Globaal bekeken

Afgelopen dinsdag, 25 juni, promoveerde ds. M. Klaassen uit Sliedrecht aan de PThU in Amsterdam op het proefschrift In Christus rechtvaardig. Reformatorische perspectieven op rechtvaardiging en eenheid met Christus. Proficiat! Hier volgen enkele stellingen:

• Aangezien het psychologisch onmogelijk is tot Christus te komen voor bevrijding van zonden tenzij dat men de zonde haat en verlangt ervan verlost te worden, pleit er veel voor de drie stukken van de Heidelbergse Catechismus niet slechts te beschouwen als structuurelementen van het christelijke leven, maar ze tevens te beschouwen als de gewone weg waarlangs de Geest mensen leidt.
• De zalving met de Heilige Geest maakt het verschil tussen preken en een preek houden.
• Hoewel de kerk geen bedrijf is, zou het te wensen zijn dat de Protestantse Kerk in Nederland in navolging van het bedrijfsleven meer fondsen in het leven zou roepen om promotieonderzoek onder haar predikanten te bevorderen.
• In het licht van 1 Timotheüs 1:15 zouden gepromoveerde predikanten ernstig moeten overwegen niet de titel dr. te dragen, maar − in navolging van William Huntington − S.S.: Sinner saved.

***

De heer M. Dankers uit Den Helder stuurt per mail verhalen uit zijn familiegeschiedenis aan familie, vrienden en bekenden. Met zijn toestemming citeer ik uit ‘Giesendam, herfst 1815’.

’s Zondagsmorgen gaat Cornelia Dankers trouw naar ‘den Dam’, waar meestal hun eigen dominee, ds. Van der Hagen Speelman, preekt en ontmoet dan haar moeder en zussen. Geret past dan op Jannechie. (...) ‘Welk gezang liet Speelman zingen?’ vraagt Geret soms.
Je had in die tijd de ‘gezangenkwestie’. De generale synode van de kerk had in 1807 een gezangenbundel ingevoerd, die voortaan achter de psalmen moest worden afgedrukt. Je moet dus een heel oud psalmboek hebben, ruim meer dan 100 jaar oud, wil je nog een exemplaar hebben met de bundel van 1807 achterin. Er is ook een gezangenbundel van 1938, maar die bedoel ik niet. Die tref je nog wel eens aan. Nee, die van 1807. Als je die aantreft, zul je zien dat die weinig gebruikt is. Ikzelf heb er een. Nu was de datum van invoeren, 1807, ook niet slim gekozen. Het was toen nog maar iets meer dan dertig jaar geleden, dat de psalmberijming van Datheen was vervangen door die van 1773. Ook dat had best een hoop heisa gegeven. Het boek ‘Het psalmenoproer’ van Maassluis van Maarten ’t Hart is daaraan gewijd.
En nu dus bovendien nog ongevraagd een gezangbundel erbij. Nee, daar was het kerkvolk niet van gediend. Vandaar dat de provinciale kerkbesturen de predikanten opdroegen in elke dienst minstens één gezang te laten zingen. Wie kent niet het verhaal van die boer in Almkerk, die demonstratief zijn pet opzette als ds. Gezelle Meerburg, gehoorzaam aan zijn kerkbestuur, een gezang opgaf om te zingen?

De bundel van 1807 was helemaal in ds. Speelmans geest, dus het kan best zo zijn dat Cornelia moest antwoorden: ‘Het waren vanmorgen allemaal gezangen, op één na.’ Wat dan Geret weer gelegenheid kon geven om zijn vrouw aan te tonen dat een gezang als nr. 53 theologische gezien, en vergeleken met de majestueuze psalmen, toch eigenlijk maar prietpraat is.
Mijn God! Wat ooit in mij verdoov’,
Dat ik altijd aan U geloov’,
Aan deugd en eeuwig leven;
Dan zal ’t gevoel van mijn waardij,
Hoe hobb’lig hier mijn pad ook zij,
Mijn boezem nooit begeven.
Op welk een nacht mijn oog ook zink’
Schoon ook geen star meer voor mij blink’,
Met U zal ik niet vreezen.
Zweeft Gij in nood voor ’t gezicht,
Dan zal, wat om mij vall’ of zwicht,
Mijn deugd beveiligd wezen,
(wijze Ps. 36 en 68)

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen