Conferentie in Kiev

Namens de Gereformeerde Bond was ik afgevaardigd om de bijeenkomst eind april bij te wonen. Ik was niet alleen afgevaardigd, maar ook van harte welkom op deze boeiende conferentie. Vier dagen dachten we na over het onderwerp ‘Marginal and Missional’, naar aanleiding van het boek van dr. W. Dekker. De organiserende kerken in Nederland waren de Christelijke Gereformeerde Kerken en de Gereformeerde Kerken Vrijgemaakt. Aangezien het gereformeerd zijn mijzelf niet vreemd is, was er een prima basis om samen over dit spannende onderwerp van gedachten te wisselen.
Vertegenwoordigers van vergelijkbare kerken als in Nederland kwamen uit landen van oost tot west (van Rusland tot Ierland) en van noord tot zuid (van Zweden tot Spanje); in totaal ongeveer zestig personen. We dachten vooral na over vragen die samenhangen met de plaats en de missionaire opdacht die je als (kleine) kerken in het geseculariseerde Europa van vandaag hebt. We luisterden naar elkaar, bemoedigden elkaar en stelden elkaar ook (kritische) vragen.

Kritisch naar kerk
Drie lezingen vormden de ruggengraat van de conferentie. De eerste werd gehouden door een van de drie gereformeerd-vrijgemaakte predikanten die in Oekraïne werken, ds. J. Colijn. Hij schetste in grote lijnen de historische ontwikkelingen van de kerk in Europa, die klein begon, groot werd en nu weer klein geworden is. Zelf hield ik een lezing over missionaire communicatie van het evangelie in catechese en missionaire cursussen. De derde lezing was van ds. N. Macmillan en ging over de verhouding en spanningen tussen een traditionele en experimentele wijze van missionair zijn. De lezing werd bij afwezigheid van de inleider becommentarieerd door drie personen, nadat hij reeds door allen was gelezen.
In de vele gesprekken (plenair en in groepen) was merkbaar dat sommigen enigszins kritisch naar de traditionele kerken keken, terwijl anderen juist hun vragen hadden bij te weinig doordachte experimenten.
In een evaluatie aan het eind van de conferentie sprak iedereen zijn waardering uit voor het geheel. Tegelijk bleek er behoefte te bestaan om zich dieper te bezinnen op de vragen over het wezen en de roeping van de kerk (ecclesiologie).

‘Vergane Glorie’
Tijdens de conferentie, die onder uistekende leiding stond van ds. H. Schenau te Goes (CGK), hebben we veel gezongen en gemediteerd. Wat zijn de Engelse hymnen toch prachtig. Op woensdagmiddag en -avond was er een sightseeing in Kiev. We bezochten onder andere kelders van een klooster, waar gemummificeerde monniken begraven liggen. De grote kerkgebouwen in Kiev (een stad van vijf miljoen inwoners) hebben uivormige torens, waarvan het goud glansde in de oosterse zon.
De conferentie werd gehouden in een gebouw geheten Zjoerawotska (het ooievaartje) in een dorpje, vlak bij Kiev. Het gebouw noemden we al gauw ‘Vergane Glorie’, met een knipoog naar het doodgelopen communisme, te zien aan het gebouw. Het eten was trouwens goed en het personeel vriendelijk en behulpzaam.

Gemeenschap
Vrijdag ging iedereen weer naar huis, verrijkt en voldaan. Opnieuw beleefde ik over de grenzen een stukje van de gemeenschap der heiligen, zoals die binnen onze landsgrenzen maar zo moeizaam van de grond wil komen.
Het tafeltje in onze kamer met souvenirs van reizen hierheen en daarheen is weer een souvenir rijker: een zogenaamd baboejska, het moedertje Rusland, dat uit meerdere vullingen bestaat.
Ik denk dat het goed was dat er ook deze keer weer een vertegenwoordiger van de Gereformeerde Bond aanwezig was op de conferentie. Het waren door de Heere, onze God, gezegende dagen.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen