaam, voor je ziel en voor het bereiken van die ander nodig hebt. Zo blijf je afhankelijk en daardoor bruikbaar.
Bruikbaar voor de Heere van de oogst.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen