Oog voor gehandicapten

De stafwerker van Op weg met de ander in Nijkerk heeft zaterdag afscheid genomen. Hij gaat met pensioen. ‘De wereld van gehandicapten was destijds een openbaring voor me. Tijdens de sollicitatiegesprekken is mijn gebrek aan ervaring uiteraard met het bestuur besproken, maar het was geen probleem; ik zou die achterstand spoedig ingehaald hebben.’

Verrijkt
‘Dat is ook gebleken. Ik volgde introductiecursussen bij onder andere stichting Philadelphia en had gesprekken met mijn toenmalige collega Evert Blaauwendraat en ds. L. van Nieuwpoort en kreeg contact met gehandicapten zelf. Dat gaf geweldig veel informatie over hen en hun leefwereld. Daarmee heb ik al deze jaren mijn werk kunnen doen. Het heeft mijn eigen leven enorm verrijkt.’

Welke dingen hebt u de afgelopen tien jaar kunnen realiseren voor gehandicapten in hervormd-gereformeerde gemeenten?
‘We hebben hard gewerkt aan de integratie van gehandicapte gemeenteleden in het kerkelijk leven. Dat heeft in een aantal kleinschalige woonvoorzieningen her en der in het land geresulteerd. Zo’n woonvoorziening heeft een geweldige impact op de gemeente. Het vraagt om vrijwilligerswerk, contacten, om betrokkenheid bij kerkdiensten en aangepaste catechese. Vanuit het project Loket Gelijke Zorg hebben we allerlei materiaal ontwikkeld om de gemeente hierbij behulpzaam te zijn.’

Themanummers
‘Een belangrijk middel om bekendheid aan ons werk te geven is ons contactblad. We stellen daarin onderwerpen aan de orde die niet alleen voor gehandicapten belangrijk zijn, maar ook voor mensen om hen heen en voor de kerkelijke gemeenten. We zorgen dan steeds voor een kwalitatief goed blad, geven regelmatig themanummers uit en soms voegen we een speciale brochure als bijlage mee. De hernieuwde discussie rond de waardigheid van het leven van kinderen met een open ruggetje (spina bifida) zou tot zo’n brochure kunnen leiden.’

Hoe reëel is het dat de aandacht voor de gehandicapte geleidelijk wegzakt?
‘Dat gevaar dreigt inderdaad. Er wordt al wel veel gedaan voor mensen met beperkingen en het besef in de gemeenten is er zeker dat zij er ook bij horen. Daarnaast is er wereldwijd een enorme nood, waar ook aandacht voor nodig is. Bovendien zijn er voor gehandicapten de nodige voorzieningen en regelingen waar ze gebruik van kunnen maken.’

Alert blijven
‘Tegelijk blijkt het telkens weer nodig om alert te blijven op ontwikkelingen die de mogelijkheden voor gehandicapten dreigen te beperken. Ik denk aan de aangekondigde bezuinigingen rond het persoonsgebonden budget (pgb) en de Wmo. Omdat niet iedere gehandicapte zelf voor al dergelijke zaken kan opkomen is een gezamenlijke aanpak noodzakelijk. Daar wil Op weg met de ander zich voor inzetten en anderen daartoe activeren. Wij hebben in het themanummer van ons blad in september daarom diaconieën opgeroepen zich in te zetten voor het Wmo-beleid in de plaatselijke gemeente.’

Hoe waardeert u de plaats die gehandicapten momenteel in de christelijke gemeente innemen?
‘Een bekende uitdrukking in ons werk is: ‘Een gemeente die geen aandacht geeft aan gehandicapten, is een gehandicapte gemeente.’ Met andere woorden: ze horen er helemaal bij. Dat blijkt ook uit het beeld van de gemeente in 1 Korinthe 12: een lichaam dat bestaat uit vele leden en waarbij de leden waarvan wij denken dat ze de zwakste zijn, toch nodig zijn om het lichaam te kunnen laten functioneren. God heeft het lichaam zo samengevoegd dat er overvloediger eer gegeven wordt aan leden die daaraan gebrek hebben. De opdracht is dus om aan elkaar gelijke zorg te geven.
Dit geldt zowel voor mensen met lichamelijke als met verstandelijke beperkingen. Ieder heeft zijn eigen mogelijkheden om een plaats te hebben in de gemeente.
Soms kost het moeite om die plaats te vinden, maar vanuit de betrokkenheid op elkaar moet het wel gebeuren. Vanuit ons werk willen we daarbij ook behulpzaam zijn. ’

Appèl
Welk appèl doet u bij uw afscheid aan kerkenraden, aan het geheel van de hervormd-gereformeerde beweging?
‘Op weg met de ander is voortgekomen uit het vakantiewerk van de Hervormde Vrouwenbond. Maar de aandacht voor mensen met een handicap is breder dan alleen vakantiewerk. Zij vormen niet alleen in de samenleving maar ook in de kerk een kwetsbare groep. Wij dragen met elkaar verantwoordelijkheid voor hen, zowel in materieel als in geestelijk opzicht. Daarom roep ik kerkenraden op ernaar te streven om samen een hechte, echte gemeente te zijn, waarin ieder zijn plaats heeft en waarin de liefde van Christus gestalte krijgt in de zorg voor elkaar.’

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen