Globaal bekeken

Bij In Boekvorm te Assen verscheen een fraai boek met de titel Gods huisjes. Drentse kerken van bescheidenheid. Na enkele inleidende hoofdstukken worden twaalf kerkjes en twee synagogen van kleine omvang en sobere vormgeving voor het voetlicht gebracht. Twee voorbeelden:

• Een kerkje voor tweeduizend gulden
Evangelisatiekerkjes mogen eenvoudige gebouwtjes zijn, de bouw ervan vormde vaak een zware financiële last voor een kerkgemeente. In 1936 zette Anne de Vries, auteur van ‘Bartje’ en destijds een Bekende Nederlander, zich in voor de bouw van een kerkje in Valthe. Hij deed een oproep in het Christelijk weekblad ‘Timothëus’. Het kerkje dat destijds in Valthe stond noemt hij een ‘schapenhok’:

“Het ziet er netjes uit, vindt u niet? De omheining is wel wat wankel en de wanden van het gebouwtje zijn wel wat scheefgezakt, het dak van asfalt is niet waterdicht en de tuimelramen zijn eigenlijk overbodig omdat door de kieren en gaten wel gezorgd wordt voor de nodige luchtverversing; maar het hok is slechts voor dieren bestemd en daarvoor is het nog goed genoeg.
U kunt dit gebouwtje vinden in Valthe, een dorpje in Drenthe. Als u daar aan een kind vraagt naar het ‘schapenhok’, dan brengt het u er wel.
Neen, ik wil u toch maar liever juist inlichten. Dit gebouwtje, lezer, is geen schapenhok, het is een kerk. Het is een kerk van de Evangelisatievereeniging Valthe, en het biedt plaats aan veertig personen. Maar het wordt in de wandeling het schapenhok genoemd. (…) Wanneer het (…) regent onder kerktijd, moeten sommige hoorders een droger plaats opzoeken. Soms zetten ze de paraplu op in de kerk.”

De Valthenaren spaarden al voor een beter gebouw en hadden vierhonderd gulden bij elkaar gebracht. Dat was nog lang niet genoeg, zelfs een eenvoudig gebouw kostte destijds zo’n tweeduizend gulden. “Dat is te veel voor Valthe,” schreef De Vries. “Is het ook te veel voor een kerk?” Zijn actie had succes. Twee weken later was er al 304 gulden binnen. Nog geen jaar later meldde de penningmeester van de Evangelisatievereeniging dat de bouwplannen in een vergevorderd stadium waren.

• Drs. Jan van Wijk over de hervormde gemeente van Een
Onze gemeente is springlevend. De diensten worden goed bezocht, de mensen kennen elkaar en steunen elkaar, er zijn genoeg handen om voor het onderhoud van het kerkgebouw te zorgen. We zijn een onderdeel van de Protestantse Kerk in Nederland en we herkennen ons in de lijn van de Gereformeerde Bond. Het is een hervormde gemeente van bijzondere aard in wording.

Op een vergelijkbare manier is de gemeente tot stand gekomen. Aan het begin van de vorige eeuw was de prediking in Een niet naar de zin van mensen die vanuit Haulerwijk deze kant op verhuisden. De gemeente viel en valt nog steeds onder hervormd Norg en die was naar hun mening wat te vrijzinnig. Daarom kwamen er rechtzinniger predikanten uit Haulerwijk naar Een, waar ze onder andere in schuren preekten. (…)

In 1922 is de kerk uitgebreid, verdubbeld in omvang. Het torentje is bij de verdubbeling van 1922 op de kerk gekomen. De Gereformeerde Kerk was destijds ook aan het uitbreiden en die wilde ook een torentje, maar dat ging niet door. Dat leidde tot enige jaloezie. Tegenwoordig zijn de contacten vriendschappelijk. Zo af en toe preek ik in hun kerk, maar andersom kan dat niet. Dat ligt te gevoelig in onze gemeente. Onze jongeren volleyballen wel jaarlijks tegen de gereformeerden.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen