Terug naar de bron

Eindelijk thuis. Je zou verwachten dat Naomi blij en dankbaar is om weer in Bethlehem te zijn. Maar het tegendeel is waar. Ze is verbitterd en verslagen, zelfs zozeer dat ze haar eigen naam niet meer wil horen.

De mensen in Bethlehem kennen Naomi nauwelijks nog terug. ‘Is dat Naomi?’ zeggen ze tegen elkaar. Naomi’s reactie is scherp: ‘Noem mij alsjeblieft geen Naomi meer, want alle kleur en fleur is uit mijn leven verdwenen. Noem mij voortaan Mara (bitter).’ Mara is een bekende naam in Israël. Het herinnert aan een oase in de woestijn, waar het water bitter was (Ex.15). Maar door een wonder van God werd het water daar weer zoet.
Het is opmerkelijk dat Naomi God hier ‘de Almachtige’ noemt. Daarmee wordt duidelijk dat zij ondanks alles een gelovige vrouw is gebleven. Want Naomi gelooft niet in toevalligheden, waardoor alle dingen in haar leven zomaar zijn gebeurd. Nee, ze gelooft vast dat God ermee te maken heeft. Daarom heeft ze het ook zo moeilijk, is zelfs verbitterd is geraakt.

Niet meer objectief
Hoe is dat toch zover gekomen?
Het komt vooral, omdat Naomi een verwrongen beeld heeft van God.
Ze heeft nog altijd niet ontdekt wat Gods bedoeling met haar leven is.
Want wanneer ben je als mens nu werkelijk gelukkig? Is dat als je een goede gezondheid hebt, of een interessante baan met een riant salaris, of een leuk gezin? Als je nu eens eerlijk om je heenkijkt, dan zie je soms mensen die van alles hebben meegemaakt en die toch blijmoedig in het leven staan. Terwijl er ook zoveel mensen zijn, die een voorspoedig en welvarend leven leiden en toch niet gelukkig zijn, omdat ze geen rust en vrede hebben. Daaraan kunnen we zien dat ons geluk niet afhangt van wat we allemaal hebben of meemaken in ons leven. Maar wel van hoe het staat met onze verhouding tot God.
Daar mankeerde bij Naomi wel wat aan. Ze zit vol verwijten in de richting van de Heere. Ze beweert dat God haar grote bitterheid heeft aangedaan, terwijl ze in werkelijkheid zelf verbitterd is geworden. Naomi is niet meer objectief in hoe ze denkt. Ze maakt haar verleden vele malen mooier dan het werkelijk was, door te beweren: ‘Ík ging vol weg, maar de Heere heeft mij leeg laten terugkeren.’ Daarin is Naomi niet eerlijk, want in werkelijkheid is ze vanwege de honger weggegaan. En ze is teruggekomen met haar schoondochter Ruth, die haar zo geweldig trouw gebleven is. Maar Naomi wil dat allemaal niet zien.

Almachtig
Naomi noemt de Heere hier ‘de Almachtige’. Juist op dit punt hebben ook vandaag de dag veel mensen het moeilijk met God. Ze vragen zich af: als God almachtig is, waarom gebeuren er dan zoveel verschrikkelijke dingen?
Nu is het belangrijk om de almacht van God niet los te maken van de andere eigenschappen die Hij heeft.
Want dat God almachtig is, betekent niet dat Hij zomaar alles kan.
Maar wel dat Hij doet wat Hij belooft. De Heere God maakt Zijn beloften waar, dwars door alle onmogelijkheden en tegenwerkingen in.
Onze geloofsbelijdenis geeft wat dat betreft de juiste toon aan met de woorden: ‘Ik geloof in God de Vader, de Almachtige.’ God is als Vader almachtig. En als de Almachtige is God Vader. We moeten deze twee eigenschappen altijd met elkaar verbinden, omdat we anders helemaal vastlopen. God is de almachtige Vader, die naar ons heeft omgezien in Zijn Zoon Jezus Christus. In Hem zien wij Gods liefde, die is gegaan tot in de dood van het kruis.

Terug naar de bron
Gelukkig is Naomi niet altijd verbitterd gebleven. Wanneer ze na enige tijd haar kleinzoon Obed in haar armen sluit, komt de vreugde in haar leven terug. Toen heeft ze ontdekt dat God doorgaat met Zijn werk en dat de Heere haar in die moeilijke jaren van haar leven niet vergeten is.
Als wij in ons eigen leven misschien de weg kwijtraken, omdat er dingen gebeuren die wij niet begrijpen, laten we dan vooral niet drinken uit de bittere bron van onze omstandigheden. Want zo raken we alleen maar verbitterd.
Het is dan veel beter om terug te gaan naar de bron van wat God ons heeft beloofd. Het water van onze doop is daar een sprekend teken van. Wanneer wij drinken van het levende water, ontvangen wij kracht om verder te gaan. Dan hoeven we ook niet zo nodig alles te begrijpen om toch te kunnen vertrouwen op God. Dan wordt onze dorst gelest en gaat Gods toekomst voor ons open: de toekomst van Gods Koninkrijk, waar alle tranen worden afgewist en eeuwig vreugde is.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen