Blijdschap

De vreugde van Paulus en Silas komt van God, die hen gezet heeft op dit spoor dat ogenschijnlijk doodloopt, maar waarvan ze vast overtuigd zijn dat zelfs deze onbegrijpelijke gevangenschap Zijn plannen dient. Wie dat ontdekt, zingt tegen de klippen op en door het donker heen. ’k Zal Zijn lof zelfs in de nacht zingen. Als dat geen blijdschap is!

Verbonden met God
Met God als de Bron van vreugd zijn we meteen in het hart van de vreugde. Blijdschap is onmiddellijk verbonden met God (Ps.43:4).
Hij is, zegt artikel 1 van de Nederlandse Geloofsbelijdenis, ‘een zeer overvloedige fontein van alle goeden’. Daarmee is ook gezegd dat God de vreugde die Hij Zelf is, niet voor Zichzelf houdt, maar via de overvloed van Zijn gaven meedeelt aan Zijn schepselen, vooral aan de mens, die in al die gaven als in een spiegel God aanschouwt en zich mateloos over Hem verheugt. Inderdaad, God als bron van vreugd.

Tranen en leed
Onze opstand tegen God betekende het einde van de vreugde. We kozen voor de zonde. Daarmee werd ons een beker vol bittere droefenis aangereikt. Tranen en leed gaan voortaan als een schaduw met ons mee. Dat was ons voorland.
Maar God bracht licht in het donker en gaf psalmen in de nacht.
Toen God zag dat de mens zich in de lichamelijke en geestelijke dood geworpen had en zich geheel ellendig had gemaakt, ja al bevende voor Hem op de vlucht was geslagen, heeft Hij Zich begeven om hem te zoeken en heeft hem getroost (NGB, art. 17).
Hoe? Door hem Zijn Zoon te beloven. Noem dat gerust sjimcha, wat Hebreeuws is voor vreugde. Wat is het anders? Israël viert deze vreugde elk jaar opnieuw tijdens het Sjimcha Thora, het feest van de vreugde der wet. Reken erop dat het dan vrolijk toegaat. De blijdschap spat er aan alle kanten af.
Want de wet is Gods ja tot mensen die nee tegen Hem zeiden en koppig en eigenzinnig nee blijven zeggen. Maar God volhardt bij Zijn ja tot in de kribbe en op het kruis. In Davids stad wordt dat jawoord van God (ons) vlees en bloed.
De kern van de engelboodschap aan de herders is dan ook ‘… ik verkondig u grote blijdschap, die voor heel het volk wezen zal’ (Luk.2:10). Grote blijdschap, omdat ze van zo onmetelijk hoog komt en zo onnoemelijk diep reikt: van de hemel tot de hel.

Laatste dingen
In de mond van de opgestane Christus krijgt de vertrouwde en alledaagse groet chairete voor de vrouwen ineens een heel andere klank (Mat.28:9). We zien er immers niet aan voorbij dat charis (= genade, gunst) en chairoo (= blijdschap) met elkaar samenhangen.
Het kan ook niet anders. Waar genade haar morgenrood spreidt, moet de vrees wijken en keert de vreugde terug. En waar bij brood en wijn Christus’ offerdood tot verzoening van onze zonden wordt herdacht, wordt gegeten met verheuging (Hand.2:46).
Daarmee reikt de vreugde, die samengaat met Gods genade in Christus, aan het eschaton: de laatste dingen komen in het vizier en daarmee uitzicht op de vreugde die geen oog ooit heeft gezien, geen oor ooit heeft gehoor en geen mens ooit heeft bedacht, maar die God heeft weggelegd voor die Hem liefhebben (1 Kor.2:9).

Spanning
Overigens is deze vreugde bepaald niet ongecompliceerd en zeker niet ongebroken. De vreugde om het heil staat in dit leven altijd onder (hoog)spanning en verkeert in aanvechting. Niet zelden wordt ze bedreigd door de raadsels, ogenschijnlijke zinloosheid en vragen die zich aan het menselijke bestaan opdringen.
Deze spanning kan alleen maar in geloof worden overwonnen. Geloof dat zich vastklemt aan de Onzienlijke alsof ze Hem ziet (Hebr. 11:27). Geloof dat in het diepste dal en de donkerste nacht niet geloven kan dat God het verkeerd doet en daarom psalmen zingt in de donkerheid. We zingen ons met Paulus door de nacht heen, zoals Christus zingend de nacht van Zijn lijden is ingegaan (Mat.26:30) en zich er doorheen geloofd heeft. Geloofd in meer dan één opzicht: vertrouwend en lofzingend.

Kruilmeltjes
Een christenmens is geroepen om met en uit deze blijdschap te leven in een wereld die het meesterlijk verstaat om het menselijk verlangen naar blijdschap commercieel uit te buiten. Wat kost het een mens niet om aan enkele kruimeltjes surrogaatblijdschap te komen.
Die steekt intussen wel heel schril af tegen innerlijke blijdschap van wie vrede met en daarom vreugde in God kent.
Daarom (maar daarom niet alleen) volgen wij het apostolisch vermaan op: verblijd u altijd! Het kan lijden.
Op rekening van Christus!

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen