Een preekstoel in Prato
Dromen van Italiaanse hervormingsdag
De kathedraal van de Italiaanse stad Prato heeft een bijzonder element: een preekstoel aan de buitenkant. Jammer genoeg slaat niemand op deze prachtige kansel ooit de Bijbel open. Maar waarom zou dat niet kunnen veranderen?
De Italiaanse stad Prato mag dan minder bekend zijn dan het 20 kilometer verderop gelegen Florence, maar ze is minstens net zo oud en ook vol met monumentale gebouwen uit de renaissancetijd. In het historische hart van Prato ligt een sfeervol plein met aan de rand de oude kathedraal. Elke kathedraal is op zichzelf al een preek boordevol bijbelse boodschap. Maar aan deze kathedraal van Prato is nota bene aan de buitenkant van de muur een heuse preekstoel gebouwd, een uitstulping die een eenheid met de kerk zelf vormt. Deze rijk versierde, gebeeldhouwde preekstoel met een heus klankbord, is ook zonder een prediker alleen al door zijn opvallende aanwezigheid een getuigenis voor al die flanerende toeristen op het plein.
Heilige ceintuur
Toen ik op een warme vakantiedag het plein opliep en de kathedraal met de preekstoel in het vizier kreeg, was ik aangenaam verrast en kreeg een visioen. Zou de rooms-katholieke gemeente van Prato iets aan evangelisatie doen?
Welke geweldige mogelijkheden biedt zo’n platvorm om de geseculariseerde, van God en Zijn Woord vervreemde menigte te bereiken.
Deze buitenkansel is een buitenkansje voor straat-, plein- en marktevangelisatie. De kerk heeft immers een Woord voor de wereld.
De uitleg van mijn toeristische gids maakte een snel einde aan mijn visioen. De uitpuilende preekstoel van Prato is – zo bleek uit de toeristische gids – alles behalve een spreekgestoelte. Slechts bij uitzondering, alleen op enkele kerkelijke feestdagen wordt deze kansel gebruikt om een wonderbaarlijk relikwie, de zogenoemde Sacro Cingolo (de heilige ceintuur) te tonen.
Relikwie
Het verhaal gaat… dat de apostel Thomas die met geen mogelijkheid de opstanding van zijn Heiland kon geloven, later met dezelfde hardnekkige ongelovigheid twijfelde aan het ‘feit’ van de opstanding van de maagd Maria.
Volgens de legende liet de ‘ongelovige’ Thomas het graf van Maria openen en zag hij geen lijk maar slechts rozen en lelies. Omhoogkijkend ontwaarde hij de verheerlijkte Maria compleet met gloriekrans. De maagd maakte haar ceintuur los en gaf hem aan Thomas, bedoeld als tastbare steun voor zijn zwakke geloof.
Een kruisvaarder, inwoner van Prato, vond een bruid in Jeruzalem. Via zijn bruid kwam hij in het bezit van de heilige ceintuur. In 1175 kwam de kruisvaarder terug in Prato en schonk de band aan de kathedraal, die het sindsdien als een kostbaar relikwie bewaart.
Alleen op bijzondere feestdagen, bijvoorbeeld op 8 september, het geboortefeest van Maria, wordt de ceintuur vanaf deze buitenpreekstoel aan de goedgelovige menigte getoond.
Stel je voor
Toen ik de uitleg had gelezen was mijn visioen verdampt. Ik voelde boosheid opkomen, ziende dat de stad zozeer afgodisch was. Maar meteen schoot mij een gezegde van George Whitefield te binnen.
Hij zei: ‘Al zou zelfs de paus mij zijn preekstoel aanbieden, dan zou ik daarvandaan met vreugde de gerechtigheid van Christus proclameren.’ Voor zover ik weet werd tot op heden de buitenkansel van Prato nimmer aan een reformator of opwekkingsprediker aangeboden. Maar stel je voor…
Een echo van de beroemde woorden van een andere Martin Luther (King) weergalmde over het plein. I had a dream!
Uitwaaieren
Mijn nieuwe visioen: 31 oktober – hervormingsdag in Prato! Op deze herfstdag beklimt een reformatorische prediker van het kaliber Whitefield uit het Redeemercircuit de uitpuilende preekstoel in Prato.
Duizenden mensen staan op het plein aandachtig te luisteren. Met grote kracht wordt en plein public vanaf deze buitenkansel het Woord gepredikt. De stad Prato is tot de Reformatie overgegaan. Op wonderbaarlijke wijze verdwijnt de Sacro Cingolo en daarvoor in de plaats komt een kanselbijbel op deze preekstoel. Het feest op 8 september wordt afgeschaft; 31 oktober wordt de nieuwe feestdag.
Overeenkomstig het principe van het steeds weer reformeren (ecclesia reformata semper reformanda), verklaart het stadsbestuur van Prato elke dag tot hervormingsdag.
Alle dagen beklimt een prediker van het kaliber van Calvijn deze preekstoel voor een korte bijbeloverdenking. De Reformatie waaiert uit: heel Italië omarmt de Reformatie.
Heel Italië? Inclusief het Vaticaan?
Een droombeeld, te mooi om waar te zijn? Ach, onderschat de kracht van het Goddelijke Woord niet.
Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt
voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen,
vragen, informatie: contact.
Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing.
Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this
database. Terms of use.
Bekijk de hele uitgave van donderdag 1 november 2012
De Waarheidsvriend | 24 Pagina's
Bekijk de hele uitgave van donderdag 1 november 2012
De Waarheidsvriend | 24 Pagina's