Globaal bekeken

Nu de kwestie van (bezwaren tegen) vaccinatie weer alom aan de orde is in verband met de mazelenuitbraak, lijkt het me nuttig hier op te nemen wat ds. G. Boer in De Waarheidsvriend schreef in verband met de polio-epidemie in de jaren zeventig en de bezwaren daartegen in bepaalde gemeenten.

Mogen wij van de medische wetenschap alleen gebruik maken wanneer er ziekteverschijnselen zijn of ook wanneer wij ziekten trachten te voorkomen? Deze vraag dient opnieuw met ernst onder ogen te worden gezien. Zonder ook maar één ogenblik aan een hetze mee te doen die in de pers enz. tegen deze gemeenten gaande is, moet juist uit verbondenheid met hen gezegd worden dat het nodig is om deze vraag op korte termijn opnieuw aan de orde te stellen. Er staat nogal wat op het spel. Wanneer de wetenschap een gave Gods is en God door middel van deze wetenschap ons medicamenten toereikt, waardoor onder Zijn zegen ziekten worden bestreden en voorkomen, kan daartegen vanuit de Schrift moeilijk bezwaar worden gemaakt.
Wij schrijven dat niet uit bedilzucht, maar uit de liefde, die zich voor elkander verantwoordelijk weet.
Calvijn schreef eens met het oog op het gebruik der middelen: ‘Want God, die ons leven binnen bepaalde grenzen heeft afgepaald, heeft tevens de zorg daarover aan ons toevertrouwd, ons voorzien van middelen en steun om het te bewaren, en ook gemaakt, dat wij gevaren zien aankomen, en opdat die ons niet onverhoeds zouden overvallen, heeft Hij ons voorzorgsmaatregelen en middelen ter beschikking gesteld. Nu is het duidelijk wat onze plicht is: namelijk, als God ons leven geschonken heeft ter bescherming, dat wij het dan ook beschermen; als Hij middelen aanbiedt, dat wij die dan ook gebruiken; als Hij ons gevaren doet voorzien, dat wij dan ook niet roekeloos daarin storten; als Hij geneesmiddelen verschaft, dat wij die dan ook niet veronachtzamen.’ (Inst. I, XVII, 4).
Wij raden onze lezers aan, voorzover zij in deze gebieden wonen, zich niet te onttrekken aan de maatregelen, die de Geneeskundige Dienst daarvoor treft. Daarmee wordt niemands geweten geweld aangedaan, maar een beroep gedaan op ieders verantwoordelijkheid, niet alleen voor eigen kinderen, maar ook voor van anderen. De liefde doet de naaste geen kwaad.

* * *

Tijdens de tiende conferentie van het International Reformed Theological Institute (IRTI), die van 1 tot 7 juli in het Hongaarse Sárospatak werd gehouden, bezochten de deelnemers, onder wie ondergetekende, het dorp Gönc, de plaats waar Károli Gáspár ooit predikant was.

Vanaf 1533 werden verschillende delen van de Bijbel in het Hongaars vertaald, gevolgd door het hele Nieuwe Testament. Het was Károli Gáspar die zorg droeg voor de vertaling van de eerste volledige Bijbel. Károli, predikant van de gereformeerde kerk van Gönc, had zich aan de universiteit van Wittenberg geschoold. Met hulp van een klein groepje wetenschappers vertaalde hij de Heilige Schrift vanuit het Grieks en het Hebreeuws in het Hongaars. In Gönc leefde in die jaren ook Molnar Albert Szenczi, een vertaler die zich over de psalmen ontfermde.
De Karolibijbel, ook wel de Vizsolybijbel genoemd, kreeg voor de Hongaren dezelfde waarde als de Lutherbijbel voor de Duitsers, de King Jamesbijbel voor de Engelsen en de Statenbijbel voor de Nederlanders. Nog immer bedienen Hongaarse schrijvers en dichters zich van deze vertaling.
In Vizsoly kwamen in 1590 800 stuks van Karoli’s Bijbel van de drukpers. Van deze oorspronkelijke druk bestaan nog 55 exemplaren, waarvan er zich 24 in Hongarije bevinden. Een ervan ligt in de kerk van Vizsoly onder een fluwelen kleed bedekt.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen