Verlangen naar het betere

In Heidelberg is het vaderschap van God verbonden met Zijn almacht. Zondag 9 en 10 leren ons de woorden uit een gezang: En wat Zijn liefde wil bewerken, ontzegt Hem Zijn vermogen niet. Regels uit een gezang dat belijdt dat het geloof nooit te veel verwachten kan. De doorwerking van de zonde en de gebrokenheid – wereldwijd én in mijn kleine leven – maken dat velen hun tanden stuk beten op deze belijdenis. ‘Als God liefde is, dan zou Hij…’ Schokkender is dat Zijn almacht ook in de kerk geloochend wordt. Voorgangers durven de passage uit het Apostolicum over het geloof in God als de Almachtige niet meer op de lippen van de gemeente te leggen.
Anneke Westerink uit Apeldoorn kan het enigszins begrijpen. De 42-jarige verpleegkundige weet wat er per week langs komt op de afdeling neurologie van het Gelre ziekenhuis in haar woonplaats. De binnenkant van de gevangenis zag ze enige jaren als verpleegkundige in de bajes van Zwolle. En ze kent haar eigen leven.

Omwille van Zijn Zoon
‘Voor mij is het een mooi iets dat een almachtige God tegelijk een getrouwe Vader wil zijn. Hij is zo almachtig en tegelijk zo dichtbij. Het is niet zo dat ik dit niet kan rijmen. De grootheid van God komt er juist in naar voren, al begrijp ik dat anderen er wel een tegenstelling in zien. Als je weet dat God alles in Zijn Hand heeft, dan is dat moeilijk te rijmen met wat we in de wereld zien. Het is niet dat ik altijd snap waarom dingen gebeuren, maar omdat we gelóven dat Hij een getrouwe Vader is, word ik stil. Hij weet alles, Hij kan alles, Hij voorziet alle dingen. Tegelijk beschermt Hij. Er komen daarom geen dingen op mijn pad die ik niet aankan.

‘Als God terechtwijst, is dat omdat Hij de belangrijkste wil zijn’

Hoe denk ik over een vader? Een vader zorgt en een vader heeft lief. Dat zijn de dingen die God doet. Het is treffend dat de catechismus zegt dat Hij dit doet omwille van Zijn Zoon. God doet niets buiten de Heere Jezus om. Ik ben altijd onder de druk van het feit dat God alles in beheer heeft. Hij laat geen dingen gebeuren die Hij niet wil, Hij staat erboven, Hij beheert het.’

Basisvertrouwen
‘Ik heb een vader gehad die veel van mij hield, die voor me zorgde. Hij was minder iemand die me leidde bij de dingen die ik deed of de keuzes die ik moest maken, maar hij was er wel. Hij hield van me. In combinatie met wat de Bijbel zegt over hoe een vader moet zijn, is mijn beeld van God als Vader gevormd. Ik vind niet alles fijn wat er in mijn leven gebeurt, maar ik heb dan niet direct als eerste de gedachte dat God me als een Vader kastijdt of tuchtigt, wel dat Hij in Zijn voorzienigheid goed weet welke dingen er op mijn pad moeten komen, dingen die ik nodig heb. Als Hij me terechtwijst, doet Hij dat om me weer te laten zien dat Hij de belangrijkste plek in mijn leven wil hebben.
Wij begrijpen zoveel in deze wereld niet. Denk aan Syrië, vreselijk wat daar gebeurt! En toch, God staat erboven, dat weet ik zeker, hoe wij ook redeneren. Ja, dat heb ik meegekregen van huis uit, in de kerk, misschien ook wel door de catechismus. Het is een geloof dat gegroeid is in de loop der jaren, het basisvertrouwen dat al begrijp ik het niet, al wil ik zelfs niet dat iets zo gaat, God hier toch boven staat. Dat is een vast gegeven. Het Woord is daarvoor zo belangrijk. Als je het zelf niet ziet, staat het zwart op wit, hoor je soms preken die iets weergeven van jouw worsteling.’

Ziekenhuis
‘De afdeling neurologie is in het ziekenhuis een heftige afdeling. Ik denk wel eens: ‘O God, hoe kun je zoveel lijden doorstaan als je U niet kent?’ Gisteren hoorde ik van een meisje van achttien jaar dat een hersentumor heeft. Dan denk je: ‘O God, waarom nu toch?’ Tegelijk weet ik nuchter dat de dingen gebeuren. Het hoort bij het leven, het is hier niet volmaakt. De grote gebrokenheid kan me wel verdriet doen, zoals over die jonge knullen in de gevangenis die weinig veiligheid in hun jeugd hadden, hun leven kon me raken. Dat geeft me meer pijn en een verlangen naar het betere dat komt dan dat ik vol onbegrip naar de almachtige God kijk. Wij zijn God niet, wij zijn over zoveel dingen onwetend. Ik zou dingen ook anders willen in mijn leven, maar hoef daarover toch niet te piekeren. Ik mag vertrouwen, want Hij weet wat Hij doet. In het gebed mag ik mijn vragen bij Hem neerleggen. Er dan komen er altijd weer openingen. Dat vertrouwen groeit door dicht bij Hem te leven, in het Woord en in het gebed.
Ik ben van kindsaf aan geraakt door het Woord, maar heb wel een hele tijd gedacht dat het heil niet voor mij was, te ver weg, te groot om aan te nemen. Totdat het geloof doorgebroken is, door met vrienden te spreken, door het jeugdwerk, door de preken. Het vertrouwen in God is gegroeid door het geloof in Jezus.’

Catechismus
‘In de catechismus komen we zoveel mooie dingen tegen, maar ik pak zelf toch eerder de Bijbel of een dagboek. Ik houd eerlijk gezegd meer van vrije preken dan van de catechismuspreek. De catechismus gaat wel diep, zoals de reformatorische leer diep gaat. Dat vind ik gaaf. Maar het moet ook praktisch gemaakt worden. Dat hangt sterk van de predikant af. De diepte ervan, die mogen we niet kwijtraken. De catechismus houdt ons bij de diepgang van het geloof, ook bij de geloofsbevinding, bij Wie Christus voor mij is, welke vreugde en troost Hij kan geven. De ingang van de catechismus is een mooie basis voor het christenzijn. God wil ons vanwege Zijn Zoon alles geven wat ons lichaam en onze ziel nodig hebben. Of ik een makkelijker leven heb als ik dat geloof ? Ja, omdat ik weet dat ik nooit iets tekort kom. Dat ontdek je als je achteromkijkt. Tegelijk zeg ik ‘nee’, omdat je soms niet snapt waarom dingen gebeuren. Het is een spanningsveld. Je weet dat God het goede met je voor heeft en tegelijk heb je soms tegenslag. Er is troost, maar er zijn ook vragen. Hij heeft me nooit in de steek gelaten, maar je kunt wel dat gevoel hebben als je ergens doorheen moet. Ik heb geen makkelijker leven, wel een ander leven. Kijk naar Psalm 73, de ervaring van de gelovige dat het anderen allemaal voor de wind gaat.’

Tegenspoed en voorspoed
Wat vind je moeilijker: in tegenspoed geduldig te zijn of in voorspoed dankbaar?

Beide vind ik lastig. Het is niet gemakkelijk om geduldig op Gods antwoord te wachten. Als dingen niet gaan zoals je zou willen, zoals ik onlangs ervoer toen goede vrienden verhuisden, moet ik toch het geduld opbrengen om te leren dat God hun leven leidt en het hoe dan ook voor mij goed is, terwijl je merkt dat het veel met je doet. Ik houd mezelf dan voor dat Gods weg de goede weg is. Dat is lastig.
Voorspoed vinden we vaak gewoon. Dan kan je jezelf weer redden, maar dan heb je wel oogkleppen op. We zijn heel hardleers. God vraagt ons Hem te vertrouwen, dat leer ik door de preken, door wat ik lees, door gesprekken met anderen. Steeds weer.’

In de reeks interviews ‘450 jaar catechismus’ volgende week de ex-moslim Zmnako Hezarmerdy over God de Zoon.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen