De Waarheidsvriend cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van De Waarheidsvriend te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van De Waarheidsvriend.

Bekijk het origineel

In memoriam ds. S.J. Seinen (1931-2013)

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

In memoriam ds. S.J. Seinen (1931-2013)

4 minuten leestijd

Nu blijf ik bij U voor altijd – Psalm 73:9 (berijmd). Deze woorden staan bovenaan de rouwbrief die vertelt van het overlijden van Seine Jan Seinen, dienaar van het Evangelie.

Een diep, een groot verlangen koesterde ds. Seine Jan Seinen, een verlangen om voor altijd bij de Heere God te zijn. Dat verlangen dreef hem ertoe van de Heere Jezus te vertellen.
In ‘Mijn levensweg werd Dorpsdominee…’ schrijft hij als dankwoord: ‘In de oude stad Zuilen, sinds 1 januari 1954 een wijk van Utrecht- Noord, ben ik geboren en getogen. Ook de vakanties bij familie in Amsterdam werden oorzaak dat ik opgroeide als stadsjongen. Al heel jong wilde ik graag zendeling worden, later zelfs legerpredikant, maar langs allerlei wonderlijke wegen ben ik als gemeentepredikant met het platteland in aanraking gekomen en er gebleven tot in mijn emeritaat toe.’

Zijn Naam verkondigen
Op 15 augustus 1931 werd Seine Jan Seinen geboren; hardwerkende liefdevolle ouders en een zus met wie hij veel zou beleven. Het gezin had een kerkelijk thuis in de christelijke gereformeerde kerk. Daar werd hij gedoopt en zal hij ook belijdenis hebben gedaan.
Na de middelbare school studeerde hij theologie aan de Rijksuniversiteit te Utrecht en volgde de kerkelijke opleiding. Inmiddels was hij overgegaan naar de Nederlandse Hervormde Kerk, om daar predikant te worden. Een diep, een groot verlangen dreef hem, om voor altijd bij de Heere God te zijn; niet alleen hij zelf; anderen ook.
Buiten Jezus Christus om zal dat niet gaan; Zijn Naam moet verkondigd worden.
Zijn visuele beperking maakte het hem onmogelijk om zendeling te worden. Toch bleef het zendingswerk hem bezighouden en wist hij in zijn kerkelijke loopbaan in Nederland daarin altijd wegen te vinden. Zo was hij ook steeds betrokken op Israël; zocht ontmoeting met Joden daar en hier; en maakte de kerkelijke gemeenten bewust van onze onopgeefbare verbondenheid met dit volk van God.

Vier gemeenten
Na leervicaris geweest te zijn te Muiden en zijn proefpreek op 4 februari 1962 (tekst: Johannes 9:25: ‘Een ding weet ik, dat ik die blind was, nu kan zien’) werd hij op 17 juni 1962 als predikant bevestigd in en verbonden aan de hervormde gemeente te Zijderveld. Hij schrijft in zijn boek Van Sidewendervelt tot Zijderveld over zichzelf: ‘Hij deed intree, juist de week na het – Joodse – Pinksterfeest met Handelingen 11:18: ‘Zo heeft dan God ook de heidenen bekering ten leven geschonken.’
Op 8 september 1968 werd hij als predikant verbonden aan de hervormde gemeente te Tange-Alteveer. Naast alle vreugde waren dit ook jaren waarin hij de gebrokenheid van ons leven op aarde ervaren heeft. Zijn huwelijk werd ontbonden, zijn drie kinderen zou hij later nauwelijks tot nooit meer ontmoeten. Toch bleef hij, enthousiast door de Heilige Geest, van de Heere Jezus vertellen; velen tot zegen.
Op 16 juni 1974 werd hij als predikant verbonden aan de hervormde gemeente te Ferwerd. Het waren gelukkige jaren, in gemeente- en persoonlijke leven. Een nieuwe liefde ontstond en samen met Reina Wijma werden liefde en trouw gedeeld Twee pleegkinderen ontvingen in die jaren liefdevolle zorg. Verwonderd was hij vanwege de velen hier en elders die zich geroepen wisten om als predikant of zendeling te dienen.
Op 3 oktober 1982 werd hij als predikant verbonden aan de hervormde gemeente te Kollumerzwaag. Hier kwam hij onder andere in aanraking met duistere machten als occultisme en satanisme, die het Koninkrijk van God weerstaan.
In april 1993 overleed zijn vrouw; zij werd begraven bij de kerk te Ferwerd. In datzelfde jaar kreeg hij een hersenstaminfarct, met als gevolg dat hij lange tijd niet kon spreken.

Dienstbaar
Op 1 mei 1995 ging ds. Seinen met emeritaat.
Hij verhuisde naar Vroomshoop, kon wonderwel weer spreken en zingen, orgel en piano spelen, en maakte zich dienstbaar in de plaatselijke gemeente, classis en synode. Dankbaar en blij was hij met en om de zorg die zijn vriendin, mevrouw Horjus, voor hem had; tot het aller-, allerlaatste toe.
Ds. Seine Jan Seinen overleed op 13 april 2013.
Hij was een man van gebed en juichte als staande in de schare die niemand tellen kan, uit alle volk en stammen en natiën en talen, staande voor de troon en voor het Lam, bekleed met witte gewaden en met palmtakken in hun handen. De zaligheid is van onze God, die op de troon gezeten is, en van het Lam!

Op vrijdag 19 april is de dankdienst voor zijn leven gehouden in de Hervormde Kerk te Vroomshoop, waarna ds. Seine Jan Seinen begraven is bij de kerk te Ferwerd.


F. Schipper, Vroomshoop

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van donderdag 25 april 2013

De Waarheidsvriend | 24 Pagina's

In memoriam ds. S.J. Seinen (1931-2013)

Bekijk de hele uitgave van donderdag 25 april 2013

De Waarheidsvriend | 24 Pagina's