Bidden is er niet meer bij

Als het waar is dat het gebed de voornaamste geloofsdaad is waardoor wij Gods weldaden verkrijgen en dat we zo de schatten van het evangelie opdelven (zoals Calvijn ooit schreef ), dan heeft bidden de hoogste prioriteit. Niet vanwege dat bidden zelf, maar vanwege God, die in het gebed wordt aangeroepen en benodigd. Hij wil gebeden zijn.
Dat hebben we niet zelf verzonnen, maar uit Gods eigen mond vernomen. Zonder Hem kunnen wij niets doen. In het gezin niet, in de samenleving niet en evenmin in ons kerkenwerk. Op Zijn bijstand en bezieling zijn we permanent aangewezen. Die bijstand wil de Heere schenken op het gebed. Wie achteloos en biddeloos aan Hem voorbijgaat, is aan verdorring uitgeleverd.

ONDER DRUK
In dit licht is het zonder meer schokkend dat het gebed in onze tijd onder hoge druk is komen te staan. Bidden is er voor het gros van de mensen in onze geseculariseerde omgeving niet meer bij.
Wij leven in een gebedsloze, godloze cultuur. Door een complex aan factoren wordt deze teloorgang van het gebedsleven veroorzaakt. Ik noem er enkele.
In de eerste plaats het regime van een zogenaamde wetenschappelijkheid die de hele werkelijkheid reduceert tot wat zichtbaar, telbaar en aantoonbaar is. In dit modernistische klimaat hebben mensen afgerekend met een God die leeft en luistert.
In de tweede plaats wordt dit wereldbeeld, waarin God afwezig is en gewoon overbodig wordt geacht, door de moderne communicatiemiddelen schaamteloos gepropageerd en bijna dwingend opgedrongen. Het leven is maakbaar, God overbodig en bidden achterhaald.
In de derde plaats heeft de demonie van oorlog en terreur de geschiedenis tot zo’n onontwarbaar vlechtwerk van raadsels gemaakt, dat het meer dan ooit onmogelijk lijkt om in deze doolhof God te ontdekken. Waar is Zijn hart, als Zijn hand niet eens valt waar te nemen? Wat heeft bidden voor zin te midden van heel die wirwar aan zinloosheid?

TIJDVERLIES
Ten slotte noem ik een kwestie van heel andere orde. Ik bedoel het triviale gegeven dat de vaart van het bestaan – en vooral ook de welvaart ervan – het gebedsleven ernstig bedreigt. Treffend merkte iemand eens op: ‘De primitieve mens heeft geen horloge, maar wel alle tijd; de moderne mens heeft een horloge, maar nooit meer tijd.’ De dingen moeten vlug en vaak ook vluchtig. Bidden betekent oponthoud, tijdverlies. Maar wie zo redeneert, beseft niet dat alle tijd verloren tijd is als het gebed ontbreekt.
Verwant met heel deze drukdoenerigheid is de suggestie dat bidden eigenlijk wel erg passief is. Je mag je handen best even vouwen, maar steek ze vooral weer gauw uit de mouwen.
Voelen we aan wat hier aan de hand is, om ons heen, maar ook in ons eigen bestaan?
We denken toch niet immuun te zijn voor de tijdgeest die heel ons hedendaagse leefklimaat beheerst? Ze dringt door de kieren van alle deuren en ramen naar binnen, nu eens brutaal en ongegeneerd, dan weer slinks en geraffineerd.
Laten wij ons als hervormd-gereformeerden vooral geen illusies maken. De godloosheid, die de gebedsloosheid in haar kielzog heeft, vormt een van de felste uitvallen in het grote offensief van de duivel.
De boze heet een mensenmoordenaar van den beginne; noem hem gerust ook een gebedsmoordenaar. Denk maar niet dat deze geest uit de afgrond langs onze kerken, woningen en scholen heen waait.
Nergens houdt hij halt. Voor geen traditie, geen organisatie, geen ernst en geen hart.

BEVEILIGD
Alleen voor het bloed van Christus, en dan toch ook voor een hart: een verlegen hart dat biddend achter Jezus schuilt. Niet dat hart zelf is bij machte de aanval te weerstaan. Petrus kwam het door scha en schande aan de weet. Hij dacht zijn mannetje te staan. Maar hoe pijnlijk kwam hij erachter dat hij op de zeef van satan als kaf zou verwaaid zijn, als daar niet de voorbede van zijn Meester was geweest: ‘Simon, Simon…, maar Ik heb voor u gebeden dat uw geloof niet zou ophouden.’
Wie zich in deze biddende Christus geborgen weet, is van de aanslagen die de duivel op touw zet stellig niet gevrijwaard, maar er even stellig wel tegen beveiligd.
Het is het gebedsleven waarin een mensenkind deze geborgenheid ontvangt en ervaart. In dit licht bezien heeft de zaak van het gebed de voorrang boven veel wat actueel wordt genoemd.

Volgende week deel 2, over gebedsovergave.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen