Laat uw plaats niet leeg

Voorzitter, leden van de Gereformeerde Bond,
Dank voor uw uitnodiging om vandaag in uw midden te mogen zijn. Het moderamen van de generale synode groet u hartelijk.
Het begin van deze week mocht in het teken staan van de herdenking en viering dat de dag van het pinksterfeest vervuld werd. De uitstorting van de Heilige Geest, Die levens vernieuwt en de gemeenten en kerk brengt tot lofprijzing, getuigenis en dienst. Zowel na de hemelvaart van Christus als na de pinksterdag lezen we van de discipelen: ‘En zij bleven dagelijks eensgezind in de tempel bijeenkomen.’ Opmerkelijk is dat in die dynamische tijden de discipelen hun basis bleven vinden in de tempel. Er was alle reden om daar juist niet meer te komen. Toch bleven de discipelen de tempel zien als de plaats waar de HEERE God de eeuwen door Zijn trouw en verbond had doen blijken.
Vanuit diezelfde trouw van de HEERE mag u zich inzetten voor onze kerk, waarvan wij volgens de kerkorde belijden dat deze gestalte is van de ene heilige apostolische en katholieke of algemene christelijke Kerk. Ik verbind hieraan tevens een oproep aan uw leden: Laat uw plaats niet leeg in classis of synode, de colleges en commissies.

Taak predikanten
In uw uitvoerig jaarverslag geeft u blijk van uw inzet tot opbouw van de kerk, het moderamen nam daar dankbaar kennis van. Wij waarderen uw betrokkenheid op de positie en handhaving van ‘dorpspredikanten' in kleine gemeenten. Zo was ik ook aanwezig bij uw recente bijeenkomst in Hoevelaken. Toen kwam de vraag bij mij op of een inhoudelijke bezinning op de werkverdeling van de predikant in deze gemeenten niet vruchtbaarder zou kunnen zijn dan vooral de wens tot terugkeer naar een lager predikantstraktement voor deze gemeenten.
In gemeenten met twee zondagse kerkdiensten vraagt het preekrooster buiten de zestien vrijgestelde zondagen twee nieuwe preken per week. Kan dat in deze tijd waarin steeds hogere eisen en verwachtingen leven? Waarin steeds meer sprake is van crisispastoraat. En blijft er dan echt tijd over om dominee te zijn voor het hele dorp, zonder roofbouw op predikant en gezin? Zou een 80% aanstelling met veel minder preekbeurten niet tot een evenwichtiger verdeling komen op het gebied van verkondiging, pastoraat, catechese en missionaire presentie? Dit is geen standpunt, maar een welgemeende aanbeveling ter overweging bij een inhoudelijke afweging.

Eenheid
U heeft het moderamen willen betrekken bij de gesprekken die u a langer hebt met de deputaten Eenheid van de Christelijke Gereformeerde Kerken. Inmiddels heeft het moderamen het initiatief genomen om in gesprek te komen met een aantal gereformeerde kerken over de vraag of er ook vandaag nog dwingende redenen zijn om in onze gescheidenheid voort te gaan. Of, nog scherper geformuleerd, de vraag tot welke weg we geroepen zijn in het licht van de ingrijpende gevolgen van de secularisatie en de ontkerkelijking en in het licht van de roeping om getuige te zijn van het evangelie voor onze tijdgenoten.
We hopen en bidden dat er wegen gevonden mogen worden om de gemeenschap in Christus gestalte te geven. Ik denk hierbij aan de brief van Paulus aan de gemeente te Korinthe die innerlijk verscheurd bleek. Ik zou me kunnen voorstellen dat Paulus met zijn broeder Sosthenes heeft overlegd of hij hen wel zou kunnen aanspreken als gemeente Gods. De situatie in deze gemeente was er eigenlijk niet naar. Als we vanaf het eind van deze brief terugbladeren naar het begin, zouden we deze aanhef steeds minder veronderstellen. Het trackrecord van de gemeente lijkt een compleet zondenregister. Toch kiest Paulus ervoor om de gemeente niet naar haar praktijk, maar naar haar aard aan te spreken. Zij zijn zij geroepen heiligen, met allen (!) die de naam van onze Heere Jezus Christus aanroepen. De verdeeldheid blijk te zijn ontstaan rondom de doop. Ik vind het opvallend dat Paulus zich niet laat meeslepen in de hype van de doopproblematiek. Hij neemt er op een bepaalde manier afstand van. In de lastige/zondige omstandigheden binnen de gemeente van Korinthe kiest Paulus voor een First Things First benadering: ‘Want Christus heeft mij niet gezonden om te dopen, maar om het Evangelie te verkondigen.’ (vs. 17) Niet gezonden om…, maar om….! Doorwerking van het evangelie binnen de eenheid van de gemeente.
Levend in een gebroken kerkelijke structuur, in een periode van toenemende secularisatie, in onvermogen om het evangelie aan onze (klein)kinderen door te geven luisteren we opnieuw naar Paulus: ‘God is getrouw, door Wie u geroepen bent tot de gemeenschap van Zijn Zoon Jezus Christus, onze HEERE.’

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen