De Waarheidsvriend cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van De Waarheidsvriend te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van De Waarheidsvriend.

Bekijk het origineel

Heil niet vanzelfsprekend

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Heil niet vanzelfsprekend

Een vriend wordt toch geen verrader?

4 minuten leestijd

En zij begonnen bedroefd te worden en (…) te zeggen: Ik ben het toch niet? Markus 14:18-19

De voorbereidingen zijn getroffen. De bovenzaal is in orde. Het Pascha is klaargemaakt. Het zal vast een mooie avond van vieren en gedenken worden. Maar dit jaar verloopt de seideravond anders.

Als de Heere Jezus met de twaalf aanligt en met hen aan het eten is, dan klinkt als een donderslag bij heldere hemel: ‘Voorwaar, Ik zeg u dat een van u, die met Mij eet, Mij zal verraden.’
Zien we hen in gedachten in die bovenzaal? Als geestelijke familie bijeen? Intens aan elkaar verbonden? Wie rekent nu op een verraad? De sfeer is weg. De spanning is om te snijden. Hoe zal dat aflopen?

Spanning
We moeten het goed begrijpen. De Heere Jezus zegt niet: ‘Judas zal Mij verraden’, maar: ‘Één van jullie.’ De discipelen worden bedroefd. Hun hart is één en al smart. Ze kijken niet naar Judas.
Ook niet naar elkaar. Maar naar zichzelf. Niemand zegt dat het niet zou kunnen.
Niemand spreekt het tegen. Man voor man zeggen ze tegen de Heere Jezus: ‘Ik ben het toch niet?’ Ze zijn er allemaal van overtuigd dat ze er niet te goed voor zijn. ‘Ik ben het toch niet?’
Horen we de vertwijfelde spanning erin doorklinken? Heere, laat dat toch niet waar zijn, bewaar me daar alstublieft voor, want ik weet dat ik er niet te goed voor ben. Ik weet dat het me kan overkomen.
Ook dat het me zal overkomen, tenzij U voor me instaat. Tenzij U me ervoor bewaart.
Begrijpen we waarom de discipelen het niet aan elkaar vragen wie de Heere Jezus zal gaan verraden? Iedereen weet van zichzelf dat hij er niet te goed voor is. Daarom vragen ze het aan de Heere Jezus.
Hij is de enige die het weet. Hij is de enige die uitsluitsel kan geven.
Hij is de Rots in de branding van angst en aanvechting.

Intimi
Misschien denkt iemand: ‘Hoe heb ik het nu met de discipelen?
Ze zijn de Heere Jezus toch gevolgd? Dan kun je Hem toch niet meer overleveren? Een volgeling blijft toch een volgeling? Een vriend wordt toch geen verrader?’
Dat moeten we niet te hard roepen en niet te snel zeggen. Laten we liever onszelf kennen.
Als we in het lijdensevangelie terechtkomen, komen we erachter wie we zijn en hoe we in elkaar steken en dat we er niet te goed voor zijn om de Heere Jezus te verraden.
Al behoren we net als de discipelen tot de kring van intimi, dat is geen garantie dat we Hem niet meer kunnen verraden. Een vermaard theoloog schreef ooit: ‘Er bestaat wel heilszekerheid, maar er bestaat geen heilsvanzelfsprekendheid.’ Anders gezegd: De Heere is te vertrouwen, maar dat heb ik niet in mijn broekzak.
Je kunt bij de kern van de gemeente horen. Je kunt dagelijks uit de Bijbel lezen, wekelijks onder de prediking verkeren. Je kunt veel van de Heere hebben gehoord en gezien. Maar het is oppassen. We mogen niet denken: ‘Wie doet me wat?’ Het heil is zeker, maar niet vanzelfsprekend. Wat zegt David in Psalm 30? ‘Ik dacht in mijn voorspoed, ik wankel niet in eeuwigheid. Maar toen de Heere Zijn aangezicht een ogenblik verborg, werd ik ontzettend bang en dacht dat ik in het graf zou terechtkomen.’

Onze vraag
We kunnen met onze vertwijfelde vraag twee dingen doen. Of bij onszelf blijven. Of naar de Heere Jezus gaan. De discipelen stelden hun vraag aan de Heere Jezus. Ze kwamen met hun angsten en aanvechtingen bij Hem. Dan zijn we op het juiste adres. Heere, U weet alle dingen. U weet wat het Woord heeft uitgewerkt. U weet wat er in ons hart leeft. U weet dat we U liefhebben. U laat ons niet met twijfel en spanning zitten. Zo bent U niet. Want wie tot U komt, wordt door U niet weggestuurd.
Waarom zouden we met onze vraag tot de Heere Jezus gaan? Om van Hem te leren dat zalig worden geen vanzelfsprekende zaak is, maar alleen genade. Laten we Hem er eens op aanzien. ‘Die om onze ziel te troosten, de schuld en zonde heeft weggedaan.’ Lof zij Christus. Nu en eeuwig.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van donderdag 22 maart 2012

De Waarheidsvriend | 24 Pagina's

Heil niet vanzelfsprekend

Bekijk de hele uitgave van donderdag 22 maart 2012

De Waarheidsvriend | 24 Pagina's