TE HOGE VERWACHTINGEN

Beste Marc,

Hartelijk dank voor de inkijk in de rol die de christelijke gemeenschap speelt in jouw leven als christen-docent. Met plezier zal ik je vraag beantwoorden wat de colleges christelijke fi losofi e, die ik het afgelopen semester gevolgd heb, voor mij hebben beteken Je begon je collegereeks met het feit dat er nu gesproken wordt over christelijke fi losofi e. Eerst was er namelijk sprake van reformatorische wijsbegeerte. Het doet me deugd dat de kerkmuren enigszins geslecht zijn en de wijsbegeerte nu algemeen christelijk genoemd wordt. Verder raakte het me dat je stelde dat onze werkelijkheid zin-vol is, tot eer van God. Soms worstel ik daar namelijk mee: wat is zinvol?

‘Ik leerde dat al het filosoferen en denken van een mens begint met vooronderstellingen’

Tevens wees je ons erop dat al het filosoferen en denken van een mens begint met vooronderstellingen, waardoor een discussie vruchteloos kan zijn wanneer hier verschil in zit. Verder werd ik bepaald bij de uitspraak dat de techniek niet neutraal is. Het heeft namelijk een invloed op de maatschappij en op hoe we leven. Als ik dan bedenk hoezeer ons leven tegenwoordig verweven is met techniek, duizelt het me soms. Een voorbeeld is de manier waarop we communiceren. Relaties zijn zeer wezenlijk in het leven van een mens, maar hoe verwezenlijk je dat contact hebben op een zinvolle manier? De gevolgen van een uitvinding, ontdekking of nieuw ontwerp zijn namelijk niet altijd te overzien, hoewel daar wel verantwoordelijkheid ligt voor de ingenieur en wetenschapper. Tevens besteedde je aandacht aan de maakbaarheidsidee die nog regelmatig naar voren komt in onze maatschappij en dat een 100 procent veilige en maakbare samenleving niet mogelijk en haalbaar is in deze wereld. Altijd zullen we moeten accepteren dat er dingen fout kunnen gaan, ook in technische producten.

De colleges hebben me een beetje bewust gemaakt van het feit dat wanneer ik als werkzaam ingenieur een verantwoordelijkheid draag voor wat ik bedenk, ontwerp en afl ever. Al mijn doen en laten heeft met mijn christen-zijn te maken.

Hartelijke groeten, Juval

Beste Juval,

Mooi om te lezen dat de colleges waarin vanuit een christelijk perspectief gerefl ecteerd wordt op wetenschap en techniek je geholpen hebben. Voor mij is het echt een prachtige ervaring om de colleges te mogen geven. Ik heb al heel wat mooie gesprekken meegemaakt. Ik merk dat christen- studenten heel open staan voor een stuk vorming op het gebied van ‘geloof en wetenschap’ en ‘geloof en techniek’. Ik merk ook dat veel studenten daar ook al een en ander over gelezen hebben voordat ze deelnemen aan mijn vakken. Wel merk ik dat ook christen-studenten vaak te hoge verwachtingen van wetenschap hebben, als zou de uitkomst daarvan altijd onomstotelijk zijn.

Helemaal spannend wordt het als er ook niet-christen-studenten aanwezig zijn. Ik herinner me altijd nog een heel goede niet-gelovige student, die een keer na afloop van een college naar me toe kwam en bekende dat hem nu pas goed duidelijk geworden was waarom wetenschap niet het antwoord kon geven op de ultieme levensvragen. Helemaal ontroerend vond ik het toen hij een jaar later na afloop van het mondelinge tentamen vertelde dat zijn jongere zus aan het begin van de collegereeks was overleden en dat het bezinnende karakter van de colleges hem enorm geholpen hadden om zijn leven weer op de rails te krijgen. Het had hem helaas nog niet tot het geloof in God gebracht, maar ik kon daarna wel heel concreet voor hem bidden. Dat laatste voel ik eigenlijk altijd als mijn laatste ‘verplichting’ naar de studenten die aan het college deelnamen.

Toen ik gesolliciteerd had naar de leerstoel die ik nu gekregen heb, moest ik vrij regelmatig naar de Verenigde Staten. Ik ging dan op zondag naar verschillende kerkgenootschappen, afhankelijk van welke kerk in de buurt was. Ik maakte toen mee dat ik op één zondag in verschillende gemeentes een lied moest zingen dat de gemeente blijkbaar zelden zong. Het was een soort berijming op het bijbelgedeelte waarin de Heere Jesaja roept tot profeet. Het refrein is: ‘Here I am, Lord’ en later staat er ook: ‘I will keep your people in my heart’. Omdat dat lied zo op me afkwam in die tijd van wachten op de uitslag van de sollicitatie, zijn die regels bij me blijven haken als een roeping van God om de studenten die ik mag helpen in hun vorming in mijn hart te dragen en in het gebed aan God op te dragen.

Daarom vond ik het een mooie ervaring om zo met jou deze brieven uit te wisselen en ons hart een beetje voor elkaar open te zetten. Bedankt dan ook voor je openheid en misschien tot ziens bij een volgend college. Ik hoop dat degenen die over onze schouders meegelezen hebben in onze briefwisseling een aanleiding vinden om te bidden voor christen-studenten en -docenten in het hoger onderwijs, want dat gebed hebben we hard nodig.

Met hartelijke groet, Marc

Prof.dr. M.J. de Vries is bijzonder hoogleraar christelijke filosofi e te Delft.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen