Dag van zuivere verbinding

Heerst nu overal vrede en harmonie? Welnee, meer dan ooit kraakt het overal. Ons bereiken berichten van burgeroorlogen, van martelingen, doodslag. Tussen geslachten, families en landen, overal is haat en nijd. Regeringen verstaan elkaar niet, wereldmachten beconcurreren elkaar. De mensen onderling gunnen elkaar het licht in de ogen niet. Verkeer neemt toe, mobiliteit, maar daardoor nog geen toenadering van hart tot hart, van ziel tot ziel. Er heerst eenzaamheid, vervreemding, distantie meer dan ooit.
Kerstfeest alleen geeft echte gemeenschap, verstaan van elkaar. Kerst is het feest van zuivere verbinding; we zien daar contact gelegd: 1. verticaal, 2. horizontaal, 3. mondiaal

Verticaal
Op het kerstfeest wordt eerst contact gelegd tussen boven en beneden, tussen hemel en aarde, tussen God en mens. Dat laat de kerstgeschiedenis duidelijk zien. Bij Christus’ geboorte zwijgt de aarde volledig. De hemel begint Gods lof te zingen. Let maar op de engelenzang. De hemelse boodschappers zetten het kerstlied in: ‘Ere zij God in de hoogste hemelen’.
Alles begint in de hemel. Het is de troon van de Schepper van alle dingen. In de geboorte van Christus is het beginsel der verzoening op aarde neergelegd. Natuurlijk wordt nog eeuwenlang hierna gestreden tussen God en satan, maar toch zingen de engelen reeds van vrede. God strijdt niet tegen de aarde, want Christus verenigt door Zijn verzoening hemel en aarde tezamen. Volkomen harmonie door het nieuwgeboren Kind.
En nu: in de mensen een welbehagen. Dat moeten we niet verstaan als mensen van goede wil. Het is vrede bij mensen die delen in Gods welgevallen, aan wie Hij Zijn Geest doet genieten. Het wil zeggen dat voor mensen de vrede is bedacht.
Dat is het eerste: het gaat bij het kerstfeest om mensen. Om Joden en niet-Joden, ouderen en jongeren, armen en rijken. De engelen zingen van mensen zonder onderscheid van volk en ras. Zij worden opgezocht door het welbehagen Gods. Niet omdat ze iets aanbrengen, en zelfs niet omdat ze iets zouden zoeken. Nee, het gaat puur van God uit. Het golft van erbarmen Gods uit de hemel en het zoekt de aarde op.

Scheppend woord
Dat is een wonder. Verstaanbaar is het dat God in het schepsel, naar Zijn beeld geschapen, een welbehagen had. Maar in zulke boze mensen als wij door de zonden geworden zijn, met zulk een onrein hart? Het kerstevangelie zegt ons dat die eeuwige God aanziet dat Kindeke in die kribbe en dat in naam van dat Kind zondige mensen tot Hem naderen mogen, dat zij nu kinderen van het welbehagen zijn.
Het welbehagen Gods gaat als een scheppend woord de duisternis in. Het is de vergeving, aanvaarding van het zondige, de onwillige, afkerige, toegesloten mens. God komt op ons toe. Welbehagen, dat is bevrijdend en vernieuwend. Christus illustreert dat welbehagen Gods wanneer Hij staat tegenover Petrus, tegenover de overspelige vrouw. Het wordt duidelijk in Zijn houding tegenover de inwoners van Jeruzalem en de moordenaar aan het kruis. Alles gaat van God uit. Zouden wij ons dan aldoor blijven afkeren, terwijl de Heere Zijn armen uitbreidt, ons nodigt tot Zijn heil?

Horizontaal
Er gaat dus een beweging uit van de hemel naar de aarde. Maar er wordt ook contact gelegd van mens naar medemens. Wij moeten op onze beurt ook weer kerstfeest maken. Wij moeten het van God leren: uit te gaan met onze liefde tot de mensen. De houding die afstand neemt, in onszelf overwinnen. Er moet iets onze stugheid doorbreken.
De herders maakten bekend hetgeen tot hen gesproken was van dit Kind. Die herders waren rechte hoorders van het Woord. Het Woord van de hemel gebracht schoot wortel in hun ziel. Dan gaat het niet weer weg, al wijken soms de gevoeligste indrukken, maar dan laat het toch wat na. Dan wordt het doel bereikt waartoe de Heere het Woord aan de gemeente brengt. Het brengt hen voor anderen in beweging. Ze wekken elkaar op. Het is werk des Heeren, die alles vult door Zijn Geest.
Maar Hij doet dat ook middellijk door de onderlinge opwekking der gelovigen. Het welbehagen Gods in mensen, dat heeft een uitwerking. In de vreugde van de herders om het mee te delen. In de verwondering van de mensen die het hoorden. Maar ook in het bewaren van Maria. In het overleggen van de woorden. Reeds in die simpele aanduiding van de reactie op de engelenzang vinden we een aanduiding van de beweging der gemeente Gods van alle tijden en plaatsen. Wij zien de trilling van het Godswoord door de eeuwen heen. Wij zien het lichtende pad van de voortgaande boodschap. Er ontstaan opnieuw contacten. Men blijft niet onverschillig tegenover elkaar. Het welbehagen Gods in mensen vernieuwt mensen.

Twee bewegingen
Twee bewegingen bemerken wij dan. Wij worden werkzaam met het Woord van Christus. Het ongeloof hoort ook wel het Woord, kent ook wel enige vrees, maar het heeft geen diepte. Het ware geloof begint door de genade met het Woord te werken. Wat hij hoort, draagt en drijft hem tot zielswerkzaamheid. Het leidt tot Christus. Er ontstaat gemeenschap met Christus, met al Zijn schatten en gaven.
Er ontstaat nu die tweede beweging, naar elkaar toe. Die herders zijn het voorbeeld van de gemeente van alle eeuwen. Het welbehagen Gods gaat niet op in het ontvangen van Christus voor onze ziel alleen. Nee, het golft door naar anderen. En wanneer het dan in woorden niet gelukt, dan komt het in de daden misschien nog wel fijnzinniger uit. Niet ieder heeft zo de gave van het Woord. Het gebeurt dan weleens dat de taal van onze daden veel dieper spreekt en langer werkzaam blijft. Hier hebben wij de beste evangelisatiemethode. Niet opgelegd, niet gedwongen, maar geheel vanzelf. Zo is het in de eerste christenheid gegaan van mond tot mond. Zo is het gegaan in concentratiekampen. Zo gaat het nog, als wij Christus’ Woord maar ernstig nemen.

Mondiaal
Dit welbehagen is een onuitputtelijke fontein. Het vloeit uit de eeuwigheid en gaat naar de eeuwigheid toe. Dit welbehagen Gods in mensen maakt hen gereed voor een nieuwe toekomst. Ja, door dit welbehagen breekt straks de nieuwe regering van God aan, het Koninkrijk van God. Daar in de kribbe van Bethlehem ligt het kindeke Jezus. Hij is de Koning van het Koninkrijk. Om Hem heen zijn een paar onderdanen: een Jozef, een Maria, de herders en de wijzen, en straks Simeon en Anna. Het is maar zo klein en gering in dat rijk. Maar vergis u niet, het welbehagen groeit en groeit de eeuwen door. Augustus sterft, Nero vergaat, Hitler verdwijnt – maar dat Koninkrijk blijft. Het wordt al maar meer. Steeds komen er nog mensen onder het beslag van Gods welbehagen.
Nee, de Koning van dat Rijk overwint niet zomaar. Het gaat door lijden en kruis heen. Maar alleen die voor deze Christus zijn ingewonnen, roemen in het welbehagen. Door Christus werd het leven anders. Het krijgt een zekerheid achter zich, vóór zich en om zich. Het heeft uitzicht, tot in het eeuwige leven.
Alle verbindingen zullen daar zuiver en volmaakt zijn. Verticaal, tussen God en mens. Horizontaal, tussen mens en medemens. Mondiaal, deze wereld én de toekomstige wereld. Het welbehagen Gods heeft het doel met de schepping bereikt. God zal zijn alles en in allen. Amen.

Dr. A. van Brummelen (1928-1999) was hervormd predikant te Schoonrewoerd, Hardinxveld, Hierden en Huizen. Op 26 december 1994 preekte hij in de Oude Kerk te Huizen over Lukas 2:14.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen