De Waarheidsvriend cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van De Waarheidsvriend te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van De Waarheidsvriend.

Bekijk het origineel

Aandacht als vorm van zorg

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Aandacht als vorm van zorg

Kerkelijke gemeente en Wmo [3, slot]

6 minuten leestijd

De Wet maatschappelijke ondersteuning (Wmo) bestaat vijf jaar. Tijd om de balans op te maken. De praktijk in de gemeente Barneveld leert dat de wet een mooie kans biedt om het diaconaat weer terug te brengen in de kerk.

Een belangrijk punt bij de invoering van de Wmo was de cliëntparticipatie. Het gaat dan om de wijze waarop de invloed van de burger is geregeld. Veel gemeenten hebben in dit verband gekozen voor een Wmo-raad.
In Barneveld, dat bestaat uit de kernen Barneveld, Voorthuizen, Kootwijk, Kootwijkerbroek, Garderen, Stroe, De Glind, Zwartebroek en Terschuur, is in 2008 zo’n Wmo-raad opgericht. Hierin heeft een kerkelijk vertegenwoordiger zitting. Of deze laatste mogelijkheid er is, verschilt per gemeente.

Wmo-raad
De Wmo-raad in Barneveld is in 2008 vooral gevormd door mensen die al betrokken waren bij een seniorenraad, gehandicaptenraad of ouderenbond. Ook koos Barneveld dus voor een kerkelijk vertegenwoordiger.
De belangrijkste functie van de Wmo-raad is het gevraagd en ongevraagd advies geven aan het college van B&W. Recent is de Wmoraad Barneveld gestart met de eigen website wmoraadbarneveld.nl.
Hier zijn ondermeer alle adviezen van de Wmo-raad Barneveld te vinden.
In december 2011 heeft de gemeenteraad van Barneveld een nieuw Wmo-beleidsplan voor de periode 2012-2015 opgesteld. Het plan is met veel inbreng vanuit de burgers in Barneveld tot stand gekomen.
Diverse leden van de Wmo-raad hebben deelgenomen aan schrijfgroepen. Zelf-samen-gemeente zijn zowel de drie kernbegrippen, als het motto van het Wmo-beleid van de gemeente Barneveld.

Vangnetfunctie
In het beleid is er aandacht besteed aan de wijze waarop de gemeente Barneveld kerken en diakenen inschakelt. Van inwoners wordt meer dan voorheen verantwoordelijkheid en eigen initiatief verwacht. Voor wie zichzelf niet (alleen) kan redden, kan dit betekenen dat hij hulp zoekt bij familie, buren, vrienden of organisaties in het maatschappelijke middenveld, zoals kerken en andere verenigingen en stichtingen.
Het Wmo-beleid is erop gericht een vangnetfunctie te bieden voor de kwetsbaarste inwoners. Het is niet de bedoeling dat de kerken wezenlijke taken van de overheid overnemen. Zij kunnen wel een belangrijke signaalfunctie vervullen.

Wmo-platform kerken
Na een informatieavond voor alle kerken ben ik sinds 2008 de kerkelijk vertegenwoordiger in de Wmoraad van Barneveld. Ook startte er een Wmo-platform kerken. Twee keer per jaar is er een informatiebijeenkomst voor alle kerken in Barneveld. Meestal vinden deze bijeenkomsten plaats in één van de deelnemende kerken in Barneveld.
De afgelopen jaren verzorgden zorgleveranciers presentaties. Er is met elkaar gesproken over bijvoorbeeld het werk van de mantelzorger. Ook gaven de wethouder en de ambtelijke organisatie een toelichting op het Wmo-beleid van de gemeente Barneveld.
Daarnaast is het Wmo-platform kerken een belangrijk podium om elkaar als kerken beter te leren kennen. Het Wmo-platform kerken vervult een brugfunctie naar de burgerlijke gemeente maar ook naar de verschillende kerken. Een gevolg hiervan is weer dat er meer kerken deelnemen aan het Diaconaal Netwerk Barneveld en de kerken betrokken zijn bij voedsel- en kledinghulp.
Een belangrijke uitdaging voor de toekomst is om een optimale samenwerking te bevorderen tussen de informele zorg van de kerken en de formele zorg door professionals. Met andere woorden de Wmo brengt het diaconaat terug in de kerk.

Compensatie
Artikel 4 van de Wmo gaat over voorzieningen op het gebied van maatschappelijke ondersteuning die de burger in staat stellen om (a) een huishouden te voeren, (b) zich te verplaatsen in en om de woning, (c) zich lokaal te verplaatsen per vervoermiddel en (d) medemensen te ontmoeten en op basis daarvan sociale verbanden aan te gaan.
Door het treffen van voorzieningen wordt je beperking zoveel mogelijk gecompenseerd, is de achterliggende gedachte. Een voorbeeld.
Voor iemand die slecht ter been is, kan een rolstoel een uitkomst zijn.
Maar compensatie kan ook betekenen dat iemand die vraagt om een maaltijd verwezen wordt naar een collectieve maaltijdvoorziening van een verzorgingshuis. Een gevolg daarvan kan dan weer zijn dat iemand niet alleen een maaltijd krijgt, maar ook medemensen ontmoet en zich minder eenzaam voelt.

Informele zorg
Het is goed dat de kerk begrip heeft voor de kostbare wijze waarop we onze verzorgingsstaat ingericht hebben. Om te voorkomen dat het allemaal veel te duur wordt, mag je ook de kerken aanspreken op het invullen van christelijke naastenliefde. Een kerk is niet gebonden aan het leveren van meetbare prestaties. De kerk kan ook gewoon aanwezig zijn in de vorm van het geven van aandacht, aandacht die gevoed wordt door christelijke normen en waarden.
Voor de plaatselijke kerkelijke gemeenten liggen er – door tussenkomst van een kerkelijk vertegenwoordiger in de Wmo-raad – diverse mogelijkheden om de samenwerking tussen kerken onderling en met de burgerlijke gemeente te bevorderen.
De Wmo-raad van Barneveld begrijpt dat er winst te behalen is door een goede samenwerking en het inschakelen van de informele kerkelijke zorg, maar waakt er wel over dat het compensatiebeginsel uit de Wmo op een adequate manier wordt ingevuld.

---
Wmo
De rijksoverheid heeft vijf jaar geleden taken zoals huishoudelijke hulp uit de Algemene Wet Bijzondere Ziektekosten (AWBZ) gehaald en overgedragen naar de Wmo. Ook werden de Welzijnswet en de Wet voorzieningen gehandicapten (Wvg) ingetrokken. Daaronder vallende taken zijn eveneens overgeheveld naar de Wmo. De gedachte erachter is dat de burgerlijke gemeente dichter bij de burger staat en beter in staat is om bij de behoefte van de burger aan te sluiten.
Meedoen aan de samenleving is de centrale doelstelling van de Wmo. De overheid wil ermee bereiken dat mensen zo lang mogelijk, zo zelfstandig mogelijk kunnen functioneren en dat kwetsbare burgers actief kunnen deelnemen aan de samenleving. In diaconale termen uitgedrukt: het gaat om helpen waar geen helper is en elkanders lasten dragen.
Naast het beter aansluiten bij de maatschappelijke behoefte van de burger wil de regering met de Wmo ook bereiken dat de uitvoeringskosten van de AWBZ beter beheersbaar worden.

---
Voorwaarden voor gemeenten
De rijksoverheid heeft een aantal randvoorwaarden gesteld waaraan gemeenten moeten voldoen. Zo moet het Wmo-beleid van de gemeente beschreven worden in een vierjaarlijks plan. De meeste Wmo-beleidsplannen over de periode 2008-2011 zijn opgesteld als een groeimodel. Het betekent dat er niet alleen per vier jaar een beleidsplan verschijnt, maar ook jaarlijks een terugkoppeling plaatsvindt en eventueel een nieuwe afweging van prioriteiten.
Verder schrijft de Wmo voor dat er jaarlijks een cliëntenonderzoek plaatsvindt. Diverse gemeenten nemen ook deel aan een benchmark. Met een benchmarkonderzoek is het mogelijk om de resultaten van verschillende gemeenten met elkaar te vergelijken.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van donderdag 15 maart 2012

De Waarheidsvriend | 24 Pagina's

Aandacht als vorm van zorg

Bekijk de hele uitgave van donderdag 15 maart 2012

De Waarheidsvriend | 24 Pagina's