VINCE

Dag Voor Het Leven, heette in Europa de afgelopen zondag. Het deed me denken aan Vince van vier. Wat zou ik hem graag eens naar het ziekenhuis brengen. Niet omdat hij ziek is, maar omdat hij zo gezond is. Toen zijn ouders een kleine vijf jaar geleden van de gynaecoloog begrepen dat het kindje dat ze verwachtten een schisis ofwel hazenlip zou hebben, stelde de arts zijn ouders voor de keus de zwangerschap af te breken. Vandaag moet de juf zich concentreren als hij praat, maar wat een heerlijk ventje is het. Onze oudste (7) was er ook niet meer geweest als was gebeurd wat een arts uit het Haagse HagaZiekenhuis beter vindt voor ongeboren kinderen met twee in plaats van drie bloedvaten in de navelstreng: een abortus provocatus. Gewoon voor de zekerheid, want de echo die de arts in Den Haag bekeek liet geen afwijkingen bij het kindje zien. En ook dochterlief is welgeschapen.

ZOET, ZACHT, LIEF

Het verschil tussen voor en na de geboorte in ons land kan niet groter zijn. Of beter: tussen gewenst en ongepland. Stap een babywinkel binnen, struin op een ukkieswebsite, blader in een tijdschrift voor jonge moeders en alles is zoet, zacht en lief. Maar was de zwangerschap níet de bedoeling, dan bestaat het kindje eenvoudig niet. Abortusklinieken met vriendelijke namen – Emmakliniek, Vrelinghuis, Beahuis, Bloemenhovekliniek – noemen alles ‘ingreep’ en ‘behandeling’. Hooguit komt ‘de zwangerschap los van de baarmoeder’.

VOGELVRIJ

In Europa is abortus doodsoorzaak nummer één. Nederland heeft samen met Zweden de meest liberale abortuspraktijk ter wereld. Nergens is een abortus provocatus gemakkelijker, sneller of goedkoper (want gratis). Het is in Nederland de meest uitgevoerde medische ingreep, het einde voor dertigduizend ongeboren wondertjes per jaar. Wereldwijd gaat het jaarlijks om vijftig miljoen kinderen. Toen bultrug Johanna eind vorig jaar ‘overleed’, was elk radioprogramma erbij en buitelde iedereen over elkaar heen. Waarom is het nog niet geboren kind in ons land vogelvrij?

GEEN DEBAT

En waarom is er geen debat over? Die stilte kan niet zijn omdat de voor- en tegenstanders niet overtuigd genoeg zijn. Is iedereen moe, zijn alle argumenten bekend? Hebben tegenstanders zich neergelegd bij de praktijk?

Of zijn de tegenstellingen te groot om tot een debat te komen? De abortuswet werd in 1984 aangenomen met de kleinst mogelijke meerderheid: 76 stemmen voor en 74 stemmen tegen. Meteen daarna werd het stil. Er zijn wel verschuivingen. In de jaren zeventig was nog 40 procent van de Nederlanders tegen zwangerschapsonderbreking, nu is dat geslonken naar minder dan 20. Kan het zijn omdat een abortuskliniek niet alleen ‘gezondheidscentrum’ heet, maar alles rond de abortuspraktijk verborgen, onzichtbaar en verhuld is? Tvkijkers zullen geen ‘ingreep’ kunnen volgen, wat bij allerlei andere operaties en medische behandelingen wel kan. Is het omdat de ongeborene nog geen gezicht heeft? Des te meer is er voor te zeggen dat het kind in wording daarom recht op een verplichte echoscopie heeft. Als het maar een stem had!

MOEDERS

Denkt de vrouw misschien over het kind te beschikken? Probeert ze daarom ook de vrucht van haar buik zo klein en betekenisloos mogelijk te maken: tot cellen, weefsel, niets? Toch is dat moeilijk te geloven als je je realiseert dat elke dag 41 Nederlandse moeders (!) besluiten om abortus te laten plegen. Onze maatschappij is hard, harder dan de dierenwereld. Niet minder schokkend is wat de Rotterdamse socioloog Ruut Veenhoven, pionier op abortusterrein, vaststelde: ‘Veel mensen die zeggen dat abortus onaanvaardbaar is, blijken toch een abortus te ondergaan als ze ongewenst zwanger worden, ook orthodox christelijke vrouwen. Er is sprake van een dubbele moraal. Eentje voor de vorm en eentje voor de werkelijkheid van alle dag.’

BURGERINITIATIEF

Goed dat eerder deze maand de miljoenste steunbetuiging voor het Europees burgerinitiatief ‘Eén van ons’ te registreren viel, wat betekent dat de Europese Commissie binnenkort zal moeten besluiten over de bescherming van het menselijk embryo. Met het oog op embryonaal stamcelonderzoek willen de organisatoren een ‘juridische bescherming’ van het ongeboren leven vanaf de bevruchting. Goed dat ook Nederland zich laat horen; het aantal handtekeningen kan tot 1 november nog verder groeien (www.demenselijkewaarheid.nl).

Het wordt uitzien naar meer Vince-jes: kleine overwinnaars. Wat zou er gebeuren als de christelijke gemeente op zondag, om te beginnen, zou bidden om 365 Dagen Voor Het leven?

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen