Blij in het lijden
Nu verblijd ik mij in mijn lijden voor u en vervul in mijn vlees wat overblijft van de verdrukkingen van Christus, (…) Kolossenzen 1:24
Blij zijn in het lijden? Wij zijn er eerder verlegen mee. Lijden zouden we liever mijden. Paulus laat vanuit zijn eigen leven zien hoe je ook anders met het lijden kunt omgaan.
Soms wordt het iemand te veel. ‘Alsof ik nog niet genoeg heb meegemaakt…’ Het lijden stapelt zich maar op. Daar kun je moedeloos van worden of zelfs bitter. Paulus benadert het totaal anders. Hij verblijdt zich in zijn lijden.
Dat is op zichzelf al moeilijk te bevatten. Maar wat hij eraan toevoegt, is nog moeilijker te begrijpen. Is het lijden van Christus niet genoeg geweest? Hoe kan er sprake zijn van een overblijfsel van zijn verdrukkingen?
Deze tekst wordt wel de moeilijkste genoemd van al Paulus’ brieven.
Niet voorbij
Nu hoeven we het niet ingewikkelder te maken dan het is. Het unieke en plaatsvervangende van Christus’ lijden staat buiten kijf. Hij heeft daarmee volkomen genoeg gedaan. Er is volledig betaald voor onze zonden. In het voorgaande (20) heeft Paulus de alomvattende betekenis van Jezus’ kruisdood benoemd en beleden. Daar hoeft echt niets meer bij.
In vers 21 heeft hij dit persoonlijk toegespitst op de gemeente. ‘Hij heeft u nu ook verzoend.’ Daar kan niemand iets aan toevoegen. Dat kan alleen maar ontvangen worden in het geloof. Niet mijn inbreng, niet mijn tranen, niet mijn lijden en mijn pijn kunnen redden. Maar Hij alleen.
Toch is er sprake van een overblijfsel, een ontbrekend deel. Het lijden van Christus is nog niet voorbij. Blaise Pascal zei zelfs dat Christus in doodsnood zal zijn tot aan het einde van de wereld. Omdat Hij zo verbonden is met de Zijnen. En de Zijnen met Hem. Christus heeft dat Zelf al voorspeld toen Hij voor het eerst Zijn lijden aankondigde. Als wij Hem willen volgen, zullen we ook ons kruis te dragen hebben. Niet omdat elk huisje zijn kruisje heeft, maar omdat het kruisdragen eigen is aan het volgen van Christus.
Vervolgde kerk
Het valt nog niet mee om deze woorden op onszelf toe te passen. Ik merk bij mezelf en bij mijn omgeving toch wel een grote verlegenheid. In deze dagen wordt er in Nederland zeer kritisch gekeken naar de invloed van christenen in de maatschappij. Tal van verworvenheden staan onder druk. En wat zien we? Protest van christelijke zijde of op zijn minst een verdedigende houding.
Kruisdragen is eigen aan het volgen van Christus
Dat kan nog terecht zijn ook, maar Paulus laat ons hier, geloof ik, iets anders zien. Paulus verblijdt zich in zijn lijden. Zoals we dat ook vaak horen vanuit de vervolgde kerk. Dat kunnen we maar nauwelijks begrijpen. Ons voorgeslacht had daar meer kennis aan.
Ik ben gefascineerd door het grote vertrouwen dat spreekt uit veel oude liederen die gedicht zijn door mensen die veel geleden hebben. Maar ze verwachtten alles van Christus en verblijdden zich in Hem. Als we daar nu eens iets van hadden. Om dan ook zo met het lijden om te gaan dat op onze weg komt.
Niet erg
Wat is die andere kijk op het lijden, zoals Paulus ons laat zien? Allereerst houdt hij het heel sterk bij zichzelf. Hij spreekt niet voor een ander. Hij heeft het over zijn eigen lijden.
En dat verbindt hij in de tweede plaats met de verdrukkingen van Christus. In zijn eigen vlees, zijn eigen menselijke bestaan, moet nog geleden worden. Dat lijden is nog niet voorbij. Want Christus’ lijden is nog niet voorbij. Paulus koppelt zijn bestaan aan dat van Christus en Zijn gemeente.
In de derde plaats is dit lijden ergens voor. Het is voor u, zegt Paulus tegen de Kolossenzen. Dit lijden komt de gemeente, de kerk ten goede. In die zin is het niet erg om te lijden aan de kerk. Paulus heeft daar een goed voorbeeld van gegeven. Zijn passie en totale toewijding inspireren nog altijd.
Nabij
Nee, ik wil het lijden niet mooier maken dan het is. Lijden is niet mooi en we hoeven er niet naar te verlangen. Maar in het lijden en door het lijden heen kan er iets heel moois gebeuren. Jezus Christus blijkt ineens zeer nabij te zijn. De gemeente wordt gebouwd, gesterkt en bemoedigd. Zijn Geest daalt neer en Hij zet ons in vuur en vlam. Dat kruis weegt nog steeds zwaar, en toch is het licht, want ik draag het achter Hem aan, in Zijn aanwezigheid.
Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt
voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen,
vragen, informatie: contact.
Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing.
Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this
database. Terms of use.
Bekijk de hele uitgave van donderdag 31 januari 2013
De Waarheidsvriend | 24 Pagina's
Bekijk de hele uitgave van donderdag 31 januari 2013
De Waarheidsvriend | 24 Pagina's