De Waarheidsvriend cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van De Waarheidsvriend te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van De Waarheidsvriend.

Bekijk het origineel

DRUK, DRUK, DRUK

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

DRUK, DRUK, DRUK

8 minuten leestijd

De christelijke gemeente omvat kinderen, pubers, vijftigers, senioren, en iedereen ertussenin. Ze vormen als lichaam van Christus een eenheid, maar vaak leven de verschillende generaties langs elkaar heen. Vorige week spraken de grootouders, nu luisteren we naar ouders en kinderen.

Generatie 2, die van de ouders, wordt wel de ‘sandwichgeneratie’ genoemd; ze bevindt zich tussen de generaties 1 en 3 in. Een samenvatting van wat zij naar voren bracht in het gesprek tussen de generaties dat de hervormde gemeente Huizen organiseerde.

GENERATIE 2
1. Vroeger en nu Elke tijd heeft zijn mooie en minder mooie dingen. Vroeger was er minder haast. Er was ook een grotere samenhang en meer onderlinge betrokkenheid. Het leven is nu druk. Erg druk. Er is veel meer individualisme. Het leven is vluchtiger en oppervlakkiger geworden. Er is steeds minder diepgang. Het is ook een angstige tijd, met name voor de kinderen. Er zijn zorgwekkende ontwikkelingen. Waar gaat het heen? Kijk

Onze generatie moest zelf de stille tijd ontdekken

eens naar het onderwijs. Weinig kinderen uit een klas gaan nog naar de kerk.
Vroeger was er meer verantwoordelijkheidsgevoel. Verantwoordelijkheid werd je met de paplepel ingegoten. Velen zijn nu zo egoïstisch egoïstisch. Als ík het maar naar mijn zin heb.

2. Kerk en geloof
Ook in de kerk vind je dat. Als ik het niet naar mijn zin heb, ga ik gewoon ergens anders heen. Vroeger was je alleen op je eigen kerk gefocust. Je had veel meer kerkelijk besef dan de jongeren vandaag. Het devies was: op je plek blijven, ook als het moeilijk is. Erg dat er zoveel naar een andere gemeente gaan. Nog erger dat er zoveel helemaal afhaken. Waarom gelooft de een wel en de ander niet? Hoe kan dat? Wel gedoopt… Moeilijk, hoor. God wil wel! Onbegrijpelijk dat je ook afhakers ziet onder hen die nog niet zo lang geleden belijdenis hebben gedaan. Waar is de trouw? Hoe zal het over twintig jaar zijn? Hoe krijgen we onze kinderen nog mee? God heeft Zijn hand op hen gelegd. De doop is belangrijk. We mogen pleiten op de doopbeloften.
Ik heb groot ontzag voor God, Die alles in Zijn hand houdt. Heb moeite Hem als Vader te zien. Ik geloof dat ik Zijn kind ben. Ervaar afstand. Hij is heilig, ik kan er niet makkelijk over doen. Ervaar ook Zijn nabijheid. Wil God God laten. Aan het avondmaal gaan, is geen automatisme. Helaas was daar weinig aandacht voor op catechisatie. We hebben ermee geworsteld. Maar we zijn over de drempel heen getild.
Je kunt verschrikkelijke dingen meemaken, rampen. Er is leven voor en na de ramp. Je vraagt je in een crisis af: wat is eigenlijk belangrijk? Je voelt je vaak machteloos. Belangrijk is dat je weet dat God je vasthoudt. Ondanks het zinloze mag je terugvallen op Zijn trouw.
Er zijn vaak geen antwoorden. Er komt een moment van berusten. Je moet leren je vragen in Zijn hand te leggen. Daarmee verdwijnen pijn en verdriet niet. Maar er is ook troost. Achteraf ontdek je dat er in ellendige omstandigheden ook goede dingen gebeuren. Een wond wordt een wonder. God alleen de eer!
Ook onze generatie heeft niet geleerd om stille tijd te houden. We vonden daar zelf onze weg in. Je moet jezelf wel bij de oren pakken. Want bijbellezen en bidden schieten er zo gauw bij in. Een vast ritme is belangrijk. Raar eigenlijk, je pakt gemakkelijker de krant dan de Bijbel. De preken mogen meer diepgang hebben. Laten de predikanten rekening houden met alle generaties én met hun leefwereld. Als sandwichgeneratie voelen we ons er buiten vallen. Er wordt veel gedaan voor jongeren en voor ouderen. Maar voor ons?
Gereformeerd? Is dat nou zo belangrijk? Rond 31 oktober hoor en lees je ervan. We zien er niet zoveel in. Het gaat toch om het persoonlijk geloof in Christus? De evangelischen zijn daar sterker in. Maar hoe moet je met allerlei evangelische invloeden omgaan? Moet je ervoor openstaan? Moet je ze weren?

3. Liturgie
Er zijn best veel veranderingen in onze gemeente. Daar moeten we voorzichtig mee zijn. Eerst zette ik de hakken in het zand. Ik had iets van: dit wil ik niet. Toen ben ik me ervoor gaan openen. En ik moet eerlijk zeggen dat ik er nu meer voor opensta. Ik zie nu in dat alles niet altijd kan blijven zoals het is. Maar de Woordverkondiging mag er niet door in de knel komen.
Jammer dat er verschillen zijn tussen de wijkgemeenten. Bij de ene wijkgemeente is meer ‘lossigheid’ dan bij de andere wijkgemeente. Er moet wel goed over alles nagedacht worden. We moeten oppassen voor hypes.

GENERATIE 3
Na geluisterd te hebben naar de grootouders en de ouders, luisteren we nu naar de kinderen.

1. Vroeger en nu
Wij kennen alleen deze tijd. Het zou misschien wel leuk zijn om in ‘vroeger’ te leven, maar ook erg saai. Er gebeurt nu veel meer, in snel tempo. Dankzij techniek en internet. Er is veel te kiezen. Het leven is druk, druk, druk. Door de week druk met school. In het weekend druk met vrienden, social life, netwerken. We proberen met leuke dingen bezig te zijn. Het leven is wel goed zo.
Belangrijke thema’s? Sport, uitgaan, muziek, mode. Het is belangrijk om een eigen smaak te ontwikkelen. En vergeet niet: seks. Er is veel seks. Je kunt je niet beschermen en komt er overal mee in aanraking. Hoe ver kun je gaan? We praten er met vrienden over. Ook wel op school. Af en toe ook in de kerk. Op school zijn er die blowen, drugs gebruiken en alcohol drinken. Ook die met occultisme bezig zijn. Af en toe word je erin meegesleurd. Je kunt er bang van worden. Je verkijkt je er zo makkelijk op.

2. Kerk en geloof
De kerkdiensten… Mooi om samen te zijn met allemaal verschillende mensen. En je leert er, theoretisch en praktisch. Ik zou meer willen horen: hier stáán we voor en hier gáán we voor!
Helaas ontmoet je elkaar niet echt. Jongeren en ouderen zouden meer begrip voor elkaar moeten hebben. We kunnen veel van elkaar leren. De ouderen hebben wijsheid en de jongeren weten wat er speelt.
Bij ons in de gemeente is er best wel veel voor de jongeren. Je hoeft je niet af te vragen waar je aan mee kan doen. Je ervaart een band met elkaar als je ergens aan meedoet.
Met God bezig zijn valt nogal tegen, dat is een teleurstelling voor me. Op school houd ik rekening met een deadline maar in het geloof niet.
Het is heel moeilijk om consequent te zijn. Bidden in de aula is moeilijk. Voor een moslim is het makkelijker om zijn kleedje te pakken. Maar dat maak ik mezelf wijs. Vroeger waren er meer mensen die hetzelfde standpunt hadden. Nu zijn er veel ongelovigen. In de klas gaat een enkeling naar de kerk. Of je bent de enige. Er zijn er veel meer die naar de moskee gaan.
Ik merk dat de anderen naar iets zoeken, zij missen iets. Dan krijg je soms een lastige vraag, bijvoorbeeld: denk jij dan dat ik in de hel kom? Dan zeg ik: ja! Dan schrikken ze misschien. Of ze vragen: wat is nu eigenlijk de inhoud van het geloof ? Dan krijg je wel een kans om daar iets over te zeggen. Voor mij heeft het geloof veel betekenis gekregen. God is zo groot en machtig. In de kerk is warmte. Ik heb besloten God te zoeken en hoopte dat Hij mij ook zou opzoeken. Dat heeft Hij gedaan. Dat wil ik graag uitstralen naar hen die niet geloven. Ik zie God als een goede vriend tegen Wie ik alles kan zeggen. Dat voelt goed. Aan belijdenis ben ik nog niet toe. Ik ben gewoon christelijk.
Het is best moeilijk om stille tijd te houden. Het schiet er vaak bij in. Te vaak. Als ik slordig ben met bijbellezen, spreekt mijn geweten en krijg ik een schuldgevoel. Je moet soms dingen doen waar je geen zin in hebt. Dat is bij de kerkgang ook zo. Als je dan toch gaat, dan voelt dat achteraf goed. Gereformeerd? Wat is dat?

3. Liturgie
Er zijn verschillende visies op de liturgie. Niet iedereen kan gelijk hebben. Waarom doe je eigenlijk bepaalde dingen? Waarom hecht je daaraan?
Wat ons betreft mogen er ook opwekkingsliederen gezongen worden. En dan mag het orgel stil zijn. We houden er niet van. Waarom geen andere muziekinstrumenten? Moet je in de Bijbel eens lezen wat voor instrumenten er in die tijd gebruikt werden. Wat raar dat sommige dominees zich niet aanpassen nu wij de nieuwe berijming en gezangen zingen. Hoe leggen zij dat uit?
Waarom worden er in doop- en avondmaalsdiensten van die lange, ouderwetse formulieren gelezen? Die taal is onbegrijpelijk. En waarom is dat nou nodig? Wat moeilijk voor de kerkenraad om kerkenraad te zijn, met al die verschillen.


Ds. C.G. Geluk is hervormd predikant met een bovenwijkse opdracht te Huizen.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van donderdag 31 oktober 2013

De Waarheidsvriend | 24 Pagina's

DRUK, DRUK, DRUK

Bekijk de hele uitgave van donderdag 31 oktober 2013

De Waarheidsvriend | 24 Pagina's