Maria mist Hem

Wie zoekt u? Tot twee keer toe stelt de Heere Jezus deze vraag. Allereerst in het lijdensevangelie, in de hof der olijven. Vervolgens in het opstandingsevangelie, in de hof van Jozef van Arimathea.

Wie zoekt u? vraagt de Heere Jezus in de hof der olijven. Hij krijgt tot twee keer toe als antwoord van de gewapende mannen: Jezus de Nazarener.
Toen de Heere Jezus hun antwoord bevestigde door te zeggen dat Hij het was, deinsden zij terug en vielen op de grond. In de hof van Jozef van Arimathea stelt de Heere Jezus dezelfde vraag. Dit keer aan Maria.
Wie zoek je? Zij valt niet op de grond, maar keert zich om. Ze is verbaasd. Tegelijk verlegen met de situatie. Hoe heeft ze het nu? Wat hoor ik? Wat gebeurt hier? De Heere Jezus krijgt van Maria een heel ander antwoord te horen dan van de soldaten.
Het valt op dat Maria de naam van de Heere Jezus niet noemt. ‘Meneer, zo u Hem hebt weggedragen, zeg mij, waar u Hem gelegd hebt.’ Ze heeft het alleen over Hem. Dat geeft te denken. Ze heeft het over iemand over wie geen twijfel bestaat. Dat ‘Hem’ sluit elk ander ‘hem’ uit.
Voor Maria bestaat er geen ander dan Hij. Hij is haar Heere. Ze had wat dat betreft niet duidelijker kunnen zeggen dat zij Hém zocht.

Missen
Wat is het verschil tussen de gewapende mannen en Maria? De soldaten zochten de Heere Jezus toch ook? Ja, maar waarom? Alleen om Hem te doden. Maria zoekt de Heere Jezus omdat Hij eerder in haar leven was geweest. Zij mist Hem. Daarom zoekt ze Hem.
Zoeken wij de Heere Jezus? Nee of ja? Zo ja, waarom dan? Omdat we van Hem áf willen? Omdat Hij een lastige stoorzender is? Of omdat Hij in mijn leven is geweest? Omdat ik Hem zo mis? Omdat het gemis bijna ondragelijk is? Aan ons het antwoord.

Eigen naam
Wat opvalt? Wie de Heere Jezus oprecht zoekt, die krijgt zijn eigen naam uit de mond van de Heere Jezus te horen. Hij zegt tegen haar: ‘Maria’. Dat is verrassend, want opeens merk je: ik ben op zoek, maar nu word ik zelf gevonden.
Door de Heere. Door de Opgestane. Door Hem, die mij allang op het oog had, voordat ik Hem in het oog kreeg. Door Hem, die allang is opgestaan, voordat ik kon opstaan. Door Hem, die allang aan mij gedacht had, voordat ik aan Hem kon denken.
Hier gebeurt wat Psalm 56 trefzeker vertolkt. ‘Ik roem in God, ik prijs het onfeilbaar Woord. Want ik heb het zelf uit Zijne mond gehoord.’ Hebben we dat wel eens meegemaakt dat de Heere onze naam noemde? Eén keer in ieder geval! Dat was in het uur van onze doop. En daarna? Toen ik de Bijbel las? Toen ik onder de prediking zat? Wat een wonder als dat gebeurt. De Heere kent mij. Hij noemt me bij de naam.
Het wonder wordt nog groter wanneer we bedenken dat de Schrift zegt: ‘Er is niemand die God zoekt, ook niet één.’ Maar ook: ‘Ik ben gezocht door hen die naar Mij niet vroegen, Ik ben gevonden door hen die Mij niet zochten. Tegen het volk dat Mijn Naam niet aanriep heb Ik gezegd: Zie, hier ben Ik, zie, hier ben Ik.’ Verstaan we het?

Zoeken
Het wonder schuilt niet in het zoeken van Maria, maar in het zoeken van de Heere Jezus, die in de schoot van zijn moeder Maria is geweest, die ook in de schoot der aarde heeft gelegen, om in die weg zondaren zalig en doden levend te maken. In deze hof is de Heere Jezus niet langer het stervende tarwegraan, maar Heere en Meester.
In die hof maakt Hij het voor mij Pasen. Dankzij de Heere Jezus, die in de andere hof zei: ‘Als u dan Mij zoekt, zo laat dezen heengaan!’ In de hof van Jozef van Arimathea wordt het weer zoals het was in die eerste hof, de hof van Eden. Opdat die twee één zijn. Goede Pasen!

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen