De Waarheidsvriend cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van De Waarheidsvriend te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van De Waarheidsvriend.

Bekijk het origineel

Globaal bekeken

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Globaal bekeken

4 minuten leestijd

In Kompas, het wijkorgaan van de Pelgrimvaderskerk in Rotterdam-Delfshaven, schreef ds. P.L. de Jong naar aanleiding van het overlijden van ds. C.A. Korevaar het volgende:

In Hillegersberg ging 6 juni jl. ds Cornelis Arie Korevaar voorbij de laatste stad. Een voorganger om je aan op te trekken. In maart was hij 96 jaar geworden. Hij kwam in 1949 uit Gouda naar Rotterdam-centrum. De stad lag nog in puin. Hij bleef tot zijn emeritaat in 1981.
Daarna zou hij nog eens 31 jaar in onze stad wonen en tot hoge leeftijd zich op allerlei manier inzetten voor kerk en samenleving. (…)
Korevaar was een Bonder, door en door Hervormd maar een Bonder.
Op een heel sympathieke manier. Hij was sowieso een zeer vriendelijk mens, altijd perfect gekleed, perfecte performance, netjes formulerend, helemaal zoals je van een echte dominee verwachtte. Een die makkelijk communiceerde en afstanden overbrugde. De andere Bonder in R’damcentrum was ds. Nuy Kleermaker. Van 1960-1985, daarna ook tot hoge leeftijd actief. Kleermaker kwam van de Veluwe, van een boerderij in Hierden, heel ander type dan Korevaar. Maar samen streden ze in Rotterdam de strijd van de Bond tegen de rest. Je had toen nog veel Bonders in de stad zoals er ook nog veel mensen uit de refo-hoek in de stad woonden. Vrijwel massaal zijn die de laatste decennia letterlijk de boer op gegaan. En dus is er vrijwel geen strijd meer, want waar Bonders zijn gaat het om waarheid en daarover is het altijd de moeite waard strijd te voeren. De rest is prutsen aan de kerkelijke marges. Ook Kleermaker heb ik uitvoerig leren kennen. Hij heeft ook veel voor Delfshaven gedaan. Veel nare klussen, zoals het sluiten van de Mathenesserkerk. ‘Ze begonnen alles weg te dragen’, vertelde hij over die laatste dienst. ‘Uiteindelijk ging zelfs de Bijbel de deur uit.’ Het was duidelijk geen ritueel dat hij mooi vond.

Korevaar en Kleermaker staan voor hervormd Rotterdam in de tweede helft van de vorige eeuw. Er waren heel veel kerkgangers; beide trokken elke kerk waar ze preekten – ook de Laurenskerk – boordevol. Ze waren geliefd, zoals dat toen heette. Maar zij zagen ook de neergang, toen Rotterdam eenmaal weer was opgebouwd. De sloop van de Koninginnenkerk hakte er heel diep in. Bij het sluiten van de Noorderkerk huilde Korevaar, vertelde ds. De Fijter in de afscheidsdienst. Bij hun afscheid in 1981 en 1985 zat de Laurens vol, de week erop was bijna iedereen weg. Daarover zat ik onwillekeurig allemaal een beetje na te denken tijdens de afscheidsdienst van ds. Korevaar op 12 juni jl. Hoe kan dat nu allemaal? Volle kerken en even later lege kerken? Op zich is het niet heel moeilijk uit te leggen wat er in de samenleving allemaal is gebeurd, hoe mensen verhuisden, maar nog meer vervreemdden van een instituut dat achter liep qua aanpak bij de rest van de samenleving. Of is het ook erg moeilijk visie te ontwikkelen terwijl de mensen nog om je heen zitten in grote getale? Als dominee in de stad moet je je nooit rijk rekenen. Steeds weer naar voren blijven kijken, anticiperen, visie ontwikkelen, je afhankelijk weten en blijven preken dat Jezus Christus dezelfde is en blijft. Gisteren en heden en tot in eeuwigheid. Gelukkig maar. De laatste decennia zijn we heel druk geweest met missionair kerk-zijn. Het heeft onze kerk weer vol doen stromen met jonge mensen. Maar misschien komt er nu snel weer een andere tijd? Meer gemeente en minder missie?
Ds. Korevaar is begraven vlak bij de hoofddeur van de Hillegondakerk. Dichtbij het gezang, vlak achter de kansel. Ik begrijp wel waarom mensen bij of zelfs in de kerk willen begraven worden. Bij de opstanding ben je snel binnen.
In de dienst zongen we:
Ik roem in God; ik prijs ’t onfeilbaar woord
Ik heb het zelf uit Zijne mond gehoord!

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van donderdag 2 augustus 2012

De Waarheidsvriend | 24 Pagina's

Globaal bekeken

Bekijk de hele uitgave van donderdag 2 augustus 2012

De Waarheidsvriend | 24 Pagina's