De duivel is verslagen

In een gesprek hierover haalt men dan vaak D-day en V-day aan als het gaat om de overwinning op de duivel en de kwade machten. De dag van de beslissing, D-day, is Goede Vrijdag. V-day, de dag van de overwinning, is de dag van de wederkomst. Op zichzelf is dit een mooie gedachte, al is deze inmiddels wel wat uitgekauwd. De vergelijking gaat ook niet helemaal op.

Het begin
Je zou kunnen zeggen dat D-day al gevallen is op het moment dat de HEERE God de moederbelofte uitspreekt. Híj belooft vijandschap tussen de slang met zijn gevolg en de vrouw en haar Nageslacht. Hij belooft dat het Nageslacht van de vrouw, de kop zal vermorzelen van de slang. En dat de slang Het de hiel zal vermorzelen. We zien hier een voortdurende strijd voorzegd, trefzeker uitlopend op de overwinning van het Zaad van de vrouw, Jezus Christus.
Heel voorzichtig zien we de prelude al op de eerste bladzijde van de Bijbel, bij de schepping van de eerste dag. Het is eerst avond, dan morgen. Eerst duisternis, dan licht. Elke dag mag ons eraan herinneren dat het Licht de duisternis overwint.

Job
In het Oude Testament is de rol van de slang niet nadrukkelijk aanwezig. Wel merken we overal de vruchten van de voortgaande strijd. In het eerste gezin vindt een moord plaats. Het leed als gevolg van de zonde vindt gemakkelijk haar weg. Veel te gemakkelijk. De duivel heeft in de zondaar een vruchtbare bodem gevonden voor nog veel meer influisteringen en adviezen. Toch blijkt juist in het boek Job, aan de rand van het Oude Testament, dat hoewel satan zijn opwachting blijkbaar tot in de hemel kan maken, hij in het stof moet bijten. God houdt Job staande in het geloof.

Jezus
Met het openbaar worden van Wie God is, in Christus Jezus, zien we ook de duivel zich meer manifesteren. Dat is opmerkelijk. Blijkbaar betekent ook voor hem het optreden van Jezus: erop of eronder. De huiveringwekkende kindermoord in Bethlehem is het werk van Herodes. Maar zijn grootste adviseur is de vorst van de verschrikking, de koning van de dood.
De eerste confrontatie na Zijn doop in de Jordaan is de confrontatie met de duivel. De Heilige Geest leidt Jezus in de woestijn om het paradijs te herwinnen. De tweede Adam zal in de wildernis
– al hongerend, zonder overvloed – doorstaan wat de eerste Adam
– in overvloed levend – niet heeft gered: voor het eerst krijgt satan geen gelijk.

Momenten
Wat is nu D-day? Zijn dit niet allemaal momenten in een steeds duidelijker wordende, beslissende overwinning op de duivel en de kwade machten? In ieder geval neemt het verzet meer en meer toe. Overal steekt hij de kop op, waar Jezus Zich openbaart. Overal bijt hij in de hiel, waar Jezus gericht blijft op de opdracht van de Vader. Totdat… Totdat het tegendeel lijkt te gebeuren en hij Het de ‘kop’ dreigt te vermorzelen. Totdat het licht uitgaat. Jezus’ dood lijkt een nederlaag.

Pasen
Maar dan blijkt alles achterhaald op de grote paasmorgen. Alle vier de evangelisten vermelden dat men al vroeg op weg is naar het graf, nog voor het licht wordt, bij het lichten. Maar iedereen is te laat. Er zijn wel getuigen van het lege graf en van de Opgestane, maar niet van de opstanding. De Levensvorst heeft de vorst van de dood overwonnen.
In Hebreeën 2 (met name v.14,15) wordt beleden wat de betekenis hiervan is. Hij heeft de dood overwonnen en is daarom met eer en heerlijkheid gekroond. Alle dingen Zijn Hem onderworpen. Ook waar dat voor ons waarnemen nog verborgen is.

Vijand
Jezus is solidair geworden met de gevangen mens. Sinds de zondeval is er een onontkoombare verbintenis tussen de mens en de dood. Mede dankzij de duivel. Hij lijkt zijn zin te krijgen. Een mens heeft geen toekomst meer, geen uitzicht meer. Moet alles uit dit leven halen, waardoor hij nog harder wordt. De zinloosheid van het leven wordt tastbaar.
Jezus komt dit van bovenaf doorbreken. Door allereerst met ons, in onze gevangenschap te delen, maar deze uiteindelijk te doorbreken. De dood gaat dood in de dood van Christus. (Luther/Owen) ‘Nu jaagt de dood geen angst meer aan, want alles, alles is voldaan’ is dus bijbels verantwoord, maar blijft existentieel moeilijk om van harte te zingen. De dood blijft voor ons nog de laatste vijand. Vanuit Christus’ opstanding een onderworpen vijand. Vanuit ons aardse leven nog een te ontmoeten vijand. Maar dan wel in de wetenschap dat deze overwonnen is. Het is een doorgang naar het eeuwige leven geworden, een Jordaan. Wel beangstigend, niet onneembaar.

Toch strijd
De eerste christenen hebben het wonder van Pasen van dichtbij mogen aanschouwen toen Jezus aan hen verscheen. Zij geloofden, omdat ze het konden zien en tasten. Zij bemoedigen ons, waar wij niet zien en toch (mogen) geloven. Daarnaast is van meet af aan duidelijk dat de strijd niet voorbij is. De apostelen hebben er voluit mee te maken in hun bediening evenals de gemeenten die zij mogen stichten. Daarbij is het van het grootste belang te weten dat wie Christus toebehoort, van het heerschap de duivel veel last kan hebben. Alsof het mogelijk is om ons met zijn klauwen uit Christus’ doorboorde handen te rukken.

Verzoeking
De grootste verzoeking is om toch op dit leven als het leven gericht te zijn. Hierdoor geven we de duivel alsnog gelijk. De manier waarop dat gebeurt kan o zo veelzijdig zijn. Ook de duivel heeft een ruime gereedschapskist. Wij komen gemakkelijk onder de bekoring van geld, macht, succes, seks enzovoort.
Ook is er de verzoeking van een al te grote interesse in de geestelijke machten, ook onder christenen. Sommige christenen lijken onder de bekoring van geestelijke strijd te zijn gekomen. Het is voor ons een verzoeking om de strijd tegen de duivel te onderschatten of te overschatten.
Altijd is er het gevaar om opnieuw in angst te vervallen, de strijd te ontkennen of te menen dat wij zelf in staat zouden zijn deze vijand zijn terrein op te sturen. Satan stelt zichzelf desnoods aan als een engel des lichts. Hij gaat ons voor in selectief bijbelgebruik. Velen tuinen erin. Jezus heeft het ons voorzegd.
Niet voor niets leerde Jezus ons bidden: ‘leid ons niet in verzoeking, maar verlos ons van de boze’. Daarin roepen wij Hem aan, Die ons alleen hierin en hieruit kan leíden. Wij erkennen onze zwakheid. We benoemen de duivel als boze, van wie alleen God ons kan verlossen. De duivel is geen kwade macht, gelijkgesteld aan God. God is oneindig veel machtiger dan hij. Wij zijn veel zwakker dan hij. Alleen door bij de levende Christus te schuilen, door op Zijn Woord te vertrouwen, zijn wij veilig, hebben wij een weerwoord. Hij heeft alle macht in de hemel, maar ook op de aarde. ‘Jezus leeft, en ik met Hem. Hij zal, als de vorst der nacht mij te na komt, voor mij strijden’!

Perspectief
In Openbaring wordt de christelijke gemeente in haar strijd vertroost door de Opgestane Zelf. Met de sleutels van het rijk van de dood en de dood in Zijn doorboorde handen. Satans tijd is geteld. Johannes mag zien dat hij op de aarde wordt geworpen. Hij kan zijn opwachting in de hemel niet meer maken. Hij kan geen claims meer leggen sinds Pasen. Ook hij weet: ‘alles, alles is voldaan’. Uiteindelijk belandt hij in de poel van vuur en zwavel. Tot in alle eeuwigheid.
Jezus zit voorgoed op de troon. De Leeuw als het (Paas)lam. Dan wordt wél zichtbaar dat alles Hem onderworpen is. Bijzonder, er is zelfs geen zon of maan meer nodig. De duisternis voorgoed voorbij. Hij Zelf is het licht en straalt voor eeuwig. De prelude van de schepping gaat over in een eeuwige canon van lof en aanbidding: ‘U zij de victorie, Opgestane Heer’.

Ds. M. van Leeuwen is hervormd predikant te Voorthuizen.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen