Troost in Zijn wonden

Jezus heeft heel wat wonden opgelopen. Zijn eigen volksgenoten hebben Zijn gezicht verbouwd. Blauw geslagen. Kapot geslagen. Daarna hebben ook de Romeinse soldaten zich op Hem uitgeleefd. Een krans gevlochten van doorntakken. Scherpe doornen die Hem verwonden. We zien het bloed in Zijn haren. Het loopt over Zijn wangen. Vervolgens wordt Hij ook gegeseld. De scherpe stukjes metaal doorploegen Zijn rug. Eén en al wond en bloed. Ten slotte nog die grote nagels. Ze worden door Zijn voeten en handpalmen heengeslagen. Hoe kunnen deze wonden troosten? ‘Ik word er onpasselijk van. Ik vind het vreselijk. Hij heeft in Zijn leven zoveel goede dingen gedaan. Nu dit. Wat een onrecht. Mijn hart vult zich met medelijden. Wat erg dat Jezus dit moet doormaken. Ik word er boos van. Dit had nooit mogen gebeuren.’ Hoe kunnen deze wonden troosten?

Sleutel
‘Om onze overtredingen is Hij verwond, door Zijn striemen is er voor ons genezing gekomen’ (Jes.53:5). Dat is de sleutel. Zijn wonden brengen heil. Zijn wonden brengen genezing. Zijn wonden brengen mij vergeving. Zijn wonden staan voor de weg van afwijzing, verachting, spot, lijden, pijn en dood die Hij in onze plaats gegaan is. Zijn wonden staan voor het bloed dat Hij gestort heeft tot een volkomen verzoening van al onze zonden.

Zonden
Zijn wonden hebben blijkbaar alles te maken met mijn zonden. Mijn zonden zijn de oorzaak van Zijn wonden. Dat maakt mij klein. De stok suist door de lucht en raakt het hoofd van Jezus. De zweep met spijkers zwiept door de lucht en laat op de rug van Jezus een spoor van vernieling achter. Mijn Heiland ondergaat het. Tot verzoening van mijn zonden. Het maakt me verdrietig. Want ineens besef ik het: ‘Ik sloeg Hem al die wonden, voor mij moet Hij daar staan.’ Ik schaam me. Want ineens dringt het tot mij door: ‘Wie heeft U zo geslagen, gelasterd en gespuwd? O Heer, Uw smaad en wonden, ja alles wat Gij duldt, om mij is het, mijn zonden, mijn schuld, mijn grote schuld.’ Om onze overtredingen is Hij verwond, door Zijn striemen is er voor ons genezing gekomen. Wat geeft dat een troost. Hij is de weg gegaan. Van lijden en pijn. In mijn plaats. Hij vergoot Zijn bloed (dat is: Hij gaf Zijn leven) om mij het leven weer te geven. Hij volbracht Zijn priesterlijke taak door Zichzelf als een offer weg te schenken. Hij stierf een dood die door God vervloekt was, om ons van de vloek te verlossen (Gal.3:13).

Genezing
Zijn wonden brengen ons genezing. Door het lijden en sterven van Christus worden wij (schuldige zondaren) met God verzoend. Wij mensen proberen dat geheim van de verzoening te begrijpen. Dat mag ook. We mogen zoeken naar inzicht. Laten we wel oppassen voor het verabsoluteren van een theologisch model. Daarvoor is de verzoening te heilig. Te veel een mysterie. Laten we ook oppassen voor theologische lijnen die in de Bijbel nagenoeg ontbreken (zoals het stillen van de toorn van de Vader, waardoor velen toch het idee krijgen dat God eerst Zijn toorn moest koelen op Zijn Zoon voordat Hij ons genadig kan zijn). Liever stamel ik wat over het geheim van de verzoening. Zoals Petrus het verwoordt: ‘Daar op het hout heeft Jezus onze zonden in Zijn lichaam gedragen. Opdat wij, dood door de zonde, rechtvaardig zouden leven’ (1 Petr.2:24). Liever verwonder en verblijd ik me over Hem, die geen

Wij vinden alle troost in Zijn wonden. “ Guido de Brès

zonde gekend heeft, maar voor ons tot zonde gemaakt is, opdat wij zouden worden gerechtigheid van God in Hem (2 Kor.5:21).

Guido de Brès ‘
Wij vinden alle troost in Zijn wonden.’ Waar komt deze uitdrukking vandaan? We kunnen de uitdrukking vinden in artikel 21 van de Nederlandse Geloofsbelijdenis (NGB), geschreven door Guido de Brès (geboren 1522). Door het lezen van de Bijbel kwam hij tot de overtuiging dat de Rooms-Katholieke Kerk dwaalde. Hij koos daarom de kant van de protestanten. Als predikant heeft hij zich ingezet voor de verbreiding van de reformatorische leer. Geen eenvoudige opgave, omdat de protestanten in de Nederlanden heftig werden vervolgd.
De NGB is een belijdenis waarin Guido de Brès namens alle protestanten uiteenzet wat ze precies geloven. De NGB kun je dus rustig een apologie noemen. ‘Koning Filips, ga niet af op valse beschuldigingen. Lees. Beoordeel ons op dat wat wij echt geloven en belijden.’

Op zoek
Troost. We zijn daar allemaal naar op zoek. Wij mensen zijn op zoek naar houvast, bevrediging, rust, zin, vrede, troost. ‘Jezus, Uw verzoenend sterven blijft het rustpunt van mijn hart.’ Ik wil in niets anders roemen dan in het kruis van Christus. Geen andere troost heb ik nodig. Daarom vervolgt de NGB: ‘Wij behoeven geen enkel ander middel te zoeken of uit te denken om ons met God te verzoenen dan dit ene, eens en voor altijd gebrachte offer dat de gelovigen voor eeuwig tot volmaaktheid brengt.’

Groter, dieper, rijker
‘Wij vinden alle troost in Zijn wonden.’ Een diepe belijdenis in een tijd van vervolging. In een tijd waarin de protestanten gearresteerd, gemarteld en gepijnigd werden. Een tijd waarin de protestanten hun geloof met de dood moesten bekopen. Guido de Brès, die zelf eindigde op het schavot, belijdt: ‘Wij vinden alle troost in Zijn wonden.’ Wij worden opgejaagd als beesten en toch weten we ons getroost. Door onze lieve Heiland, die ons zozeer heeft liefgehad dat Hij Zich als een lam naar de slachtbank heeft laten leiden. Het is een troost die opweegt tegen alle lijden en vervolging. Want wat is er groter, dieper en rijker dan de zekerheid voor eeuwig geborgen te zijn in de armen van een genadig God?! Troost dit ook als ik pijn heb? Ja. Want ‘van de vloek maakt Hij mij vrij en zijn sterven zaligt mij. Zou ik dan in droeve dagen, troostloos klagen? Als ik naar Zijn kruis mij richt, valt mijn eigen last mij licht.’ God! Help me! Mijn wonden doen zo zeer. Ik verga van de pijn. Waarom verlaat U mij? Vergeet niet: de eeuwige Zoon van God (die Zelf ook God is) werd mens en schreeuwde vanaf het kruis dezelfde woorden. Zo is Hij onze mee-lijdende hogepriester. Er is geen lijden en pijn dat Hij niet kent. Geen put van lijden en pijn waarin Hij niet is neergedaald. Zo is Hij de Heiland die vóór ons en met ons lijdt. Wij vinden álle troost in Zijn wonden.

Ds. L.J. Vogelaar is hervormd predikant te Den Haag

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen