dr. S. Meijers (1928-2013)

Zowel dr. Sijtse Meijers als zijn vrouw kwam uit een predikantenmilieu. Zijn vader, ds. A. Meijers, was een vooraanstaand en gerespecteerd predikant te Utrecht, die vele jaren leiding heeft gegeven aan de Gereformeerde Zendingsbond. Sijtse Meijers trad 4 december 1953 in het huwelijk met W.H. van Meer, dochter van de bekende en geziene ds. E. van Meer te Utrecht; ook haar grootvaders waren predikant: dr. B. van Meer en ds. C. Hattink. De weg van het jonge echtpaar ging van Hoogblokland naar Ameide, Ermelo en Leiden. Zij brachten veel ervaring mee van huis uit wat hun gemeenten ten goede kwam.

Schriftgezag
Dr. Meijers ontwikkelde zich als een begaafd predikant. Al snel was hij scriba van de classis Gorkum. Tweemaal is hij een aantal jaren synodelid geweest. Zijn preken waren flitsend, soms uitdagend, altijd christocentrisch, pastoraal, recht op de man af. Naast zijn kernachtige prediking vanuit het hart van de Reformatie – de rechtvaardiging van de goddeloze – was hij een zeer trouw pastor. Zijn pastoraat werd gekenmerkt door een sterke persoonlijke betrokkenheid en ging gepaard met bevrijdende humor. Velen zullen het zich met dankbaarheid herinneren.
Dr. Meijers deed zijn doctoraalexamen vanuit de pastorie van zijn eerste gemeente; zijn doctoraalstudie leverde een uitnemend werkstuk op over de ethiek van Bonhoeffer. Te Ameide schreef hij een origineel artikel over ‘Avontuurlijk Schriftgezag’. Dit bracht hem in de commissie van het synodale rapport ‘Klare Wijn. Rekenschap over geschiedenis, geheim en gezag van de Bijbel’ (1967), waarop hij grote invloed had. Kort daarna maakten wij deel uit van de commissie voor het ambt met H. Berkhof. Dit rapport leidde in de synode tot een stormachtige discussie, waaraan Meijers niet kon deelnemen. Hij was toen aan de beterende hand nadat hij op een zondagmorgen op weg naar Staverden vanwege de gladheid tegen een boom botste en met een verbrijzelde knie uit zijn auto gehaald werd. Op het terras van de pastorie aan de Julianalaan te Ermelo hebben wij deze discussie over het ambt geëvalueerd.

De Eigen Wijs
Met z’n drieën (met M.J.G. van der Velden, die hoogleraar werd in Utrecht) schreven wij het boekje De Eigen Wijs. Afkomst en toekomst van de gereformeerd/ hervormden, dat snel herdrukt werd. Prof. J. Severijn [† 1966] had als voorzitter van de Gereformeerde Bond op zijn irenische wijze de zaak bijeengehouden. Wij voorzagen verstrakking door shibboleth’s en het was onze zorg dat de gereformeerd/hervormde beweging in flanken uiteen zou vallen, wat later inderdaad gebeurde. Het blijft dringend nodig dat evangelicalen en reformatischen niet elkaar versplinteren, maar door herbronning op Schrift en belijdenis de eenheid bewaren. Het Evangelie is van alle tijden; het moet toegepast worden in de actuele situatie.
‘Actueel Evangelie’ was goed gekozen als titel van de vriendenbundel die Meijers bij zijn emeritaat aangeboden werd (1990). Het was een heel bijzonder en indrukwekkend moment, toen de 97- jarige vader Meijers bij die gelegenheid met krachtige stem zijn zoon toesprak vanaf de kansel in de Hooglandse kerk te Leiden.

Op dubbeltal
In Leiden kwam het tot de promotie met een grondige dissertatie: ‘Objectiviteit en Existentialiteit’ over H. Bavinck en zijn navolgers (1979). H. Berkhof en J. Veenhof waren de promotoren. Het is geen eenvoudig maar wel een briljant werk met een stuk originaliteit. Daarin heeft hij zijn theologische lijnen ontwikkeld met een aantal verrassende en treffende observaties. Enkele jaren daarna stond hij op dubbeltal voor kerkelijk hoogleraar te Leiden. Met één stem meerderheid ging dr. G.H. ter Schegget hem voor. Het was de tweede keer sinds 1876 – er zijn sinds die tijd ruim veertig kerkelijke hoogleraren benoemd – dat iemand uit de gereformeerd/hervormde kring door de synode werd voorgedragen. Het is te betreuren dat een man als dr. Meijers met zulke bijzondere kwaliteiten niet op die positie kwam waar hij zoveel zou hebben kunnen betekenen. Desondanks is hij getuige zijn publicaties en lezingen een waardige doctor ecclesiae geweest. Hij hield bijv. in Leiden kringen over medische ethiek voor studenten, die zeer gewaardeerd werden.

In de schuilplaats
Veel uit een bijna levenslange vriendschap laat zich niet vermelden. Het leven van dr. Meijers heeft ups en downs gekend, die we met hem mee beleefden. Reeds als student heeft hij getobd met pleuritis. In grenssituaties, zoals toen hij een zware operatie moest ondergaan, vertrouwde hij zijn vrouw en ons toe: ‘Ik ben in de Schuilplaats’. In de laatste tijd heeft hij in klimmende mate zwaar geleden onder longemfyseem. Ons medeleven gaat uit naar zijn vrouw die in geloofskracht hem verzorgd heeft. Nu behoeft hij geen zorg meer en heeft geen benauwdheid meer te duchten; hij is heel rustig ingegaan in de vreugde zijns Heren waarvan hij vele jaren op de kansel getuigd heeft.

W. Balke, Den Haag

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen