MARGREET EN MATTHIAS

Margreet van Maanen en Matthias Blankesteijn, twee jongeren van vijftien en een half jaar, namen zaterdagmiddag uit handen van ds. H. Russcher, voorzitter van het HSVbestuur, de eerste HSV-Jongerenbijbel in ontvangst. Ze lagen in de wieg toen dr. M.J. Paul tijdens de predikantencontio van de Gereformeerde Bond in 1998 de kwestie van de moeilijkheidsgraad van de Statenvertaling aansneed. Het hoofdbestuur van de Gereformeerde Bond initieerde daarop de herziening van de Statenvertaling. Tijdens de presentatie in de Nijkerkse Grote Kerk waren genodigden en belangstellenden van verschillende kerken, stichtingen en (jongeren)organisaties aanwezig. Naast de diverse toespraken zorgde een jongerenkoor uit Nijkerk voor muziek.

‘GODS WOORD ALS LOOPLAMP’
‘Gods Woord wordt niet met een lichtbundel vergeleken waardoor je kilometers ver vooruit kunt zien, maar met een looplamp’, aldus ds. H. Russcher zaterdag. ‘De volgende stap wordt bijgelicht.’ Hier volgt zijn toespraak.
‘Ik haalde eens een stommiteit uit, toen ik nog maar net mijn rijbewijs had. Ik reed ’s avonds laat op de snelweg Arnhem-Utrecht. Om even te ervaren hoe het is om met 120 km per uur door het pikkedonker te razen, deed ik de koplampen uit. Eventjes maar. Maar het is natuurlijk bloedlink. Zonder licht reizen in het donker, daar komen ongelukken van.
Dat hoef je de dichter van Psalm 119 niet te vertellen. Hij wist ook wat duisternis is. In ons land is het nergens helemaal donker. Overal is kunstlicht. Lichtvervuiling noemen ze dat. Maar in het oude Israël was het ’s avonds aardedonker. De kwaliteit van de wegen was ook niet best. ’s Avonds ging je niet op pad, alleen als het echt moest. Dan prijs je je gelukkig als je een lichtbron bij je hebt. Een lamp voor je voet, een licht op je pad. Stel je er niet te veel van voor. Een eenvoudig olielampje om de weg bij te lichten. Je kon er hooguit één of twee meter mee voor uitkijken. Maar het was genoeg om de weg in het duister te vinden.

VOETLAMP
De psalmist zegt: dat is het Woord van God voor mij. Als een voetlamp. Zonder dat Woord kan ik geen stap verzetten. Leef ik zonder dat Woord, dan komen er ongelukken van. Want overal om mij heen is duisternis. Er liggen stenen op mijn levensweg waarover ik struikelen kan. Strikken die mijn vijanden hebben gespannen. Soms loopt de weg vlak langs een afgrond. Dat is het leven ook anno nu. De wereld is een donkere plaats geworden, sinds we onze Schepper de rug hebben toegekeerd. Zijn eerste woord was: ‘Er zij licht.’ Maar wij hebben in onze dwaasheid de lichtknop omgedraaid. Gevolg: duisternis in de wereld om ons heen en in ons hart. Mensen hebben geen antwoord op de grote vragen van het leven.
En we zijn allemaal op weg. In hoog tempo. Het levenstempo is de afgelopen decennia behoorlijk opgeschroefd. Het leven is geen wandeltocht over een landweg, maar een race over een snelweg. En dan niet één richting, het leven heeft meer van een gigantisch klaverblad met talloze fly-overs. Ik las vorige week dat jongeren in toenemende mate gestrest raken door een veelheid aan keuzes die ze moeten maken. Niets ligt vast. Alles is facultatief. Je leven als je eigen project dat je tot een succes moet zien te maken. Maar hoe vind je de juiste richting? Hoe maak je de juiste keuzes? Qua leerweg, opleiding, beroep, partnerkeuze. En vooral: hoe vind je geestelijk de weg? Hoe vind je God?

BESTE BOEK
God reikt ons Zijn Woord aan. Het beste Boek voor de weg. Als je erin leest en studeert, gaat de nacht niet voorbij. Dat gebeurt pas bij de wederkomst. Door te lezen in de Bijbel worden niet op slag je problemen opgelost. De stenen worden niet van de weg verwijderd, de kuilen niet gedicht. De bijbel is geen handboek troubleshooting, probleemoplossing. Maar God wijst in Zijn Woord wel een weg dwars door alle hindernissen heen.
Let wel: Gods Woord wordt niet met een lichtbundel vergeleken waardoor je kilometers ver vooruit kunt zien. Maar met een looplamp. De volgende stap wordt bijgelicht. De Heere wil ons leiden door Zijn Woord, stap voor stap. Door ver vooruit te kijken zou je alleen maar in de verleiding komen om onafhankelijk van Hem je weg te gaan.
Lees dagelijks je bijbel. Studeer erin en mediteer er over. Daar wil de HSV-Jongerenbijbel je bij helpen. Zodat je dieper doordringt in het Woord. En het Woord dieper doordringt in jou. God heeft je iets te zeggen als het gaat om de vragen die leven in jouw hart, de beslissingen die je moet nemen. Hij spreekt tot jou als je Hem zoekt met gevouwen handen op een open Bijbel. Hij geeft je geen briefje uit de hemel. Hij geeft je wel Zijn Boek. En Hij belooft je Zijn Geest om je te helpen in het donker de weg te vinden Dan reis je zonder levensangst en stervensnood.
Hij maakt je het pad van het leven bekend. De weg van de zaligheid achter Hem Die zegt: Ik ben het Licht der wereld. Wie Mij volgt, zal beslist niet in de duisternis wandelen, maar zal het licht van het leven hebben. Hij hing op Golgotha in het donker zodat wij in het licht kunnen reizen. Leven zonder het licht van het Woord, dat vol is van Jezus, is levensgevaarlijk. Daarmee raak je van de weg en eindig je in de eeuwige nacht. Maar wie Hem volgt, reist veilig. Die dwaalt niet in het duister, die raakt niet van de weg, die komt veilig op de plaats van bestemming, die komt eeuwig Thuis.

Geen levensangst, geen stervensnood;
dat is de kracht, waar ik in sta
van eerste stap tot aan de dood
leidt Hij de weg waarop ik ga.’

VIER WOORDEN

‘‘De HSV-Jongerenbijbel legt de Bijbel open voor jou...’ Een mooie slogan voor een poster en pr-campagne, maar natuurlijk voel je direct ook de spanning die erin zit’, aldus Diane Palm van de HGJB tijdens de presentatie.
Een Bijbel op zich, zelfs zo’n mooie als de Jongerenbijbel, is nog geen garantie dat het Woord van God echt opengaat, stelde Palm. ‘De vraag is: komt de Heere vanuit die woorden je leven binnen en beïnvloeden die woorden ook jouw concrete leven van dat moment? Hoe spannend ook, dat is het verlangen waarmee de HSV-Jongerenbijbel is ontwikkeld. Het verlangen dat jongeren zullen ervaren dat God niet ooit in het verleden gesproken heeft tot een enkeling, maar nog steeds spreekt tot ieder mens de Bijbel leest. Het verlangen dat het Woord van God niet alleen als algemene waarheid wordt aangenomen, maar ook daadwerkelijk in het centrum van je bestaan het voor het zeggen krijgt.’
Palm koos vier woorden voor een manier van persoonlijk bijbellezen ‘waarvoor de HSV-Jongerenbijbel alle kansen biedt’:
1. Persoonlijk ‘Bij bijbellezen gaat het uiteindelijk niet om de informatie (‘dit is toen en daar gebeurd’), maar om de relatie (‘dit wil God nu tegen mij zeggen’). Bijbellezen is geen doel in zichzelf, het is een middel om de Heere God beter te leren kennen en te zien wat Hij met ons leven wil.’
2. Zelfstandig ‘Voor veel jongeren wordt bijbellezen zoveel betekenisvoller (spannender) als ze zelf uitgenodigd worden om op hun eigen manier en niveau iets te ontdekken van de rijkdom en ook scherpte van Gods Woord.’
3. Actief ‘De woorden van God laat je niet zomaar over je heen komen, daar moet je langer op kauwen. Dat doe je door actief te luisteren. Misschien klinkt dat tegenstrijdig, want luisteren lijkt passief. Toch is iemand die luistert, vooral iemand die de juiste vragen stelt.’
4. Samen ‘We hopen dat de HSV-Jongerenbijbel niet alleen op veel nachtkastjes of bureaus van jongeren te vinden zal zijn, maar ook in het hart van de gemeente en gezinnen een plek krijgt.’

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen